ഐറിസ്

ദി ക്യൂരിയസ് കേസ് ഓഫ് ഗോപാലകൃഷ്ണൻ...!

2010-04-10T14:05:00.001-07:00

പറയാൻ പോകുന്നത് ഇന്ത്യൻ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് സയന്റിഫിക് ഹെറിറ്റേജിലെ ഡോ.ഗോപാലകൃഷ്ണനെക്കുറിച്ചുതന്നെയാണ്. സയന്റിഫിക് ഹെറിറ്റേജ് എന്ന വാക്ക് അതിൽതന്നെ ഒരു ഓക്സിമോറോൺ ആണെന്നു തോന്നുന്നു. കാരണം, ഹെറിറ്റേജ് എന്നുപറഞ്ഞാൽ ആഡ്യത്വം, തറവാടിത്തം എന്നൊക്കെപ്പോലെയുള്ള ഒരു ഫ്യൂഡൽ പദമാണെങ്കിൽ ശാസ്ത്രീയതയെന്നാൽ അങ്ങേയറ്റം ചലനാത്മകവും വ്യക്തിനിഷ്ഠതയ്ക്ക് ഒട്ടുമേ പ്രാധാന്യമില്ലാത്തതുമായ ഒന്നാണല്ലോ. ഇങ്ങനെ ചില വിരുദ്ധദ്വന്ദങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പാരസ്പര്യങ്ങൾ കണ്ടെത്തുക ദൌത്യമായി സ്വീകരിച്ച ഒരു സംഘടനയെ നയിക്കുന്ന ശ്രീ.ഗോപാലകൃഷ്ണന്റെ പേഴ്സണൽ കരിയറിലും ഒരുതരം ഓക്സീമോറോൺ സ്വഭാവം കാണാൻ കഴിയും. സ്വയം ഒരു ശാസ്ത്രജ്ഞനെന്ന് അവകാശപ്പെടുമ്പോഴും കുറെ ഫ്യൂഡൽ മൂല്യങ്ങളുടെ പ്രചാരകനെന്നതാണ് സമൂഹത്തിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ റോൾ.

ശരിക്കും ഗോപാലകൃഷ്ണനും കൂട്ടരും അവകാശപ്പെടുകയും പ്രചരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതുപോലെ മഹത്തരമായിരുന്നോ ഇന്ത്യൻ പൌരാണികത? ഈ ചോദ്യത്തിനു ഉത്തരം തേടുമ്പോൾ, ഇന്ന് ഗോപാലകൃഷ്ണനും കൂട്ടരും പ്രതിയോഗികളുടെ സ്ഥാനത്ത് നിർത്തുന്ന യൂറോപ്പിന്റെയും അമേരിക്കയുടെയും അക്കാലത്തെ അവസ്ഥയുമായല്ല താരത‌മ്യം വേണ്ടത്, മറിച്ച് അക്കാലത്ത് നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന മറ്റ് സംസ്കാരങ്ങളുമായാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്, പ്രാചീന ഗ്രീക്ക് സംസ്കാരത്തെത്തന്നെയെടുക്കാം. ഒറ്റനോട്ടത്തിൽത്തന്നെ പ്രാചീന ഇന്ത്യൻ-പ്രാചീന ഗ്രീക്ക് സംസ്കാരങ്ങൾ തമ്മിൽ പല സാധർമ്യങ്ങളും കാണാൻ കഴിയും. ഹോമറിന്റെയും അരിസ്റ്റോട്ടിലിന്റെയും പ്ലേറ്റോയുടെയും ആർക്കിമിഡീസിന്റെയും കാലഘട്ടത്തേക്കാൾ പഴക്കമുള്ളതല്ല വ്യാസന്റെയും യാജ്ഞവൽക്യന്റെയും ആര്യഭടന്റെയും കാലമെങ്കിലും, അരിസ്റ്റോട്ടിൽ പ്ലേറ്റോ എന്നിവരുടെ പേരുകളിലില്ലാത്ത എന്തോ ഒരു മിസ്റ്റിക് എലമെന്റ് വ്യാസന്റെയും യാജ്ഞവൽക്യന്റെയും പേരിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുണ്ട്. അരിസ്റ്റോട്ടിലിന്റെയും പ്ലേറ്റോയുടെയും പേരുകൾ, യുക്തിയും ചിന്താശേഷിയുമുപയോഗിച്ച് ജീവിതത്തെയും പ്രപഞ്ചരഹസ്യങ്ങളെയും മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിച്ച സാധാരണ വ്യക്തികളുടെ ഓർമ്മകളുയർത്തുന്നുവെങ്കിൽ, വ്യാസനും യാജ്ഞവൽക്യനുമൊക്കെ, വർഷങ്ങളോളം തപസ്സും വ്രതവും അനുഷ്ഠിച്ച, ദേവന്മാരോട് നേരിട്ട് ഇടപെടുന്ന, അഭൌമമെന്നു വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന കഴിവുകളുള്ള മഹർഷിമാരുടെ ഓർമ്മകളാണുയർത്തുന്നത്. ഇങ്ങനെയുള്ള വ്യക്തിത്വങ്ങളെ ചൂഴ്ന്നു നിൽക്കുന്ന മിസ്റ്റിക് പരിവേഷത്തിലാണ് ഹിന്ദുമതത്തിന്റെ (എല്ലാ മതങ്ങളുടെയും) നിക്ഷേപങ്ങളിരിക്കുന്നത്. ഈ മിസ്റ്റിക് ഘടകത്തെ നിലനിർത്താൻ നമ്മുടെ നാടോടിക്കഥകളും ചിത്രകഥകളുമെല്ലാം കാരണമാകുന്നുണ്ടാകാം. ഇന്ത്യൻ ഹീറോകളെല്ലാം, ഇങ്ങേയറ്റത്ത് ഗാന്ധിയടക്കം, ഇതുപോലൊരു മിസ്റ്റിക് പരിവേഷം നിലനിർത്താൻ ബോധപൂർവ്വം ശ്രമിച്ചിട്ടുള്ളത് മനസ്സിലാക്കാം. ഗോപാലകൃഷ്ണന്മാരുടെ സുവിശേഷപ്രചാരണത്തിന്റെ ആകെത്തുകയും ഈ മിസ്റ്റിക് എലമെന്റുകൾ തന്നെ.

ബെഞ്ചമിൻ ബട്ടണും ഗോപാലകൃഷ്ണനും
ഡേവിഡ് ഫിഞ്ചറുടെ ‘ദി ക്യൂറിയസ് കേസ് ഓഫ് ബെഞ്ചമിൻ ബട്ടൺ’ എന്ന ചലച്ചിത്രം പലരും കണ്ടിട്ടുണ്ടാകും. ബെഞ്ചമിൻ ബട്ടന്റെ കേസ് ക്യൂറിയസ് ആകുന്നത് അയാളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ പ്രത്യേകത കൊണ്ടാണ്. വൃദ്ധനായിട്ടാണയാൾ ജനിക്കുന്നത്. അറിവും ജീവിതാനുഭവങ്ങളുമുള്ള വൃദ്ധന്മാരുടെ കൂടെയാണ് ഇതുരണ്ടുമില്ലാത്ത ബട്ടന്റെ കുട്ടിക്കാലം. ഒടുവിൽ അറിവും പക്വതയും ജീവിതാനുഭവങ്ങളുമാർജ്ജിക്കുന്ന കാലത്ത് ഇതൊന്നും പ്രയോഗിക്കാനാകത്ത ഒരു ശൈശവത്തിലേക്കാണയാൾ പോകുന്നത്. എല്ലാവരുടെയും ജീവിതം മുന്നോട്ടു പോകുന്നുവെങ്കിൽ ബട്ടന്റെ ജീവിതം പുറകോട്ടു പോകുന്നു.

ഏതാണ്ട് 30 കൊല്ലം മുൻപെയായിരിക്കണം ശ്രീ.ഗോപാലകൃഷ്ണൻ പി.എച്ച്ഡി പൂർത്തിയാക്കിയത്. ശാസ്ത്രസമൂഹം അതിനുശേഷം എത്രമാത്രം മുന്നോട്ടു പോയി. ഗോപാലകൃഷ്ണനാകട്ടെ പുറകോട്ടാണു പോയത്. അയാളുടെ പോക്ക് ഏതാണ്ട് ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെത്തി നിൽക്കുന്നു. അക്കാലത്ത് ആളുകൾ സംസാരിച്ചിരുന്ന കാര്യങ്ങളാണ് ശ്രീ.ഗോപാലകൃഷ്ണൻ ഇന്നു സംസാരിക്കുന്നത്. പ്രശ്നമതല്ല. അയാൾ പുറകോട്ടു പോകുന്നതിനൊപ്പം ദിക്കറിയാത്ത ഒരു സമൂഹത്തെ പുറകോട്ടു പിടിച്ചു വലിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പോകേണ്ട ദിശയെപ്പറ്റി ഒരു ധാരണയുമില്ലാത്തെ വലിയൊരു സമൂഹത്തെ നുണകൾ പറഞ്ഞും തരികിടവേലകൾ കാണിച്ചും താൻ നിൽക്കുന്ന പുരാതനകാലത്തേയ്ക്ക് ആകർഷിക്കുകയാണു ഗോപാലകൃഷ്ണൻ ചെയ്യുന്നത്.

സമൂഹവും ചരിത്രവും കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന വെള്ളം പോലെയാകരുത്, ഒഴുകിക്കൊണ്ടേയിരിക്കണം. മുന്നോട്ടുപോകേണ്ട സമൂഹത്തെ തടഞ്ഞുനിർത്തുന്ന അണകളെ തകർത്തുവിടേണ്ടതുണ്ട്. അതിന് മലയാളം ബ്ലോഗിടത്തിൽ നിന്നും രണ്ടു ചെറുപ്പക്കാർ തയ്യാറായിരിക്കുന്നു. ഗോപാലകൃഷ്ണന്റെ വാദങ്ങൾ സയൻസ്, ജ്യോതിഷം, ചരിത്രം, സംസ്കൃതം എന്നീ ജ്ഞാനശാഖകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുള്ളതായതിനാൽ, ഈ നാലു വിഷയത്തിലും ആഴവും പരപ്പുമുള്ള അറിവ് സ്വന്തമാക്കിയ ഉമേഷും സൂരജും. ഇതാ അവരുടെ രണ്ട് ലേഖനങ്ങൾ

ഗോപാലകൃഷ്ണന്റെ ജ്യോതിഷക്കസര്‍ത്തുകൾ

സർവ്വജ്ഞന്റെ ചൊവ്വാദോഷങ്ങൾ

അപ്പോൾ വായിക്കുക, വരിക്കാരാകുക

ബ്രെഹ്റ്റിന്റെ പേരറിയാത്ത ഒരു കവിത-(ഒരു ഡയറിക്കുറിപ്പ്)

2010-04-07T18:22:00.000-07:00

ഞങ്ങളുടെ നഗരങ്ങളിൽ
വർദ്ധിച്ചു വരുന്ന അക്രമങ്ങളെ മുൻ‌നിർത്തി
ഞങ്ങളിൽ ചിലർ-

കടൽത്തീരത്തെ പട്ടണങ്ങളെക്കുറിച്ചും
മേൽക്കൂരയിലെ ഹിമവർഷത്തെക്കുറിച്ചും
പെണ്ണുങ്ങളെക്കുറിച്ചും നിലവറകളിലെ പഴുത്ത ആപ്പിളിന്റെ
സൌരഭ്യത്തെക്കുറിച്ചും
മാംസത്തിന്റെ അനുഭൂതികളെക്കുറിച്ചും
മനുഷ്യനു മനുഷ്യത്വവും
പൂർണതയും നൽകുന്ന
എല്ലാറ്റിനെക്കുറിച്ചും-

ഇനിമേൽ സംസാരിക്കേണ്ടതില്ലെന്ന്
തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നു.
പകരം ഭാവിയിൽ
ഈ അക്രമങ്ങളെക്കുറിച്ചു മാത്രം സംസാരിക്കുവാൻ
അങ്ങനെ വികലരും ഏകപക്ഷീയരുമാകാൻ
വൈരുദ്ധ്യാത്മക സമ്പദ്ശാസ്ത്രത്തിന്റെ
ശുഷ്കവും അസുന്ദരവുമായ
പദാവലിയിലും രാഷ്ട്രീയവ്യാപാരങ്ങളിലും-

കുരുങ്ങിപ്പോകാൻ
ഞങ്ങൾ തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നു.
-ബെയത്തോൾഡ് ബ്രെഹ്റ്റ്

ഇവിടെ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ, ചെലവു ചുരുക്കുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി, ലാഭമില്ലാത്ത 16 കോഴ്സുകൾ-മ്യൂസിക്, തിയറ്റർ, ഫോറിൻ ലാംഗ്വേജ്സ്, വിമൻ സ്റ്റഡീസ്, ഇന്റർനാഷണൽ സ്റ്റഡീസ്, പീസ് സ്റ്റഡീസ് ഉൾപ്പെടെ- ഒഴിവാക്കുവാൻ സർവ്വകലാശാല അധികാരികൾ തീരുമാനിച്ചതിനെതിരെ വിദ്ധ്യാർത്ഥികളും ഫാക്കൽട്ടികളുമുൾപ്പെടെയുള്ള അകദമിക് സമൂഹം ഇന്ന് പ്രതിഷേധപ്രകടനം നടത്തി.

വിലാപങ്ങൾക്കിപ്പുറം അഥവാ പൊളിറ്റിക്കൽ പോൺ !

2010-02-11T19:14:00.001-08:00

പോൺ മൂവികൾ പലതരമുണ്ട്. സാദാ പോൺ, ടോർച്ചർ പോൺ, സ്ലാഷർ പോൺ പിന്നെ എളുപ്പത്തിൽ ഒരു പേരു കണ്ടുപിടിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളതരം പോൺ (ഉദാ: ട്വെന്റി-20). പൊളിറ്റിക്കൽ പോൺ എന്നൊരു സാധനത്തെക്കുറിച്ച് കേട്ടിട്ടില്ലെങ്കിൽ അതു കാണാൻ ടി.വി.ചന്ദ്രന്റെ സമീപകാലസിനിമകൾ- പ്രത്യേകിച്ച് വിലാപങ്ങൾക്കപ്പുറം, ഭൂമിമലയാളം എന്നിവ- കണ്ടാൽ മതിയാകും.

ശ്രീമാൻ ചന്ദ്രൻ സിനിമയെടുക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് ഏതാണ്ട് 20 വർഷം കഴിഞ്ഞു. ടി.വി.ചന്ദ്രന്റെ സിനിമ എന്നു പറയുമ്പോൾ എന്തൊക്കെയാവും മനസ്സിൽ വരിക.
• സ്ത്രീപക്ഷത്ത് എന്നു കൃത്യമായി വിളിച്ചു പറയുന്നു എന്നു തോന്നിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.
• കുടുംബം എന്ന അടിസ്ഥാനസാമൂഹികഘടനയെ നിരാകരിക്കുന്നു.
• ഇടതുപക്ഷത്ത് എന്നു തോന്നിപ്പിക്കുന്നു.
ഇതൊക്കെ ശരി. നല്ല കാര്യം. എന്നാൽ ഒരാൾ ഇരുപതുകൊല്ലങ്ങളായി ഒരേകാര്യം പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ അതിലെന്തോ പ്രശ്നമില്ലേ? അതു തന്നെയാണു ശ്രീമാൻ ചന്ദ്രന്റെ സിനിമയുടെ പ്രശ്നവും. കാലങ്ങളായി പറയുന്നതൊക്കെ തന്നെയാണ് ഈ സിനിമകളിലും. ഒന്നും കൂടുതലില്ല, കുറവുണ്ടോ എന്നു ചോദിച്ചാൽ…

ശ്രീ.ചന്ദ്രന്റെ പഴയകാല സിനിമകളിൽ രസകരമായ ചില ഷോട്ടുകളും പുതുമയുള്ള ചില ആഖ്യാനശ്രമങ്ങളുമൊക്കെയുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ ഈ ആയുധങ്ങളുടെയൊക്കെ മൂർച്ച പോയിരിക്കുന്നു എന്ന് ശ്രീ.ചന്ദ്രനു മനസ്സിലായില്ല എന്നു തോന്നുന്നു. ഈ പുതിയ പടങ്ങളിലെത്തുമ്പോൾ, ശ്രീ ചന്ദ്രന്റെ സിനിമാഭാഷ ഓഞ്ഞതും തേഞ്ഞതും മൂർച്ചപോയതും മാത്രമല്ല ചിലയിടത്ത് തുരുമ്പിച്ച തകരപ്പാട്ടയിൽ ആണിയുരസുന്നതുപോലെ അരോചകവുമാകുന്നു.
ടി.വി.ചന്ദ്രനിലെ സംവിധായകനെ ശവപ്പെട്ടിയിലാക്കിയ പടം ‘പാഠം ഒന്ന്: ഒരു വിലാപ’മായിരുന്നു. ശവപ്പെട്ടിയിൽ നിന്നും എഴുന്നേൽക്കാനുള്ള ഒരു ദുർബലശ്രമം ‘കഥാവശേഷനി’ലൂടെ ഒന്നു നടത്തി നോക്കി. ആര്യാടൻ ഷൌക്കത്ത് പിന്നെയും പിടിച്ച് അവിടെത്തന്നെ കിടത്തി. ഇപ്പോൾ സംവിധായകൻ സ്വന്തം ശവപ്പെട്ടിയിൽ കിടന്ന് സ്വയം ആണിയടിക്കുന്നു. ‘വിലാപങ്ങൾക്കപ്പുറം’ ഒരസ്സൽ സംഘി-സിനിമയാണെങ്കിൽ ‘ഭൂമിമലയാള’ത്തിന് അങ്ങനെ പ്രത്യേക രാഷ്ട്രീയമൊന്നുമില്ലെന്നു മാത്രമല്ല, അല്പം അരാഷ്ട്രീയസ്വഭാവവും ഉണ്ടെന്നു തോന്നും.

വിലാപങ്ങൾക്കപ്പുറം
ഗുജറാത്ത് കലാപത്തിൽ കൂട്ടക്കൊലയിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെട്ട് കേരളത്തിലെത്തുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടിയെ കേരളത്തിലെ മുസ്ലിം പുരുഷന്മാർ വേട്ടയാടുന്നതാണ് പ്രമേയം. ഒറ്റചോദ്യമേയുള്ളൂ…അപ്പോൾ കേരളത്തിലെ മുസ്ലിം പുരുഷന്മാർ ആരായി? ഇതുവരെയുള്ള കേരളത്തിന്റെ ചരിത്രാനുഭവങ്ങളെ നോക്കി ചന്ദ്രൻ പല്ലിളിക്കുന്നു.

ഭൂമിമലയാളം
പുരുഷന്റെ നഷ്ടം അനുഭവിക്കുന്ന കുറെ സ്ത്രീകളാണ് ഇവിടെ മുഖ്യകഥാപാത്രങ്ങൾ. രണ്ടുപേർ സഹോദരൻ നഷ്ടപ്പെട്ടവർ, രണ്ടുപേർ ഭാർത്താവ്/ഭാർത്താവാകാൻ പോകുന്നവർ നഷ്ടപ്പെട്ടവർ, വേറെ രണ്ടുപേർ തങ്ങളുടെ പ്രൊഫഷണൽ ജീവിതത്തിനു വേണ്ടി ഭർത്താവിനെയും കുടുംബത്തെയും വിട്ടുപോകുന്നവർ. നായകനെയും നായികയെയും ഇണ ചേരാവുന്ന ഒരു അവസ്ഥയിലെത്തിക്കുക എന്നതാണല്ലോ ഏതാണ്ട് 90 ശതമാനം മലയാളസിനിമകളുടെയും ഇതിവൃത്തം. അതിനിടയിൽ ഭർത്താവിനെ ഉപേക്ഷിച്ചുപോകുന്ന സ്ത്രീയെ അവതരിപ്പിക്കുന്നതിൽ ചില്ലറ രസമൊക്കെയുണ്ട്. ‘വ്യത്യസ്ഥങ്ങളായ സ്ത്രീയവസ്ഥകളെ കാഴ്ചപ്പെടുത്തുന്നു’ എന്നൊക്കെ നിരൂപകന്മാർക്ക് നിരൂപിക്കാനും വകുപ്പുണ്ട് പടത്തിൽ. പക്ഷേ പ്രശ്നം ആഖ്യാനത്തിലെ അസ്സഹനീയതയാണ്. അതെന്തിനായിരുന്നു ഈ പെണ്ണുങ്ങൾ ഒരു കല്ലുവെട്ടുകുഴിയിൽ നിന്ന് കണ്ണുരുട്ടിക്കാണിച്ചത്? ഏതാണ്ട് ഒന്നര മണിക്കൂർ സിനിമയിൽ 15 മിനിറ്റ് ഈ ആറേഴ് പെണ്ണുങ്ങൾ ഒരു കല്ലുവെട്ടു കുഴിയിൽ നിന്ന് കണ്ണുരുട്ടുന്നതും അലമുറയിടുന്നതുമാണ്. സിനിമയ്ക്ക് 90 മിനിട്ട് നീളം വേണമെന്ന് എന്തോ നിയമമുണ്ടെന്ന രീതിയിലാണു പോക്ക്. ഇത് അര മണിക്കൂർ മുറിച്ച് കളഞ്ഞ് ഒരു ടെലിഫിലിമോ മറ്റോ ആക്കാവുന്നതേ ഉള്ളൂ. അതിനുള്ളതേ ഉള്ളൂ.

കഥാപാത്രങ്ങളുടെ ജാതിയും മതവും നോക്കി നിരൂപിക്കുന്ന ജി.പി രാമചന്ദ്രൻ ടെക്നിക്കിൽ എനിക്കു വലിയ താത്പര്യമില്ല, എങ്കിലും സന്ദർഭവശാൽ പറയട്ടെ, ഈ പടത്തിൽ ഷോവനിസ്റ്റുകളോ വെറിയന്മാരോ ആയിട്ടുള്ളവരെല്ലാം ന്യൂനപക്ഷ മതക്കാർ തന്നെയാണ്. (ന്യൂനപക്ഷക്കാരിൽ കൊള്ളാവുന്ന ഒരാൾ ഇന്ദ്രൻസിന്റെ ഏതാണ്ട് 3 മിനിറ്റ് സ്ക്രീൻ ടൈമുള്ള ഒരു കഥാപാത്രം മാത്രം.) വിലാപങ്ങൾക്കപ്പുറം പോലെയൊരു പടമെടുത്ത ശ്രീ.ചന്ദ്രനെ ഇക്കാര്യത്തിൽ സംശയിക്കാൻ നമുക്ക് അവകാശമുണ്ട്. ഈ പടത്തിൽ, ഒരു അത്‌ലറ്റിന്റെ വേഷം ചെയ്യുന്ന പെൺകുട്ടി, ഭർത്താവും സുഹൃത്തുക്കളും മദ്യപിച്ചിരിക്കുന്ന മേശയുടെ മുകളിൽകൂടി ചാടുന്നതിന്റെ മുൻപ്, അവരുടെ ഷോവനിസ്റ്റ് സംസാരം ചിത്രീകരിക്കുന്ന ഷോട്ടിൽ, എന്തിനായിരുന്നു ചുവരിലെ ക്രിസ്തുവിന്റെ പടം ഉൾപ്പെടുത്തുന്നതുവരെ ക്യാമറ പാൻ ചെയ്തത്? ചുമരിലെ ആ പടം അത്യാവശ്യം പ്രോമിനെന്റ് ആയിത്തന്നെ ഫ്രെയിമിൽ കാണാം. ഇനി ചന്ദ്രനു പറയാമോ, ഈ ഷോവനിസ്റ്റ് കഥാപാത്രങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, അവരുടെ മതം താൻ പരിഗണിച്ചിരുന്നില്ല എന്ന്?

സത്യം പറയട്ടെ, കാശുകൊടുത്ത് ഇത് തിയറ്ററിൽ കണ്ട പ്രേക്ഷകരോട് സഹതാപമുണ്ട്. ഞാൻ ഏതാണ്ട് മൂന്നോ നാലോ ഇരിപ്പിലാണ് ഇത് കണ്ടു തീർത്തത്. ഒറ്റയ്ക്കിരുന്ന് കണ്ടിട്ടു പോലും ഇടയ്ക്ക് എഴുന്നേറ്റു നിന്ന് കൂവാനും തോന്നി.

കായുള്ള മരത്തിനേ കല്ലേറു കൊള്ളൂ...!

2009-10-27T20:03:00.000-07:00

ഇലക്ടിസിറ്റി ഉപയോഗിച്ചു പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഡിജിറ്റൽ കമ്പ്യൂട്ടറുകളുടെ ആദ്യ മാതൃകകൾ ഉപയോഗിച്ചു തുടങ്ങിയത് 1940-കളിലായിരുന്നുവെങ്കിലും ആദ്യകമ്പ്യൂട്ടർ ഭാഷകൾ(1GL) നിലവിൽ വന്നത് 50-കൾ മുതലായിരുന്നു. (മൂന്നാം തലമുറ മുതലുള്ള പ്രോഗ്രാം ഭാഷകളുടെ(FORTRAN, LISP, and COBOL.) പേരേ ഞാൻ കേട്ടിട്ടുള്ളൂ.) ഇന്ന് അതിലും വികസിച്ച പ്രോഗ്രാമിംഗ് ഭാഷകൾ വേറെ ഒരുപാടുണ്ടാകും.

ഇനി, നിങ്ങളൊരു സോഫ്റ്റ്വെയർ എഞ്ചിനിയർ ആണെന്നിരിക്കട്ടെ. ഏറ്റവും പുതിയ പ്രോഗ്രാമിംഗ് സങ്കേതങ്ങളുപയോഗിച്ച് നിങ്ങളെഴുതിയ ഒരു കോഡ് കണ്ടിട്ട്, യാരോ ഒരാൾ, ഈ പ്രോഗ്രാം എനിക്കു മനസ്സിലാകുന്നില്ല, അതു കൊണ്ടിതു പ്രോഗ്രാമല്ല. നിങ്ങൾ പോയി ഫോർട്രാനിലോ കൊബോളിലോ എഴുതിയ പ്രോഗ്രാമുകൾ വയിച്ചു പഠിച്ചിട്ട് അതു പോലെ ഏതെങ്കിലും പ്രോഗ്രാമിംഗ് ലാംഗ്വേജിൽ കോഡ് എഴുതൂ (ലിങ്ക്) എന്നു പറഞ്ഞാൽ?

സ്വഭാവികമായ (സഭ്യമായ) മറുപടി- മി, ഞാൻ ചെയ്യാനുദ്ദേശിക്കുന്ന കാര്യത്തിനു വേണ്ട പ്രോഗ്രാമെഴുതാൻ താങ്കൾ പറഞ്ഞ പ്രോഗ്രാമിംഗ് ഭാഷകൾ മതിയാകില്ല. എനിക്കു പുതിയഭാഷകൾ ഉപയോഗിച്ചേ തീരൂ-എന്നായിരിക്കും.

മനുഷ്യന്റെ അറിവിന്റെ പരിധി വളരും തോറും നമുക്ക് പുതിയ ഭാഷകൾ വേണ്ടി വരുന്നു. പഴയഭാഷകൾ നമ്മുടെ ചിന്തകളെ അവതരിപ്പിക്കാൻ അപര്യാപ്തമാകുന്നു. പണ്ടു കാലം മുതലേ ഭാഷകളിൽ ക്രമാനുഗതമായ മാറ്റം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും പെട്ടെന്നൊരാശയത്തിനു മുന്നിൽ ഭാഷകളെല്ലാം ഉപയോഗശൂന്യമായി പോയത്, ഒരു പക്ഷേ, ക്വാണ്ടം മെക്കാനിക്സിന്റെ മുന്നിലായിരിക്കണം. അതുവരെയുള്ള ക്ലാസിക്കൽ ഫിസിക്സ് നിയമങ്ങളെല്ലാം ഇംഗ്ലീഷോ ഇതരഭാഷകളോ ഉപയോഗിച്ച് വിവരിക്കാമായിരുന്നെങ്കിൽ, ക്വാണ്ടം ബലതന്ത്രം വിശദീകരിക്കാൻ ‘കണക്ക്‘ എന്ന ഭാഷ വേണ്ടി വന്നു. ഇതു സംഭവിക്കുന്നത് 1920-കളിൽ. കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ കുമാരനാശാന്റെ കാലത്തിനു ശേഷം. പിക്കാസോയും മറ്റും ചേർന്ന് ക്യൂബിസം പോലുള്ള ചിത്രകലാസങ്കേതങ്ങൾ ആവിഷ്കരിച്ചതും ഏതാണ്ട് ഇക്കാലത്തായിരുന്നു. സർറിയലിസം പോലുള്ള സാംസ്കാരിക മുന്നേറ്റങ്ങൾ ഉടലെടുത്തതും ചിത്രകലയ്ക്ക് പുതിയ മാനങ്ങൾ നൽകിയ ദാലി തന്റെ ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചതും, ഹിച്കോക്ക്, ബുനുവേൽ തുടങ്ങിയവർ സിനിമകളെടുക്കാൻ തുടങ്ങിയതും ഇക്കാലത്തായിരുന്നു. സമാനമായ മാറ്റങ്ങൾ തത്വചിന്തയിലും ദൃശ്യമാണ്. നമുക്കു മുൻപ് ഉപയോഗത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ഉപകരണങ്ങളി (ആശയം, ഭാഷ) ന്മേലുള്ള പ്രയോഗപരിചയം സ്വഭാവികമായിത്തന്നെ നേടാൻ കഴിയുമെന്നത് ഓരോ തലമുറയുടെയും ഭാഗ്യം. കഴിഞ്ഞ തലമുറ കഷ്ടപ്പെട്ടു നേടിയ അറിവുകൾ അതാതു മേഖലകളിലുള്ളവർക്ക്, ഇന്ന് അനായാസമായി പ്രയോഗിക്കാൻ കഴിയും. (വൃത്തത്തിൽ പദ്യമെഴുതുക എന്നത് അതുപോലുള്ള ഒരു ഉദാഹരണം മാത്രം)

ഏറ്റവും പുതിയ സങ്കേതങ്ങളിൽ പ്രോഗ്രാമുകളെഴുതുന്ന ഒരു എഞ്ചിനിയറോട് കൊബോൾ പഠിച്ചിട്ട് അതിൽ പ്രോഗ്രാമെഴുതൂ എന്നു പറയുന്നതു പോലെ തന്നെ അസംബന്ധമാണ് പുതിയകാലത്ത് സാഹിത്യ-കലാ സൃഷ്ടി നടത്തുന്ന ഒരാളോട് 19-ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ സങ്കേതം പിന്തുടരാനാവശ്യപ്പെടുന്നത്. ചിലപ്പോൾ ഇത് സഭ്യതയുടെ അതിരുകൾക്കും അപ്പുറത്തായിരിക്കും. ലാർസ് വോൺ ട്രയറുടെ സിനിമ കണ്ടിട്ടു മനസ്സിലാകാതെ അദ്ദേഹത്തോട്, നിങ്ങൾ ചാപ്ലിനെപ്പോലെ സിനിമയെടുക്കൂ എന്നു പറയുന്നതിലെ അസഭ്യം ഓർത്തു നോക്കൂ.

മനസ്സിലാകുന്നതിന്റെ പ്രശ്നം…
ഈ വിഷയത്തിൽ ഡിങ്കൻ എഴുതിയ കുറിപ്പ് ഇവിടെ. ഡിങ്കന്റെ പോസ്റ്റ് ഇക്കാര്യത്തിൽ ഡെഫനിറ്റീവ് ആണെങ്കിലും എന്റെ വകയും രണ്ടു തുട്ട്…
ലോകത്ത് ഇന്നുവരെയുള്ള എല്ലാ ചിന്താപദ്ധതികളും നിങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലായിട്ടുണ്ടോ? അതു പോട്ടെ, നിങ്ങളുടെ പ്രവർത്തന മേഖലയിൽ ഇതുവരെ വന്ന എല്ലാ പുരോഗമനങ്ങളെക്കുറിച്ചും നിങ്ങൾക്കറിയാമോ?

സത്യമായും എനിക്കറിയില്ല. അറിയണമെന്നു വാശിയുമില്ല, കാരണം ചിലതൊക്കെ എന്റെ ചിന്താശേഷിയ്ക്കും അപ്പുറത്താണെന്നെനിക്കറിയാം. ഭാഷ ആശയവിനിമയത്തിനുള്ളതാണ്, ശരി തന്നെ. എന്നാൽ അതു മാത്രമാണെന്നു കരുതിയാൽ, അവിടെയാണ് മനസ്സിലാകായ്മയുടെ പ്രശ്നം ഉദിക്കുന്നത്. ഭാഷ ചിന്തയുടെ വാഹനം കൂടെയാണ്. പരമാവധി വേഗത്തിൽ വാഹനമോടിച്ചിട്ടും മുന്നിൽ പോകുന്ന വാഹനത്തിനൊപ്പമെത്തുന്നില്ലെങ്കിൽ, നമ്മുടെ വാഹനത്തിന്റെ പരിമിതി തിരിച്ചറിയണം. അല്ലെങ്കിൽ, അപകടം സംഭവിക്കാം. സിനിമയെ ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം പിന്തുടരാറുണ്ടെങ്കിലും, എനിക്കൊട്ടും മനസ്സിലാകാത്ത സിനിമകൾ ഒരുപാടുണ്ട്, ആദ്യം മനസ്സിൽ വരുന്ന ഉദാഹരണം ‘ലാസ്റ്റ് ഇയർ അറ്റ് മരീൻബാദ്’. എനിക്കാ സിനിമ മനസ്സിലായില്ല എന്നു കരുതി അതെടുത്ത അലൻ രെസ്നായിസ് തൂങ്ങിച്ചാകണമെന്നു ഞാൻ വാശിപിടിച്ചാൽ ഞാനാണ് അപഹാസ്യനാകുന്നത്.

മറ്റൊന്ന് ട്രെയിനിങ്ങിന്റെ വിഷയമാണ്. കഥകളി ആസ്വദിക്കാൻ മുദ്രകളറിയണം. സംഗീതം അതിന്റെ പൂർണതയിലാസ്വദിക്കാനും വേണം അല്പമെങ്കിലും സംഗീതജ്ഞാനം. സയന്സ് പഠിക്കാനെന്നപോലെ കവിതവായിക്കാനും സിനിമകാണാനും സാഹിത്യമാസ്വദിക്കാനും ട്രെയിനിംഗ് വേണം.

ലതീഷ് മോഹന്റെ എല്ലാ കവിതകളും എനിക്കു മനസ്സിലായിട്ടില്ല; പക്ഷേ, അത് എന്റെ മാത്രം പരിമിതിയാണ്. ഒരേ സിനിമ രണ്ടുപേർ കാണുന്നില്ല എന്നു പറയാറുണ്ട്. അതുപോലെ തന്നെ, ഒരേ കവിത രണ്ടുപേർ വായിക്കാറുമില്ല. ഓരോരുത്തരും അവരവരുടെ ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളും അനുഭവങ്ങളും വായനയുടെ സ്വഭാവവുമൊക്കെ അനുസരിച്ച് അവരവരുടെ രീതിയിൽ വായിക്കുന്നു. അതു മറ്റൊരാൾക്കു പറഞ്ഞുകൊടുക്കുകയെന്നത് എളുപ്പമല്ല, പിന്നെ, സൂചനകൾ നൽകാമെന്നു മാത്രം. എഴുത്തുകാരൻ എഴുതിയ കവിത തന്നെയാകണം വായനക്കാരൻ/ക്കാരി വായിക്കുന്നത് എന്നു പോലുമില്ല. (author is dead എന്ന കൺസപ്റ്റൊക്കെ സാഹിത്യത്തിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് ഉള്ളയാൾക്ക് ഒൻപതാം ക്ലാസിനു ശേഷം മലയാളം പഠിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഞാൻ വിശദീകരിക്കണോ) ലതീഷിന്റെ കവിത ഇഷ്ടപ്പെട്ടു എന്ന പറഞ്ഞവരോട് ചിലർ (അധികവും അനോണികൾ) വിശദീകരണം ചോദിക്കുന്നതു കണ്ടു. ഗോപീകൃഷ്ണന്റെ ‘പാപ്പിനിവട്ടം എൽ.പി സ്കൂൾ’ അല്ലെങ്കിൽ ‘അന്തോണി ടെറിക്കൻ’എന്ന കവിതയെക്കുറിച്ച് ഓർക്കുമ്പോൾ എന്റെ കണ്ണു നിറയും, ആ കവിത ഞാൻ അനുഭവിച്ചു എന്നർത്ഥം. പക്ഷേ ആ കവിത ഞാനെങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കി എന്നു ചോദിച്ചാൽ എനിക്കറിയില്ല. അതു വിശദീകരിക്കാൻ എനിക്കാവുന്ന കാലത്ത് ആ കവിതയുടെ പ്രസക്തി നഷ്ടപ്പെടും, ചുരുങ്ങിയത് എന്നെ സംബന്ധിച്ചെങ്കിലും.

ലതീഷിനു ഭാഷ കൈകാര്യം ചെയ്യാനറിയില്ല എന്നു പരിഹസിക്കുന്നവർ അദ്ദേഹം ഗദ്യമെഴുതുന്ന ബ്ലോഗ് ഒന്നു കണ്ടിരുന്നുവെങ്കിൽ. ഇത്ര ലളിതസുന്ദരമായി ഗദ്യമെഴുതുന്ന എത്രപേരുണ്ട് ബ്ലോഗിൽ? സ്വന്തം ബ്ലോഗിൽ ഒരു കവിത എഴുതി എന്നതിന്റെ പേരിൽ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരനെ സംഘം ചേർന്ന് അക്രമിക്കുന്നതും (അതെ, അവരിലൊരാൾ അതു സമ്മതിച്ചു കഴിഞ്ഞു), അയാളോട് ആത്മഹത്യ ചെയ്യാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നതും, അയാൾക്ക് ഫത്വ നിർദ്ദേശിക്കുന്നതും അപഹാസ്യതയുടെയും അസഭ്യതയുടെയും അതിരുകൾ കടന്ന് ഫാസിസമായി മാറുന്നു. ഫാസിസത്തോട് പ്രതിഷേധിക്കുന്നു.

പിന്നെ, കായുള്ള മരത്തിനേ കല്ലേറു കൊള്ളുകയുള്ളൂ എന്നതു മറക്കരുതല്ലോ

സൃഷ്ടിയും പരിണാമവും അമേരിക്കയിൽ‌...

2009-09-23T06:06:00.000-07:00

Origin of species എന്ന വിഖ്യാതശാസ്ത്രഗ്രന്ഥത്തിന്റെ 150-ആം വർഷത്തിൽ ഡാർ‌വിനും അദ്ദേഹം ആവിഷ്കരിച്ച പരിണാമസിദ്ധാന്തവും അകാദമിക് ലോകത്തെങ്ങും ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്നു. ഇതുപോലെ ഒരു വ്യക്തിയോ ഒരു കൃതിയോ ആശയമോ ആദരിക്കപ്പെടുകയും ആഘോഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നത് ശാസ്ത്രലോകത്ത് അത്യപൂർ‌വ്വം. ഈ ആഘോഷത്തിന്റെ അലകൾ സാസ്കാരികലോകത്തും ദൃശ്യമാണ്‌. പലനഗരങ്ങളിലും പരിണാമത്തെ സംബന്ധിച്ച ശാസ്ത്ര-എക്സിബിഷനുകളും പ്രത്യേക പരിപാടികളും നടക്കുന്നു. ബിബിസി, BBC Darwin Season എന്ന പേരിൽ റേഡിയോ-ടെലിവിഷൻ പരിപാടികളുടെ ഒരു സീരീസ് തന്നെ പ്രക്ഷേപണം ചെയ്യുന്നു. പലരാജ്യങ്ങളും ഡാർ‌വിന്റെ ബഹുമാനാർത്ഥം സ്റ്റാമ്പുകളും നാണയങ്ങളും പുറത്തിറക്കുന്നു.

ഡാർ‌വിന്റെ ജന്മനാടായ ബ്രിട്ടൻ, ഈ വർഷം പുറത്തിറക്കിയ നാണയം.

ഇന്നുവരെ, ഇന്ത്യയടക്കം 120-ഓളം രാജ്യങ്ങൾ ഡാർ‌വിന്റെ ബഹുമാനാർത്ഥം സ്റ്റാമ്പുകൾ പുറത്തിറക്കിയിട്ടുണ്ട്.

ഇന്ത്യ പുറത്തിറക്കിയ ഡാർ‌വിൻ സ്റ്റാമ്പ്

എന്നാൽ ഈ 120 രാജ്യങ്ങളിൽ അമേരിക്കയില്ല. പകരം അമേരിക്ക മറ്റു ചില മഹാന്മാരുടെ സ്റ്റാമ്പുകൾ ഈ ഡാർ‌വിൻ വർഷത്തിൽ പുറത്തിറക്കിയിട്ടുണ്ട്. അതിൽ ചിലത് ഇവിടെ കാണാം

മനുഷ്യചരിത്രത്തെത്തന്നെ ഇത്രയും സ്വാധീനിച്ച വ്യക്തികൾ അപൂർ‌വ്വമാണെന്നിരിക്കിലും ഡാർ‌വിനെ കുറിച്ചുള്ള സിനിമകൾ അധികമൊന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ല; 1972-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ The Darwin Adventure ആയിരിക്കും ഒരു പക്ഷേ ഇതുവരെ വന്നിട്ടുള്ള ഒരേയൊരു ചലചിത്രം. അതുകൊണ്ടു തന്നെ ഡാർ‌വിനെ അഭ്രപാളികളിലെത്തിക്കാനുള്ള ഉചിതമായ അവസരങ്ങളിലൊന്നാവും ഈ ഡാർ‌വിൻ വർഷം. അതു സംഭവിക്കുന്നുണ്ട്; Creation എന്ന പേരിൽ, Jon Amiel-ന്റെ സം‌വിധാനത്തിൽ ഡാർ‌വിൻ മുഖ്യകഥാപാത്രമാകുന്ന സിനിമ ഒരുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു. ടൊറൊന്റൊ ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവലിൽ ഉത്ഘാടനചിത്രവും ഈ സിനിമയായിരുന്നു. എഴുതുന്ന കാലത്ത്, താൻ വിശ്വസിച്ച മതത്തിന്റെയും, വിശ്വാസിയായ ഭാര്യ, കുഞ്ഞിന്റെ മരണം തൂടങ്ങിയ വൈയക്തിക അനുഭവങ്ങളുടെയും, തന്റെ പഠനങ്ങൾ മുന്നോട്ടു വെച്ച പുതിയ അറിവുകളുടെയും പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഡാർ‌വിൻ അനുഭവിച്ച ആന്തരിക സം‌ഘർഷങ്ങളാണു സിനിമയുടെ വിഷയം. എന്നാൽ അതല്ല ഈ കുറിപ്പിനു കാരണം, പലരും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നതു പോലെ ലോകത്തിന്റെ നാനാഭാഗങ്ങളിലും ഈ ചിത്രം പ്രദർശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നുവെങ്കിലും സിനിമാവ്യവസായത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായ അമേരിക്കയിൽ ഒരു വിതരണക്കാരനും ഈ ചിത്രം പ്രദർശിപ്പിക്കാൻ തയ്യാറായിട്ടില്ല എന്ന ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്നതും നാണം കെടുത്തുന്നതുമായ വസ്തുതയാണ്‌.

ഒരു സിനിമ അമേരിക്കയിൽ റിലീസു ചെയ്യുന്നില്ല എന്നത് അതിൽ തന്നെ ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്നൊരു വാർത്തയല്ല. എന്നാൽ, അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യത്തെ വലിയ തോതിൽ മാനിക്കുന്ന, ജനാധിപത്യം നിലനിൽക്കുന്ന, വിപ്ലവകരങ്ങളായ ശാസ്ത്രമുന്നേറ്റങ്ങൾക്കു വേദിയായ ഒരു രാജ്യത്ത്, മതസംഘടനകളുടെയും വിശ്വാസികളുടെയും എതിർപ്പിനെ ഭയന്ന്, ഡാർ‌വിനെപോലെയൊരു വ്യക്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള സിനിമയെ ഊരു വിലക്കുന്നത് ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്ന വസ്തുത തന്നെ. ക്ലോണിംഗും സ്റ്റെം സെൽ ഗവേഷണങ്ങളും hadron collider പരീക്ഷണവും ജീനോം സീക്വൻസിംഗും (30,000 വർഷം മുൻപ് വംശനാശം വന്ന നിയാണ്ടർത്താൽ മനുഷ്യന്റെ ജീനോം സീക്വൻസിംഗിന്റെ ആദ്യത്തെ ഡ്രാഫ്റ്റ് ഇക്കഴിഞ്ഞ ഫെബ്രുവരിയിൽ പൂർത്തിയായി. 30 മില്ല്യൺ ഡോളറിന്റെ ചെലവിൽ ഇന്ന് ഒരു നിയാണ്ടർത്താൽ മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിക്കാനാകും) ഒക്കെയായി ശാസ്ത്രം മുന്നേറുമ്പോഴും സാങ്കേതികവിദ്യ നമ്മുടെയൊക്കെ ജീവിതങ്ങളെ അടിമുടി മാറ്റിമറിക്കുമ്പോഴും സമൂഹം, മതങ്ങൾ നൽകുന്ന അറിവില്ലായ്മയുടെ പുതപ്പിന്റെ ഇരുട്ടിലേക്ക് കൂടുതൽ ചുരുണ്ടുകൂടുന്നു.

FASEB ജേർണലിന്റെ 2005 ഒക്ടോബർ ലക്കത്തിന്റെ എഡിറ്റോറിയൽ കുറിപ്പിന്റെ പേരു The facts of evolution: fighting the Endarkenment എന്നായിരുന്നു. പഴയ Enlightenment എന്ന അനുഭവത്തിനു പകരം ഇന്നത്തെ സമൂഹത്തിൽ പ്രകടമായ ട്രെൻഡുകളെ സൂചിപ്പിക്കാനാണു വീസ്മാൻ ഈ വാക്ക് ഉപയോഗിച്ചത്. ഈ നൂറ്റാണ്ടിൽ ഡാർ‌വിനു നേരിടേണ്ടി വരുന്ന എതിർപ്പുകളുടെ ശക്തി വർദ്ധിക്കുന്നു എന്നത് സമൂഹത്തിന്റെ മുൻ‌ഗണനകളെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യക്തമായ സൂചനയല്ലേ? ഗാലപ് പോളുകൾ പറയുന്നത് 39% ചെറുപ്പക്കാർ ഇന്നും അമേരിക്കയിലെ സൃഷ്ടിവാദത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നുവെന്നും 54% മുതിർന്നവർ പരിണാമസിദ്ധാന്തത്തിൽ സംശയം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നുവെന്നുമാണ്‌. (പള്ളികളിൽ 16നും 60നും ഇടയിൽ പ്രായമുള്ളവർ അപൂർ‌വ്വമായ ഒരു രാജ്യത്ത് സ്ഥിതി ഇതാണെങ്കിൽ മതങ്ങൾക്ക് ആഴത്തിൽ വേരുകളുള്ള ഇന്ത്യയിലെ സ്ഥിതി എന്തായിരിക്കും?)

ഡാർ‌വിനും പരിണാമസിദ്ധാന്തത്തിനും അമേരിക്കയിൽ നേരിടേണ്ടി വന്നിട്ടുള്ള എതിർപ്പുകളുടെ ചരിത്രമറിയാവുന്നവർക്ക് ഇത് തികച്ചും അപ്രതീക്ഷിതമായതല്ലെന്നതാണു വാസ്തവം. 1925-ൽ ടെന്നസിയിൽ നടന്ന കുപ്രസിദ്ധമായ മങ്കി ട്രയൽ ഓർമ്മയില്ലേ? പരിണാമസിദ്ധാന്തം ക്ലാസ്സിൽ പഠിപ്പിച്ചതിനായിരുന്നു ആ അധ്യാപകനെ വിചാരണ ചെയ്തത്. 'ചരിത്രം ദുരന്തമായും പിന്നീടു പ്രഹസനമായും ആവർത്തിക്കുന്നു' എന്ന വാചകം മാർക്സിന്റേതായതിനാൽ മാത്രം തള്ളിക്കളയുന്നവർ 2005-ൽ പെനിസിൽ‌വാനിയയിൽ നടന്ന വിചാരണ മറക്കുമോ?

1925-ലെ മങ്കി ട്രയൽ പിന്നിടു സിനിമയായി, Inherit the wind(1960) എന്ന പേരിൽ. സ്പെൻസർ ട്രേയ്സിയൊക്കെ തകർത്തഭിനയിച്ച ആ ചിത്രം വ്യക്തമായ രാഷ്ട്രീയചായ്‌വ് പ്രകടിപ്പിച്ചുവെങ്കിലും അവസാന രംഗത്തിൽ Origin of Species-നൊപ്പം ബൈബിളും കൈ‌യിലെടുക്കുന്ന ട്രേയ്സിയെ‌യാണു കാണിച്ചു തരുന്നത്. Inherit the wind-ന്റെ കാലമൊക്കെ കഴിഞ്ഞു, മതത്തിനും സൃഷ്ടിവാദത്തിനുമെതിരെ വ്യക്തമായ നിലപാട് സ്വീകരിക്കുന്ന ഒരു സിനിമ ഇന്ന് അമേരിക്കയിൽ സ്വീകരിക്കപ്പെടുകയില്ലെന്നാണ്‌ പുതിയ സംഭവവികാസങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. നമ്മുടെ നിർ‌മ്മാല്യം എന്ന സിനിമയുടെ ഗതിയെ ഇതുമായി ചേർത്തുവായിക്കേണ്ടതുണ്ടോ? സമൂഹങ്ങളെല്ലാം പുറകോട്ടു തന്നെയാണോ വളരുന്നത്.

എന്നെ പിടിച്ചുലച്ച ചില മരണങ്ങളെക്കുറിച്ച്...

2009-07-30T07:01:00.000-07:00

'അപ്രതീക്ഷിതമായ മരണം' എന്നു പറയുന്നതില്‍ ഒരശ്ലീലമില്ലേ? വേറെ ആരുടെയൊക്കെയോ മരണം നമ്മള്‍ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു എന്ന വെളിപ്പെടുത്തലിന്റെ അശ്ലീലം?

അടുത്ത ബന്ധുക്കളുടെയോ പരിചയക്കാരുടെയോ മരണങ്ങളില്‍ ഇതുവരെ എനിക്കൊരുതരത്തിലും ദുഖം തോന്നിയിട്ടില്ല. യഥാര്‍ത്ഥമരണങ്ങളില്‍ (യഥാര്‍ത്ഥമല്ലാത്ത മരണങ്ങളുമുണ്ട്) എന്നെ ദുഖിപ്പിച്ചത് സംഗീതസംവിധായകന്‍ രവീന്ദ്രനും യാസര്‍ അറഫാത്തുമാണ്‌. തീര്‍ച്ചയായും ചെഗുവേരയുടെയോ വര്‍ഗീസിന്റെയോ മരണം എന്നെ കരയിപ്പിച്ചേനെ; പക്ഷേ, ഞാന്‍ ജനിച്ചത് അവര്‍ക്കും ശേഷമായതിനാല്‍, അവരുടെ മരണം എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം(ഹോളിവുഡിന്റെ ഭാഷയില്‍-Based on a true story) 'കഥ'യായി പോകുന്നു...കഥ വായിക്കുമ്പോള്‍/സിനിമ കാണുമ്പോള്‍ കരയുന്നത് കുട്ടികളല്ലേ? ആണോ?

എന്തായാലും, നേരിട്ടോ അല്ലാതെയോ എനിക്കു പരിചയമുള്ള ആരുടെയും മരണത്തെക്കാള്‍ എന്നെ കരയിച്ചതും പിടിച്ചുലച്ചതും മറ്റു തരത്തില്‍ മാത്രം ജീവിച്ച ചിലരുടെ-ചില കഥാപാത്രങ്ങളുടെ- മരണങ്ങളായിരുന്നു.

ഈച്ചകളുടെ തമ്പുരാനില്‍ 'പിഗ്ഗി'യുടെ മരണം വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത് നിങ്ങള്‍ക്കോര്‍മ്മയുണ്ടോ? പിഗ്ഗിയെപ്പോലെ കട്ടിക്കണ്ണട വെച്ച, സാധുവായ ഒരു സുഹ്രുത്ത് എനിക്കുണ്ടായിരുന്നതിനാലാണോ എന്തോ, പിഗ്ഗിയുടെ മരണവും പാറക്കല്ലില്‍ വീണ്‌ അവന്റെ കട്ടിക്കണ്ണട ചിതറുന്നതും അക്ഷരാര്‍ത്ഥത്തില്‍ എന്നെ ഞെട്ടിച്ചുകളഞ്ഞു.

മഴ കോരിച്ചൊരിയുന്ന ഏതോ ഒരു കര്‍ക്കിടക രാത്രിയിലാണ്‌, പഥേര്‍ പാഞ്ചാലിയിലെ ദുര്‍ഗയുടെ മരണം ഞാന്‍ വായിക്കുന്നത്. തുടര്‍ന്ന് വായിക്കാനായില്ല. കാറ്റടിച്ച് വിളക്കണഞ്ഞു പോയിട്ടും ഇരുട്ടത്ത്, ദുര്‍ഗയെ ഓര്‍ത്ത് ഞാനിരുന്നു കരഞ്ഞത് ഓര്‍മ്മയുണ്ട്.

കേണല്‍ അറിലിയാനോ ബുവേന്‍ഡിയയുടെ മരണം വായിച്ച് ഞാന്‍ കരഞ്ഞിട്ട് വര്‍ഷങ്ങള്‍ അധികമായില്ല. കേണലിനെ കൊന്നുകളഞ്ഞ ദിവസം മാര്‍ക്വേസ് വാതിലടച്ച്, ഏങ്ങലടിച്ചു കരയുകയായിരുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യയുടെ ചില ഓര്‍മ്മക്കുറിപ്പുകളില്‍ പിന്നീടെന്നോ വായിച്ചു.

എന്നെ ഞെട്ടിച്ച മറ്റൊരു കാഴ്ചാനുഭവമായിരുന്നു അപരാജിതോ എന്ന സിനിമയിലെ അപ്പുവിന്റെ അച്ഛന്റെ മരണം. സിനിമാ പാരഡീസോയിലെ മുഖ്യകഥാപാത്രമായ ആ തിയറ്റര്‍, തകര്‍ക്കുന്ന രംഗം കണ്ടപ്പോഴെല്ലാം ഞാന്‍ കരഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. കേണലോ ദുര്‍ഗയോ പിഗ്ഗിയോ ഒക്കെ 'ശരിക്കും ജീവനുള്ള' മനുഷ്യരാണോ എന്നത് കരയുമ്പോള്‍ നമുക്ക് വിഷയമല്ല എന്നതാണു സത്യം. മറ്റൊരു തരത്തില്‍ പറഞ്ഞാല്‍, ഇവര്‍ എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, ഞാനൊരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത രവീന്ദ്രനെയോ അറഫാത്തിനെയോ പോലെയാണ്‌. കഥയില്‍ നിന്നും നമ്മുടെ മനസ്സിലേക്കിറങ്ങാനുള്ള കഴിവ് ചില മരണങ്ങള്‍ക്ക് തീര്‍ച്ചയായും ഉണ്ട്.

മരണത്തെക്കുറിച്ചും കഥയെക്കുറിച്ചുമൊക്കെ ഇത്ര ചിന്തിക്കാന്‍ കാരണം, മരണത്തെ(യും)ക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പാഠപുസ്തകം-ദേവദാസിന്റെ ഡില്‍ഡോ എന്ന നോവല്‍- വായിച്ചതാണ്‌.

സ്ഥാനത്തും അസ്ഥാനത്തുമെല്ലാം സിനിമയെക്കുറിച്ചു പറയുന്നത് ഒരു (ദു)ശീലമായതുകൊണ്ടല്ല, ഡില്‍ഡോയെക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോളും ഞാന്‍ സിനിമയിലേക്കെത്തുന്നത്; മറിച്ച്, ഈ നോവല്‍ അത്രമാത്രം സിനിമാറ്റിക് ആണെന്ന് എന്റെ വായനയില്‍ തോന്നിയതുകൊണ്ടാണ്‌. 'ഡില്‍ഡോ'യുടെ ആഖ്യാനഘടന എന്നെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നത്, സങ്കീര്‍ണ്ണമെന്നു വിളിക്കാവുന്ന ആഖ്യാനരീതി പിന്തുടരുന്ന Guillermo Arriaga-യുടെ തിരക്കഥകളെയും ഈ തിരക്കഥകളുപയോഗിച്ച് ഈ പതിറ്റാണ്ടിലെ ശ്രദ്ധേയങ്ങളായ ചില സിനിമകളൊരുക്കിയ Alejandro González Iñárritu-വിന്റെ സിനിമകളെയുമാണ്‌.

രേഖീയമായ ക്ലാസ്സിക് ആഖ്യാനശൈലിയോടുള്ള കലഹങ്ങള്‍, സിനിമയില്‍ ആദ്യം കണ്ടത് കുറോസവയില്‍ ആയിരിക്കണം (റാഷോമോണ്‍). ഒരു ശൈലിയെയും അഘോഷിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കാതിരുന്ന അദ്ദേഹം ഈ പുതിയ സങ്കേതത്തില്‍ തങ്ങി നിന്നില്ല. ഈ സങ്കേതത്തെ ഒരു പ്രസ്ഥാനമാക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചത് ഗൊദാര്‍ദ് ആയിരുന്നു. എന്നാല്‍, നാടകീയതയെ അവഗണിച്ച ഗൊദാര്‍ദിന്‌ എല്ലാ തലങ്ങളിലുമുള്ള പ്രേക്ഷകരെ സ്വാധീനിക്കാനായില്ല. പോപ്പുലര്‍ സിനിമയില്‍ ഈ സങ്കേതത്തിന്റെ പുനര്‍ജന്മം പിന്നീടു നാം കാണുന്നത്, രേഖീയമായ ആഖ്യാനശൈലി പിന്തുടരുമ്പോഴും, ഡ്രാമാറ്റിക് സാധ്യതകള്‍ക്കായി ആഖ്യാനത്തെ reshuffle ചെയ്യുന്ന, ഗൊദാര്‍ദ്ദീയന്‍ ശൈലിയുടെ ഇളമുറക്കാരനായ, ടരന്റീനോയുടെ പള്‍പ് ഫിക്ഷനിലാണ്‌. 'ഡില്‍ഡോ' പേരുകൊണ്ടു തന്നെ പള്‍പ് ഫിക്ഷനെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ വസ്തുതാവിവരണത്തില്‍ കഥാകാരന്‍ പുലര്‍ത്തുന്ന, clinical എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന നിസംഗത ഗൊദാര്‍ദിനെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നു. സാധാരണ ആഖ്യാനങ്ങള്‍, മരണങ്ങളെ അവയുടെ നാടകീയമായ ഗരിമ കൊണ്ട് ക്ലൈമാക്സിലേക്കായി മാറ്റിവെയ്ക്കുമ്പോള്‍, ഡില്‍ഡോ തുടങ്ങുന്നത് മരിച്ചവരുടെ ലിസ്റ്റ് നമുക്ക് തന്നുകൊണ്ടാണ്‌. മരിച്ചവരാണു പിന്നീടു കഥകള്‍ പറയുന്നത് (അതെ റാഷോമോണ്‍ പിന്നെയും ഓര്‍മ്മ വരുന്നു). ഇനാരിട്ടുവിന്റെ സിനിമകളിലേതു പോലെ കഥാപാത്രങ്ങളും സംഭവങ്ങളുമായുള്ള, അപ്രതീക്ഷിതമെന്നോ അവിചാരിതമെന്നോ വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന ബന്ധങ്ങളാണ്‌ ഡില്‍ഡോയുടെ വായനയിലെ ത്രസിപ്പിക്കുന്ന നാടകീയത. ഒരു കഥാപാത്രമാകട്ടെ, ഒരു കെട്ടിടത്തില്‍ നിന്നും മരണത്തിലേക്കുള്ള ചാട്ടത്തിന്റെ സമയം നല്‍കുന്ന ഇടവേളയിലാണു തലകീഴായി തന്റെ ജീവിതം പറയുന്നത്. സമാനമായ ഒന്നു സിനിമയില്‍ കാണുന്നത് ദേവദാസ് ഡില്‍ഡോ എഴുതി ഒരു വര്‍ഷമെങ്കിലും കഴിഞ്ഞു പുറത്തു വന്ന 99 Francs (സംവിധാനം-യാന്‍ കോനന്‍) എന്ന ഫ്രെഞ്ച് സിനിമയില്‍. ഒരു കഥാപാത്രത്തിന്റെ രതിരീതികളെ അമേലി എന്ന ഫ്രെഞ്ച് സിനിമയുമായി നേരിട്ടു ബന്ധപ്പെടുത്തുന്നുമുണ്ട് കഥാകാരന്‍.

ഇനാരിറ്റുവിന്റെ സിനിമകളിലെന്നതുപോലെ പരസ്പരം ബന്ധിക്കപ്പെട്ട മാനുഷികാവസ്ഥകളുടെ, സംഭവങ്ങളുടെ ഒരു വല നെയ്തെടുക്കുകയാണ് ദേവദാസും ചെയ്യുന്നത്; ഈ വലയിലെ ഓരോ കണ്ണികളുമാകട്ടെ, മരണങ്ങളും. അന്യവത്കരണത്തിന്റേതായ ഉപരിതല യഥാർത്ഥ്യങ്ങളുമായി നിരന്തരം സമരത്തിലേർപ്പെട്ടുകൊണ്ട്, നമ്മുടെ മാനുഷികതാ-ബോധ(humanist sensibility)ങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന, അപ്രതീക്ഷിതങ്ങളായ, അസ്ഥിത്വമാനങ്ങളുള്ള ചില കണ്ടുമുട്ടലുകളുടെ ഉള്ളറിവുകളാണ് ‘ഡിൽഡോ’. നമ്മുടെയൊക്കെ അസ്തിത്വത്തിനു തെളിവു തന്നെ ഇങ്ങനെ ‘അന്യനു’മായുള്ള ചില ഏറ്റുമുട്ടലുകളാണല്ലോ. നാമോരോരുത്തരും മറ്റൊരുവനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ‘അന്യനാ’ണെന്ന തിരിച്ചറിവ് അന്യവത്കരണത്തിന്റെ ഈ കാലത്ത്, നമ്മുടെ സമൂഹത്തിന്റെ ethical future-നു തന്നെ ആവശ്യമാണെന്നു വരുന്നു. ‘ഡിൽഡോ’യിലെ ഓരോ ആഖ്യാനങ്ങളും നമ്മോടു പറയുന്നത്, ഒന്നും-വ്യക്തികളുംസംഭവങ്ങളും മരണങ്ങളും ഒന്നും-ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നതു പോലെയല്ല എന്നാണ്; (Nothing is what it seems എന്നത് The Illusionist എന്ന സിനിമയുടെ ടാഗ് ലൈൻ ആയിരുന്നല്ലോ !).

ബുക്ക് റിപ്പബ്ലിക്കിന്റെ രണ്ടാമത് പുസ്തകം- ‘ഡില്‍ഡോ: ആറുമരണങ്ങളുടെ പള്‍പ് ഫിക്ഷന്‍ പാഠപുസ്തകം‘ എന്ന ദേവദാസ് വി.എം. ന്റെ നോവല്‍ 8 ആഗസ്റ്റ് 2009 രാവിലെ 10 മണിക്ക് തൃശൂരില്‍ കേരളസാഹിത്യ അക്കാദമി ഹാളില്‍ നടക്കുന്ന ചടങ്ങില്‍ വെച്ച് പ്രകാശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. മലയാള ഭാഷയെയും അതിലുള്ള സാഹിത്യത്തെയും സ്നേഹിക്കുന്നവര്‍ തീര്‍ച്ചയായും വായിച്ചിരിക്കേണ്ട ഒരു പുസ്തകമാണിതെന്ന് ഞാന്‍ ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്നു. പുസ്തകത്തിന്റെ അവതാരിക എഴുതിയിരിക്കുന്നത് മേതില്‍ രാധാകൃഷ്ണനും കവര്‍ഡിസന്‍ ചെയ്തിരിക്കുന്നത് ഉന്മേഷ് ദസ്തക്കിറുമാണ്. 65 രൂപയാണ് ഒരു കോപ്പിയുടെ വില. പുസ്തകത്തിന്റെ കോപ്പികള്‍ ഇവിടെ നിന്നും ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്യാവുന്നതാണ്.

വാൽ‌ക്കഷ്ണം: പുസ്തകത്തിന്റെ പേരും ദേവദാസിന്റെ ഊശാന്താടിയുമൊക്കെ കണ്ടിട്ട് ഇതൊരു ‘ബുജി’ പുസ്തകമാണെന്നു നിങ്ങൾ ധരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ഇത് വായിക്കാതിരിക്കുന്നത് വലിയ നഷ്ടമായിരിക്കുമെന്ന് ഓർമ്മപ്പെടുത്തട്ടെ. ഇനി നിങ്ങളൊരു ‘ബുജി’യാണെങ്കിൽ, നിങ്ങൾക്കു വേണ്ടതും ചിലതൊക്കെ ഈ പുസ്തകത്തിലുമുണ്ട്, വസ്തുതാവിവരണത്തിന്റെ രൂപത്തിലാണെന്നു മാത്രം...:)

(അവസാനത്തെ ഖണ്ഡിക പൂർണ്ണമായും ലാപുട ബ്ലോഗിൽ നിന്നും അടിച്ചുമാറ്റിയതായതിനാൽ, വിനോദിനോടു കടപ്പാട്.)

ബ്ലെസ്സിയുടെ ചലച്ചിത്രങ്ങളെക്കുറിച്ച്

2009-07-24T06:09:00.000-07:00

ഭ്രമരത്തെക്കുറിച്ച് വെള്ളെഴുത്ത് എഴുതിയിരിക്കുന്നു. അവിടെയിട്ട ഒരു കമന്റില്‍, ബ്ലെസ്സിയുടേത് പ്രീച്ചിംഗ് മൂവിയാണെന്ന ഒരു ഒഴുക്കന്‍ അഭിപ്രായത്തിനു ഹരീ വിശദീകരണം ചോദിച്ചിരിക്കുന്നു. മറുപടിയായി എഴുതിയപ്പോള്‍ കുറെ നീണ്ടു. പിന്നെ, അത് ഇവിടെ എന്റെ കുഴിമാടത്തില്‍ ഇട്ടേക്കാം എന്നു കരുതി.

(എനിക്കു രോഗമുണ്ടെന്നു കരുതുന്ന അനോണികളോട്, ദയവായി എന്നെ ചികിത്സിക്കാനോ, നന്നാക്കാനോ ശ്രമിക്കരുത്. അഭിപ്രായങ്ങള്‍(ass hole) എല്ലാവര്‍ക്കുമുള്ളതു പോലെ എനിക്കുമുണ്ട്. അതാരെയും നന്നാക്കാനോ തിരുത്താനോ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളതല്ല. എന്റെ അഭിപ്രായങ്ങളില്‍ തെറ്റുണ്ടെന്ന്, കാര്യകാരണസഹിതം വിശദീകരിച്ചാല്‍ തിരുത്താം. ലോകസിനിമ പോയിട്ട്, കുറച്ച് രോമങ്ങളും രാവിലെ തേച്ച ഡിയോഡോറന്റിന്റെ മണവുമല്ലാതെ, ആരുടെയും ഒന്നും എന്റെ കക്ഷത്തിലില്ല.)

മലയാളത്തിലെ മുഖ്യധാരാ ചലചിത്ര പ്രേക്ഷകര്‍ക്കിടയില്‍ പത്മരാജന്‍ എന്ന ബിംബത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം എല്ലാവരെയുമെന്നപോലെ ബ്ലെസ്സിയും മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നതു കൊണ്ട്, പത്മരാജന്റെ ശിഷ്യന്‍ എന്ന അവകാശവാദത്തോടെയാണു ബ്ലെസിയുടെ സംവിധായകന്-കരിയര്‍ ആരംഭിക്കുന്നത്. പക്ഷെ, ബ്ലെസിയ്ക്ക് പത്മരാജനുമായുള്ള സാമ്യം എന്താണ്‌? കഥാപാത്രസൃഷ്ടിയിലും പ്രമേയങ്ങളിലുമെല്ലാം മലയാള ചലചിത്രങ്ങളുടെ കീഴ്‌വഴക്കങ്ങളെ, കൊമേഴ്‌സ്യല്‍ ചലചിത്രങ്ങളുടെ ചിട്ടവട്ടങ്ങളില്‍ നിന്നുകൊണ്ടു തന്നെ പൊളിച്ചെഴുതാന്‍ ശ്രമിച്ച സംവിധായകനായിരുന്നു പത്മരാജന്‍. കലാപരമായി വിലയിരുത്തുമ്പോള്‍, പത്മരാജന്റേത്, മികച്ചവ അല്ലെങ്കില്‍ കൂടി, സിനിമ എന്ന വിശേഷണത്തിനെങ്കിലും യോഗ്യമായിരുന്നു. എന്നാല്‍ ബ്ലെസിയുടെ ചലചിത്രങ്ങളെ, സിനിമ എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കാനാകില്ല എന്നു മാത്രമല്ല, ആശയപരമായി എന്താണ്‌ അവ സമൂഹത്തിനു നല്കിയിരിക്കുന്നത്? ഇവിടെയാണ്‌, ബ്ലെസിയുടെ ചലചിത്രങ്ങള്‍, പ്രീച്ചിംഗ് മൂവീസ് എന്ന പഴി കേള്‍ക്കുന്നത്.

കാഴ്ച, പളുങ്ക്, തന്മാത്ര എല്ലാം ചില മെസ്സേജുകള്ക്കുവേണ്ടി നിര്‍മ്മിച്ചപോലെയാണ്‌.
കാഴ്ച, ക.ന്യൂസ്, തന്മാത്ര തുടങ്ങിയവ സഹാനുഭൂതി എന്ന വികാരം സഹജീവികളോട് ഉണ്ടായിരിക്കണം എന്ന മെസ്സെജാണു തന്നത്. ഇതില്‍ തന്നെ, കാഴ്ചയും ക.ന്യൂസും നായകനെ ഒരു രക്ഷകന്റെ റോളിലാണു അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. പ്രീച്ചിംഗ്/സുവിശേഷവത്കരണം, രക്ഷകന്‍ എന്ന ബിംബം ഇവയ്ക്ക് സെമിറ്റിക് മതങ്ങളുമായുള്ള ബന്ധം അറിയാമല്ലോ?
(തന്മാത്രയുടെ പബ്ലിസിറ്റി സ്റ്റണ്ടുകളില്‍, കേരളത്തിലെ അല്‍ഷിമേഴ്സ് രോഗികളുടെ കണക്കൊക്കെ ബ്ലെസ്സി പറഞ്ഞു കേട്ടിരുന്നു. അവരോട് സഹാനുഭൂതിയോടെ പെരുമാറാന്‍ സമൂഹത്തെ പ്രേരിപ്പിക്കുകയാണു പടത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യമെന്നും പറഞ്ഞിരുന്നു. അതു കൊണ്ടു തന്നെ, ചിത്രത്തില്‍ ചിലയിടങ്ങളില്‍, രോഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ടെക്നിക്കല്‍ വിവരങ്ങളൊക്കെ കുത്തിത്തിരുകി, ഒരു educational film പോലെയാക്കാനും ഇടയ്ക്ക് ശ്രമിച്ചു എന്നു തോന്നി. ഏതായാലും മോഹന്‍ലാല്‍ ആ കഥാപാത്രത്തെ, ഒരു മന്ദബുദ്ധിയായി കണ്ട് അഭിനയിച്ചു തകര്‍ത്തു. അല്‍ഷിമേഴ്സ് എന്നാല്‍ മന്ദബുദ്ധിയാകുന്നതാണെന്നു പ്രേക്ഷകരും മനസ്സിലാക്കി.)

പളുങ്കിനു 25 കൊല്ലം മുന്പ്, കള്ളന്‍ പവിത്രന്‍ (1981) പേരില്‍ ഒരു സിനിമ വന്നിരുന്നു മലയാളത്തില്‍. അതിന്റെ ഒടുക്കം സംവിധായകന്‍ കഥയുടെ ഗുണപാഠം എഴുതിക്കാണിക്കുന്നുണ്ട്. അതേ ഗുണപാഠമാണ്‌ പളുങ്കിനും. 81-ല്‍ കള്ളന്‍ പവിത്രന്‍ കണ്ട സമൂഹമാണ്‌ 2006-ല്‍ പളുങ്ക് കാണുന്നത് എന്നോര്‍മ്മിക്കണം. പളുങ്ക് നല്ലൊരു ചലചിത്രം (ഏതായാലും അതൊരു സിനിമയല്ല) എന്നു വിളിക്കണമെങ്കില്‍ 'കള്ളന്‍ പവിത്ര'നും 15 കൊല്ലം മുന്നെ നമ്മളതു കാണണമായിരുന്നു.

ബ്ലെസിയുടെ ചലച്ചിത്രങ്ങളുടെ ഒരു പൊതുസ്വഭാവം, അവയെല്ലാം, ചില നല്ല മനുഷ്യര്‍ക്കു സംഭവിക്കുന്ന ദുരന്തങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ്‌ എന്നതാണ്‌. ഈ ദുരന്തങ്ങളുടെ കാരണങ്ങള്‍ പലതാവാം. വ്യക്തികളെ കേന്ദ്രസ്ഥാനത്തു നിര്‍ത്തി, സംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോള്‍ രണ്ടിനും മിഴിവു നഷ്ടപ്പെടുന്നു. (കണ്ടിട്ടുള്ള വെറും നാലു സിനിമകള്‍ വെച്ച് പൊതുസ്വഭാവം ആലോചിക്കുന്നതു പോലും അക്രമം തന്നെ.)

ഇത്രയൊക്കെ കുറ്റങ്ങള്‍ പറയുമ്പോഴും, മറ്റു മലയാള ചലച്ചിത്രങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച്, ബ്ലെസിയുടെയും ലാല്‍ജോസിന്റെയുമൊക്കെ ചിത്രങ്ങള്‍ക്ക് ചുരുങ്ങിയത്, കണ്ടിരിക്കാം എന്ന ഗുണമെങ്കിലുമുണ്ട്, എന്നു സമ്മതിക്കാതെ വയ്യ. അതില്‍ ബ്ലെസിയുടേത് സാങ്കേതികമായി വളരെ മുന്നില്‍ നില്‍ക്കുന്നു. പക്ഷേ, വെറുതെ കണ്ടിരിക്കാനുള്ളതാണോ സിനിമ?

ഇനി, 25 വര്‍ഷമായി മലയാള ചലചിത്രങ്ങള്‍ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത, ഭാഷ അറിയാവുന്ന ഒരാളെ, സിബി മലയില്‍ തൊണ്ണൂറുകളുടെ ആദ്യപകുതിയില്‍ സംവിധാനം ചെയ്ത ചലച്ചിത്രങ്ങള്‍, കന്മദം പോലെയുള്ള ലോഹിതദാസിന്റെ ചലച്ചിത്രങ്ങള്‍, കമല്‍ തൊണ്ണൂറുകളില്‍ ചെയ്ത ചലച്ചിത്രങ്ങള്‍, ലാല്‍ ജോസിന്റെ ചലച്ചിത്രങ്ങള്‍, ബ്ലെസിയുടെ ചലച്ചിത്രങ്ങള്‍ എന്നിവ കാണിച്ചു നോക്കൂ. അതിന്റെയൊക്കെ സംവിധായകനെ തിരിച്ചറിയാന്‍ അയാള്‍ നന്നെ പാടുപെടേണ്ടി വരും....ഇവരുടെയൊക്കെ കൈയൊപ്പ് ഒരുപോലെ ആയതെങ്ങനെയായിരിക്കും?

എനിക്കു തോന്നുന്നു ഭരതനാണ്‌ ഇവിടെ പ്രതിയെന്ന്...

ഇസ്ലാമിലെ ജാതിവ്യവസ്ഥ !

2009-06-30T19:24:00.000-07:00

കണ്ടകശ്ശനി ഒന്നും കൊണ്ടുപോകുന്നില്ല !

2009-06-14T13:10:00.000-07:00

കണ്ടകശ്ശനി കൊണ്ടേ പോകൂ എന്നാണു വെയ്പ്പ്. കണ്ടകശ്ശനി എന്താണെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. ജ്യോതിഷമോ‍ അതുപോലെ നമ്മുടെ സമൂഹത്തിൽ ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്ന പലതരം അന്ധവിശ്വാസങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എന്തോ ആയിരിക്കണം ! ഇവിടെ പറഞ്ഞു വരുന്നത് കണ്ടകശ്ശനി എന്ന ബ്ലോഗിനെക്കുറിച്ചാണ്.

മഹാന്മാർ ആശയങ്ങളെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കുന്നു, സാധാരണ മനസ്സുകൾ സംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കുന്നു, ചെറിയ മനസ്സുകൾ വ്യക്തികളെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കുന്നു എന്നു പറഞ്ഞത് എലനോർ റൂസ്‌വെൽറ്റ് ആയിരുന്നു. സാധാരണക്കാർക്ക് എപ്പോഴും ആശയങ്ങളെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കുക സാധ്യമല്ലായിരിക്കും, പക്ഷെ പത്തു പേർ ചേരുമ്പോഴെല്ലാം ഏതെങ്കിലും വ്യക്തികളെക്കുറിച്ചു മാത്രമാണ് അവർ ചിന്തിക്കുന്നതെങ്കിൽ-അതും ഉച്ചത്തിൽ- ആ മനസ്സൂകളുടെ ഘടന ഏതു തരത്തിലുള്ളതായിരിക്കും? ചില വ്യക്തികള്‍ വ്യക്തിതലം വിട്ട് ആശയമായി മാറും. ഗാന്ധിയും മാര്‍ക്സുമൊക്കെ ഉദാഹരണം. മറ്റു ചിലര്‍ ആശയമായില്ലെങ്കിലും ഒരു സംഭവമായി മാറും. പക്ഷെ കണ്ടകശ്ശനി കൈവെക്കാൻ ശ്രമിച്ചവരൊക്കെ വെറും വ്യക്തികൾ മാത്രമായിരുന്നു.

മലയാളം ബ്ലോഗിടം കണ്ട ഏറ്റവും വലിയ വ്യക്തിഹത്യയോടനുബന്ധിച്ചാണ് -അതെ, ഹരികുമാർ സംഭവം തന്നെ-കണ്ടകശ്ശനി എന്ന ബ്ലോഗ് രൂപം കൊണ്ടത് എന്നത് അതിന്റെ സ്വഭാവത്തെ സ്വാധീനിച്ചിരിക്കുമോ? ഏതായാലും മലയാളം ബ്ലോഗുകളിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട വ്യക്തിഹത്യാ സ്ക്വാഡ് ആയി മെർ‌കുഷ്യോ മാറിയിരിക്കുന്നു. മെർ‌കുഷ്യോ ആദ്യം ഉന്നംവെച്ചത് ബെർളി തോമസിനെ ആയിരുന്നെന്നു തോന്നുന്നു. ബെർളി ഇവരുടെ നാലോ അഞ്ചോ പോസ്റ്റുകൾക്ക് വിഷയമായെങ്കിലും ബെർളിക്കൊന്നും സംഭവിച്ചില്ല. ഇക്കഴിഞ്ഞ ഇലക്ഷൻ കാലത്താവട്ടെ മെർ‌കുഷ്യോ ടാർഗറ്റ് ചെയ്തത് ശശി തരൂരിനെയാണ്. ശശി തരൂരിനെപ്പോലെയൊരു വ്യക്തി എന്തുകൊണ്ട് ജനപ്രതിനിധി ആകരുത് എന്ന ചിന്തക്ക് ചില രാഷ്ട്രീ‍യവശങ്ങളുണ്ട്. എന്നാൽ മെർകുഷ്യോ ഈ വിഷയത്തെ സമീപിച്ചത് തികച്ചും വ്യക്തിതലത്തിലായിരുന്നു. ഏതായാലും ശശി ഒരു ലക്ഷത്തിനടുത്ത് വോട്ടുകൾക്ക് ജയിച്ചു അത്, പണം കൊടുത്ത് വാങ്ങിയ വിജയമാണെന്ന് മെർകുഷ്യോ ആരോപിക്കുകയും ചെയ്തു. ലാവ്‌ലിൻ ഇഷ്യൂ ചൂടുപിടിച്ചതോടെ മെർകുഷ്യോയുടെ ഉന്നം പിണറായി വിജയനായി. കണ്ടകശ്ശനിയായതു കൊണ്ട് പിണറായി വിജയൻ കേസിൽ നിന്നും പുല്ലു പോലെ ഇറങ്ങിപ്പോരുമെന്ന് കരുതാം. അതാണല്ലോ അനുഭവം!

രണ്ട് പ്രമുഖരാഷ്ട്രീയപ്പാർട്ടികളിൽ നിന്നുമുള്ള ഓരോ വ്യക്തികളെ ടാർഗറ്റ് ചെയ്യുമ്പോൾ അവിടെ ഒരുതരം നിക്ഷ്‌പക്ഷതാനാട്യമുണ്ട്. നിക്ഷ്‌പക്ഷതയാണല്ലോ ഇപ്പോൾ ഏറ്റവും വേഗത്തിൽ വേകുന്ന പരിപ്പ്! ഏതായാലും മെർകുഷ്യോ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ബ്രേക്കിംഗ് ന്യൂസുകൾ ഒന്നും ബ്രേക്ക് ചെയ്യാതാവുന്നു. അക്കങ്ങളും ദശാംശസംഖ്യകളും ഒക്കെ കൊണ്ട് ഉണ്ടാവുന്ന പ്രതീതികൾ, ലളിതയുക്തികളുടെ മുന്നിൽ തകർന്നടിയുന്നു.
എതിർപ്പുകളെ, ഈ ബ്ലോഗിലെ ഹിറ്റ്‌ലർ ഞാനാണ് എന്ന നാട്യത്തോ‍ടെയാണ് മെർകുഷ്യോ നേരിടുന്നത്. തങ്ങൾക്കിഷ്ടമില്ലാത്ത അഭിപ്രായങ്ങൾ/കമന്റുകൾ ഡിലീറ്റു ചെയ്യുന്നു, ഡിലീറ്റു ചെയ്യാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു. തങ്ങളെ എല്ലാവരും ബഹുമാനിക്കണമെന്ന് ശഠിക്കുന്നു. ബഹുമാനം പ്രകടിപ്പിക്കാത്തവരുടെ കമന്റുകളും ഡിലീറ്റു ചെയ്യുന്നു. തങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ച ആശയത്തെ യുക്തിപരമായി ഖണ്ഡിക്കുന്നവരെ ‘രാഷ്ട്രീയാന്ധത്വം’ ബാധിച്ചവരെന്നും, അസത്യവാദികളെന്നും വിളിച്ച് അധിക്ഷേപിക്കുന്നു. ഈ മാനസികാവസ്ഥയിൽ നിന്നും ഫാസിസത്തിലേക്കുള്ള ദൂരം വളരെക്കുറവാണ്. ഇത് മനസ്സിലാക്കുന്നവർ അവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഉണ്ട് എന്നെനിക്കുറപ്പാണ്. തെറ്റ് തിരുത്താനാവശ്യപ്പെടുന്നില്ല ഈ കുറിപ്പ്, മറിച്ച് തെറ്റുകൾ മനസ്സിലാക്കിയാൽ കൊള്ളാം എന്നു മാത്രം ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

കുറ്റസമ്മതം: വ്യക്തിപരമായി വ്യക്തിഹത്യകളെ തീർത്തും കുറ്റം പറയാൻ ഞാനർഹനല്ല. പക്ഷെ ഒരു വ്യക്തിയുടെ/കൂ‍ട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം അതുമാത്രമായി പോകുന്നെങ്കിൽ എന്തോ തകരാറുണ്ട്. തെറിയും പരദ്ദൂഷണവും വ്യക്തിഹത്യയുമൊക്കെ--നല്ലതോ‍ തീയതോ ആകട്ടെ- ഓരോ ആയുധങ്ങളാണ്. ഈ ആയുധങ്ങൾ ഞാനും ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്തായാലും കുറച്ചുകാലമായി ഈ ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാതിരിക്കാൻ പരമാവധി ശ്രമിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, ഈ കുറിപ്പിന്റെ ഉദേശ്യം വ്യക്തിഹത്യയല്ല, പ്രതീക്ഷ നൽകിയ ഒരു കൂ‍ട്ടം പ്രദർശിപ്പിക്കുന്ന വ്യതിചലനങ്ങളോടുള്ള പ്രതിക്ഷേധമാണ്.

2000 വർഷങ്ങളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാന കണ്ടുപിടുത്തം !

2009-05-31T15:08:00.000-07:00

പ്രമുഖ Third culture വെബ്‌സൈറ്റ് ആയ എഡ്‌ജ്.ഓർഗ്, ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് ലോകമെമ്പാടുമുള്ള, പലമേഖലകളിൽ പ്രശസ്തരും പ്രമുഖരുമായ ചിലരോട് ഒരു ചോദ്യം ചോദിച്ചു…
കഴിഞ്ഞ 2000 വർഷങ്ങളിൽ ഉണ്ടായതിൽ ഏറ്റവും പ്രധാന കണ്ടുപിടുത്തം (Invention) ഏതാണ്?

നമ്മുടെ മനസ്സിൽ വരാൻ സാധ്യതയുള്ള ഉത്തരങ്ങൾ- place value system, ക്ലാസ്സിക്കൽ മെക്കാനിക്സ്, ക്വാണ്ടം തിയറി, മൈക്രോസ്കോപ്പ്, കമ്പ്യൂട്ടർ, ഇന്റർ‌നെറ്റ്, അനസ്തേഷ്യ-മുതൽ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ചില ഉത്തരങ്ങൾ-വൈക്കോൽ, ഗർഭനിരോധന ഗുളികകൾ- വരെ വന്നു.

പ്രശസ്തനായ എവലൂഷനറി ബയോളജിസ്റ്റ് റിച്ചാർ‌ഡ് ഡോക്കിൻസിന്റ്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ അത് ടെലസ്കോപ്പ്/spectroscope ആയിരുന്നു. Unweaving the Rainbow എന്ന പേരിൽ ഒരു പുസ്തകം തന്നെ എഴുതിയിട്ടുണ്ടല്ലോ അദ്ദേഹം.

പ്രമുഖ ന്യൂറോളജിസ്റ്റ് ആയ വി.എസ് രാമചന്ദ്രന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, ആധുനിക ഗണിതശാസ്ത്രത്തിനു തുടക്കം കുറിച്ച, പൂജ്യത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ചിഹ്നവുംകൂടി ചേർന്ന place value notation system ആണ് ഏറ്റവും പ്രധാനകണ്ടുപിടുത്തം.

ചിത്രകാരൻ, എഴുത്തുകാരൻ, ബിസിനസ് എന്നീ നിലകളിൽ പ്രശസ്തനായ മൈക്കൽ നെസ്മിത്ത് പറയുന്നത് കോപ്പർ‌നിക്കസിന്റെ തിയറിയാണ് ഏറ്റവും കേമം എന്നാണ്.

ഓക്സ്‌ഫോർഡ് സർവ്വകലാശാലയിലെ ഫിസിയോളജി പ്രൊഫസർ ആയ കോളിൻ ബ്ലേക്ൿമോറിന്റെ വോട്ട് ഗർഭനിരോധന ഗുളികകൾക്കാണ്. കാരണം, അറുപതുകളിലെ sexual liberation പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്കും, പിന്നീടു ഫെമിനിസത്തിനും അതുവഴി പടിഞ്ഞാറൻ രാജ്യങ്ങളിൽ സാമ്പ്രദായിക കുടുംബഘടനകളുടെ ശിഥിലീകരണത്തിനും വഴി തുറന്നത് ഗർഭനിരോധന ഗുളികകളായിരുന്നു.

കൊളംബിയ സർവകലാശാലയിലെ കമ്പ്യൂട്ടർ സയൻസ് പ്രൊഫസറായ ജോസഫ് ട്രോബിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ അത് invention of the scientific method ആണ്.

ഹാർ‌വാർഡിലെ Professor of Education, ഹോവാർഡ് ഗാർ‌ഡ്‌നറുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ വെസ്റ്റേൺ ക്ലാസ്സിക്കൽ സംഗീതമാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കണ്ടുപിടുത്തം.

പ്രിൻ‌സ്‌റ്റണിലെ ഫിസിക്സ് പ്രൊഫസർ ഫ്രീമാൻ ഡൈസന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ വൈക്കോൽ ആണ് ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത്. പുരാതന ഗ്രീസിലും റോമിലും വൈക്കോൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തണുപ്പുരാജ്യങ്ങളിൽ മഞ്ഞുകാലത്ത് കുതിരകൾക്ക് മേയാൻ പുല്ല്‌ ലഭ്യമല്ലാത്തതിനാൽ അത്തരം രാജ്യങ്ങളിൽ നഗരവത്കരണം അസാധ്യമായിരുന്നു. വൈക്കോൽ കാര്യങ്ങളെ മാറ്റിമറിച്ചു. മഞ്ഞുകാലത്തും കുതിരകൾക്ക് തീറ്റ കൊടുക്കാം എന്ന അവസ്ഥയിൽ തണുപ്പുരാജ്യങ്ങളിൽ ആളുകൾ താമസിച്ചു തുടങ്ങി. ഇതു ചരിത്രത്തെതന്നെ മാറ്റിമറിച്ചു.

പ്രമുഖ ന്യൂറോബയോളജിസ്റ്റും എഴുത്തുകാരനുമായ സ്റ്റീവൻ റോസിന്റെ ഉത്തരം വേറിട്ടു നിൽക്കുന്ന ഒന്നാണ്. അദ്ദേഹം പറയുന്നു, “കണ്ടുപിടുത്തമെന്നാൽ വെറും സാങ്കേതികവിദ്യയല്ല, ആശയങ്ങളാണ്. അതുകൊണ്ട്, ജനാധിപത്യം, സാമൂഹ്യനീതി, വർഗ-ലിംഗഭേദമില്ലാത്ത ഒരു സമൂഹം കെട്ടിപ്പടുക്കാമെന്ന സാധ്യതയിലുള്ള വിശ്വാസം എന്നീ ആശയങ്ങളാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത്.”

കൂടുതൽ ആൾക്കാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം.

ഇനി നിങ്ങൾ പറയൂ, നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ ഏതാണ് ഇക്കഴിഞ്ഞ 2000 വർഷങ്ങളിൽ ഉണ്ടായതിൽ ഏറ്റവും പ്രധാന കണ്ടുപിടുത്തം. എന്റെ വോട്ട് കാൽക്കുലസിനാണ്.

ആംഗലേയം നന്നാക്കാന്‍...

2009-05-29T08:43:00.000-07:00

ഇംഗ്ലീഷ്‌ സിനിമകൾ കണ്ട്‌ സംഭാഷണങ്ങൾ മുഴുവൻ മനസ്സിലാക്കുക എന്നത്‌ വലിയൊരു സ്വപ്നമായിരുന്നു പണ്ട്‌. സ്ഥിരമായി ഹോളിവുഡ്‌ സിനിമകൾ കണ്ടു തുടങ്ങുന്നത്‌ ഡിഗ്രി പഠിച്ചിരുന്ന കാലത്തായിരുന്നു. ഒന്നും മനസ്സിലാകില്ല. പിന്നീട്‌ 2-3 വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കുറച്ചൊക്കെ മനസ്സിലാകുമെന്നായി. ഇംഗ്ലീഷ്‌ പഠിക്കാനായി വീട്ടിലെ റേഡിയോയിൽ ബിബിസിയുടെ വാർത്തകൾ മുടങ്ങാതെ കേൾക്കും. ഹിന്ദുവിന്റെ എഡിറ്റോറിയൽ പേജ്‌ വായിക്കുന്ന ശീലം തുടങ്ങിയെങ്കിലും, പത്രം വായന അന്നും ഇന്നും ഇഷ്ടമല്ലാത്തതിനാൽ തനിയെ നിന്നു. ഇംഗ്ലീഷിൽ ആദ്യം വായിക്കുന്ന പുസ്തകം ആർ.കെ നാരായൺ-ന്റെ The Guide ആയിരുന്നു. ലളിതമായ ഭാഷ. അതു വായിച്ചപ്പോൾ അൽപം ആത്മവിശ്വാസമായി. പിന്നെ God of small things, Last Temptation, Christ Recrucified ഒക്കെ ഇംഗ്ലീഷിൽ തന്നെ വായിച്ചപ്പോൾ ധൈര്യമായി. ഇർവിംഗ്‌ വാലസിന്റെ The word പോലെ 650-ഓളം പേജുള്ള പുസ്തകം ആറുദിവസം കൊണ്ടു വായിച്ചു തീർക്കാം എന്ന നിലയിലായി ഡിഗ്രി കഴിയുമ്പോഴേക്കും. പിന്നീടു വായന കുറഞ്ഞതോടെ വായനയുടെ വേഗതയും കുറഞ്ഞു. കുറെ ഇംഗ്ലീഷ്‌ സിനിമകൾ കണ്ടിട്ടും ഐറിഷ്‌ ആക്സന്റും വെസ്റ്റേൺ സിനിമകളിലെ ആക്സന്റും എനിക്കിനിയും മുഴുവൻ മനസ്സിലാകുന്നില്ല.

ഇംഗ്ലീഷ്‌ പഠിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു എന്നു പറയുന്ന പുസ്തകങ്ങളുടെ പരസ്യം അനേകം കണ്ടിട്ടുണ്ട്‌. പുസ്തകം നോക്കി ഭാഷ പഠിക്കാനാകുമോ, ഒരു പരിധിയിൽ കൂടുതൽ? ഭാഷാപഠനം ഒരളവു വരെ inherent ആയ ഒരു കഴിവാണെന്നു തോന്നുന്നു. ബാംഗ്ലൂരിൽ ജോലിക്കു ചേർന്ന്, ആറുമാസത്തിനകം കന്നഡ സംസാരിക്കുവാൻ പഠിച്ച ഒരു കൂട്ടുകാരനുണ്ടായിരുന്നു. എന്തോ, ഭാഷ പഠിക്കുന്നതിൽ ഞാൻ പിന്നോക്കമാണ്‌.

കോട്ടയത്തായിരുന്നപ്പോൾ റോയ്‌ മാമ്മൻ എന്നു പേരായ ഒരാളെ പരിചയപ്പെട്ടിരുന്നു. റോയ്‌ SSLC വരെ മലയാളം മീഡിയത്തിൽ പഠിച്ചു. ഞാൻ പരിചയപ്പെടുന്ന കാലത്ത്‌ ഒരു പാരലൽ കോളജിൽ BA History പഠിക്കുന്നു. ഇതുവരെ, ഇന്ത്യക്കാരിലാരും ഇത്രയും നന്നായി ഇംഗ്ലീഷ്‌ പറയുന്നതു കേട്ടിട്ടില്ല.

റോയ്‌ ഇംഗ്ലീഷ്‌ പഠിച്ചത്‌ രസകരമായ ഒരു മാർഗ്ഗമായിരുന്നു. ഇംഗ്ലീഷിൽ ചിന്തിക്കുക. ഉദാഹരണത്തിനു, ബസു കാത്തു നിൽക്കുമ്പോൾ, 'എന്താ ബസു വരാൻ വൈകുന്നത്‌' എന്നു നമ്മൾ മലയാളത്തിൽ ചിന്തിക്കുമ്പോൾ റോയ്‌ അത്‌ ഇംഗ്ലീഷിൽ ചിന്തിക്കും. സംശയം വരുന്നത്‌ ആരോടെങ്കിലും ചോദിച്ചോ, പുസ്തകം നോക്കിയോ മനസ്സിലാക്കും. ദിവസവും പത്തു പുതിയ വാക്കുകൾ പഠിക്കും. ബിബിസി കേട്ടും phonetics പുസ്തകം നോക്കിയും ഉച്ചാരണം മനസ്സിലാക്കും.

ഏതൊരു ഭാഷയും പഠിക്കേണ്ടത്‌ LSRW-Listen, Speak, Read, Write എന്നൊരു പാറ്റേണിലാണ്‌. നമ്മൾ മാതൃഭാഷ പഠിക്കുന്നത്‌ ആദ്യം കേട്ടാണ്‌, പിന്നെ കേട്ടതു പറയാൻ ശ്രമിക്കുന്നു; ഒന്നാം ക്ലാസ്സിൽ തറ, പന എന്നൊക്കെ വായിച്ചതിനുശേഷമാണു എഴുത്തു വരുന്നത്‌. ഞാനൊക്കെ സ്കൂളിൽ ഇംഗ്ലീഷ്‌ പഠിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്‌ ഇതിനു തലതിരിഞ്ഞ പാറ്റേണിലാണ്‌. WRSL-ആദ്യം cat എന്നെഴുതും. പിന്നെ അതു ക്യാറ്റ്‌ എന്നു വായിക്കും. കേരളത്തിലൊക്കെ വലിയൊരു ശതമാനം വിദ്യാർത്ഥികൾ speak, listen എന്നീ ഘട്ടങ്ങളിലേക്ക്‌ എത്തുന്നില്ല.

ഐറിസ്‌ പ്ലേസ്കൂളിൽ പോയിത്തുടങ്ങി. മൂന്നു ദവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ no, yeah, come എന്നൊക്കെ പറയുന്നുണ്ട്‌. അടുത്ത തലമുറയെങ്കിലും ശരിയായ രീതിയിൽ പഠിച്ചു തുടങ്ങുന്നു. ഭാഷ ഒരായുധം കൂടിയാണല്ലോ. ഉപയോഗിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ മൂർച്ച പോകും. അതും ഞാനറിയുന്നുണ്ട്‌, ഇംഗ്ലീഷിലായാലും മലയാളത്തിലായാലും.

ഒരു ചോദ്യം: What is the difference between a woman and a lady?

എത്ര പേർക്കറിയാം...

തിരക്കഥകൾ വായിക്കപ്പെടുമ്പോൾ !

2009-05-10T12:04:00.000-07:00

അടുത്തകാലത്ത്‌ നാട്ടിൽ പോയപ്പോൾ കയറിയ ബുക്‌ൿസ്റ്റാളുകളിലെല്ലാം തിരക്കഥാപുസ്തകങ്ങൾ. അങ്ങേയറ്റം അടൂരും ചന്ദ്രനും മുതൽ ഇങ്ങേയറ്റം 'വെറുതെ ഒരു ഭാര്യ' വരെ തിരക്കഥകൾ പുസ്തകരൂപത്തിൽ. വിദേശസിനിമകളുടേത്‌ വേറെ. തമിഴിലെ സുബ്രമഹ്ണ്യപുരത്തിന്റെ തിരക്കഥ ആദ്യം പുസ്തകരൂപത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നത്‌ മലയാളത്തിലാണെന്ന് നാട്ടുപച്ച എഴുതിയിരുന്നു. ഇതിനൊക്കെ വായനക്കാരും സാമാന്യം വിൽപനയുമുണ്ടെന്ന് ഒരു സുഹൃത്തു പറഞ്ഞത്‌, ഞെട്ടിക്കുന്ന വിവരമായി എനിക്ക്‌. സ്കൂളുകളിൽ തിരക്കഥ ഒരു പാഠ്യവിഷയമായതാവാം ഒരു കാരണമെന്നും സുഹൃത്ത്‌ അഭിപ്രായപ്പെടുകയുണ്ടായി. ബിരുദത്തിനു പഠിക്കുമ്പോൾ 'നിർമ്മാല്യ'ത്തിന്റെ തിരക്കഥ സിലബസിലുണ്ടായിരുന്നതായി നേരിയ ഒരോർമ്മ. അതു പഠിപ്പിച്ച അധ്യാപകൻ ക്ലാസ്സിൽ വന്ന് തിരക്കഥ വായിച്ചു കേൽപ്പിച്ചതല്ലാതെ ആ സിനിമ ഒന്നു കാണിക്കാൻ ശ്രമിക്കുക പോലുമുണ്ടായില്ല.

തിരക്കഥ എന്നാൽ, തത്വത്തിൽ, സിനിമ ഒരുക്കുന്ന സംവിധായകനും മറ്റു സാങ്കേതികവിഭാഗങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നവർക്കുമുള്ള ലിഖിതരൂപത്തിലെ മാർഗ്ഗരേഖയാണ്‌. ചലചിത്രവിദ്യാർത്ഥികൾക്കും തിരക്കഥ എഴുതാനുദ്ദേശിക്കുന്നവർക്കും ഒരു 'സ്റ്റഡി മറ്റീരിയൽ' ആകാമെങ്കിലും തിരക്കഥകൾ പ്രാഥമികമായി സിനിമയുടെ പിന്നണി പ്രവർത്തകരെ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളവയാണ്‌. തിരക്കഥ അതിന്റെ ദൃശ്യരൂപം പ്രാപിച്ചുകഴിയുമ്പോൾ, സിനിമയായിക്കഴിയുമ്പോൾ, അതിന്റെ ലിഖിതരൂപത്തിനു പിന്നെ പ്രസക്തിയില്ല-മേൽ സൂചിപ്പിച്ച സിനിമാവിദ്യാർത്ഥികൾക്കല്ലാതെ-എന്നതു തന്നെയാണു വാസ്തവം.

ഈ തിരക്കഥാപുസ്തക രചയിതാക്കളുടെ മെത്തേഡും രസകരമാണ്‌. ഒരു വിദേശസിനിമയുടെ ഡിവിഡിയും പേനയും പേപ്പറും കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. സീനുകൾ ഓരോന്നായി എഴുതിയെടുക്കുന്നു, ഡയലോഗുകൾ സബ്‌ടൈറ്റിൽ നോക്കി പരിഭാഷിക്കുന്നു. ഒരു തിരക്കഥ റെഡി. ഇങ്ങനെ മൂന്നോ നാലോ ആയാൽ ഒരു പുസ്തകം റെഡി. ഇനി 'കിം കി ഡുക്ക്‌' പോലെ ഡയലോഗ്‌ അധികം ഉപയോഗിക്കാത്ത സംവിധായകരാണെങ്കിൽ എളുപ്പമായി. ഇങ്ങനെയെഴുതിയെടുക്കുന്നത്‌ സിനിമയുടെ അസംസ്കൃത വസ്തുവായ തിരക്കഥ ആണോ അതോ സിനിമയുടെ ബൈപ്രൊഡക്ട്‌ ആയ 'തെരക്കഥ'യോ?

സംവിധായകർ അവരവരുടെ ശൈലി അനുസരിച്ച്‌ കൃത്യമായ തിരക്കഥയോടുകൂടിയോ അല്ലാതെയോ ആയിരിക്കും സിനിമ എടുക്കുന്നത്‌. അടൂരിനെ പോലുള്ള കോപ്പിബുക്ക്‌ സംവിധായകർ വ്യക്തമായ തിരക്കഥ ആദ്യമെ എഴുതുമ്പോൾ ജോണിനെ പോലുള്ളവർ തിരക്കഥ എഴുതാറെ ഇല്ലായിരുന്നു. Mike Leigh പോലുള്ള സംവിധായകർ അഭിനേതാക്കളെയും ഛായാഗ്രാഹകനെയും കൂട്ടി ലൊക്കേഷനിലെത്തി, മനസ്സിലുള്ള ആശയം പോലെ സീനുകൾ രൂപപ്പെടുത്തി റിഹേഴ്‌സൽ തുടങ്ങുകയാണു ചെയ്യുക. സീനുകൾ വികസിക്കുന്നതിനനുസരിച്ച്‌ സിനിമയും വികസിക്കും. ടെറൻസ്‌ മാലിക്ക്‌ ആകട്ടെ, 6-7 മണിക്കൂർ വരുന്ന ഒരു സ്ക്രിപ്റ്റ്‌ എഴുതി, 90 മണിക്കൂറിനുള്ളത്‌ ഷൂട്ട്‌ ചെയ്ത്‌, എഡിറ്റിംഗിലൂടെ മൂന്നു മണിക്കൂറിൽ താഴെയായി വെട്ടിയൊരുക്കുകയാണു ചെയ്യുക. ഇവരുടെയൊക്കെ സിനിമകൾ നോക്കി 'തെരക്കഥ' എഴുതുന്നതിന്റെ പരിഹാസ്യത ആലോചിച്ചു നോക്കൂ.

മലയാളത്തിൽ ഈ കൃഷി തുടങ്ങിയത്‌ എം.ടി വാസുദേവൻ നായരാണെന്നു തോന്നുന്നു. എം.ടിയുടെ തിരക്കഥകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചെറുകഥകളിൽ നിന്നും വളരെയൊന്നും വ്യത്യസ്ഥമല്ല. കഥാപാത്രങ്ങൾ നിരന്നു നിന്ന് ഡയലോഗ്‌ പറയുന്ന വെർബൽ സിനിമകളായതു കൊണ്ട്‌ ചെറുകഥ വായിക്കുന്നതു പോലെ തന്നെ എം.ടിയുടെ തിരക്കഥകളും മലയാളത്തിൽ വായിക്കപ്പെട്ടു. എം.ടി തിരക്കഥാപുസ്തകങ്ങളുടെ ചുവടു പിടിച്ചു പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ഇതര തിരക്കഥകളും മലയാളത്തിൽ വായിക്കപ്പെടുന്നത്‌ നമ്മുടെ സാഹിത്യരോഗം കൊണ്ടോ, വികലമായ സിനിമാസ്വാദന ശീലം കൊണ്ടോ അതോ ഈ സിനിമകളുടെയെല്ലാം പൊതുവായ വെർബൽ സ്വഭാവം കൊണ്ടോ?

ഈ തിരക്കഥകളെല്ലാം അച്ചടിക്കപ്പെടുന്നത്‌ സിനിമാവിദ്യാർത്ഥികൾക്കു വേണ്ടിയെങ്കിൽ, കേരളത്തിൽ ഇത്രമാത്രം സിനിമാവിദ്യാർത്ഥികളുണ്ടോ? 'വെറുതെ ഒരു ഭാര്യ'യും 'കീർത്തിചക്ര'യും 'വിനോദയാത്ര'യും പോലെ സാംസ്കാരികമോ സാമൂഹികമോ കലാപരമോ ആയ പ്രാധാന്യമേതുമില്ലാത്ത ചലചിത്രങ്ങളുടെ തിരക്കഥകൾ വായിച്ചു പഠിക്കുന്നവർ ഏതു തരം സിനിമയായിരിക്കും ഇനി ഉണ്ടാക്കുക? അതും നമ്മൾ കാണേണ്ടി വരുമോ?

തിരക്കഥ ലഭ്യമായ പല സിനിമകളും വീഡിയോ രൂപത്തിൽ ലഭ്യമല്ല എന്നതാണു മറ്റൊരു പ്രശ്നം. കാലക്രമേണ പല സിനിമകളുടെയും പ്രിന്റുകൾ തന്നെ നഷ്ടപ്പെടുന്നു. വീണ്ടെടുക്കാനാവാത്ത വിധം നഷ്ടപ്പെട്ടു പോകുന്ന സിനിമകളുടെ തിരക്കഥകളെങ്കിലും ബാക്കിയുണ്ടാകും എന്നതാണ്‌, ഇതുപോലെ തിരക്കഥകൾ പുസ്തകമാക്കുന്നതിന്റെ ഒരു ഗുണമെന്ന് ബാലചന്ദ്രമേനോൻ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. സിനിമ കുഞ്ഞാണെങ്കിൽ തിരക്കഥ അതിന്റെ പ്ലാസെന്റ ആണ്‌. സിനിമ സംരക്ഷിക്കാതെ തിരക്കഥ സൂക്ഷിക്കുന്നത്‌ പിള്ളയെ കളഞ്ഞിട്ട്‌ മറുപിള്ളയെ സൂക്ഷിക്കുന്നതു പോലെയാണ്‌. സിനിമ ആസ്വദിക്കുന്നതിനു പകരം തിരക്കഥ വായിക്കുന്നവരും ഇത്‌ ഓർമ്മിക്കുന്നതു നന്ന്‌.

പരിണാമത്തെക്കുറിച്ചു തന്നെ... (ചിത്രങ്ങൾ)

2009-04-25T19:11:00.000-07:00

പരിണാമസിദ്ധാന്തത്തിന്‌ ഏറ്റവും വ്യക്തവും ശക്തവുമായ തെളിവുകൾ, ഒരുപക്ഷേ, തന്മാത്ര തലത്തിലാവും കാണാൻ സാധിക്കുക. പ്രോട്ടീൻ ഘടനകളുടെ പഠനത്തിലൂടെ ഉരുത്തിരിയുന്ന, ജീവികളുടെ പരിണാമപരമായ ബന്ധങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ്‌ ഈ പോസ്റ്റ്‌. അധികവും ചിത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്‌, ലളിതമായി പരിണാമത്തെ വിവരിക്കാനൊരു ശ്രമം. തതുല്യമായ മലയാളം വാക്കുകൾ അറിവില്ലാത്തതിനാൽ ഒരുപാട്‌ ഇംഗ്ലീഷ്‌ പദങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്‌. നിർദ്ദേശങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച്‌ പിന്നീടു തിരുത്തുന്നതായിരിക്കും.

ഒരു പ്രോട്ടീനിന്റെ പ്രാഥമികഘടന തീരുമാനിക്കുന്നത്‌ അതിനു വേണ്ടി എൻകോഡു ചെയ്യുന്ന ജീൻ(DNA) ആണ്‌. ഈ ജീനിലുണ്ടാകുന്ന മാറ്റങ്ങൾ താഴെപ്പറയുന്ന വിധം പ്രോട്ടീനിന്റെ ഘടനയിലും പ്രവർത്തനത്തിലും മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയേക്കാം.

ഒരേ ജൈവപ്രവർത്തനങ്ങൾ നിർവ്വഹിക്കുന്ന, ഘടനയിൽ മാത്രം വ്യത്യാസമുള്ള മറ്റൊരു പ്രോട്ടീൻ.
മുൻപു നിർവ്വഹിച്ചിരുന്ന ജൈവപ്രവർത്തനങ്ങൾ വ്യത്യസ്തമായൊരു വേഗത്തിലോ കൃത്യതയിലോ നിർവ്വഹിക്കുന്ന ഒരു പ്രോട്ടീൻ.
പൂർണ്ണമായും വേറൊരു ധർമ്മം നിർവ്വഹിക്കുന്ന പ്രോട്ടീൻ.
ഒരു പ്രവർത്തനരഹിതമായ പ്രോട്ടീൻ.

അതായത്‌ പ്രോട്ടീനുകളുടെ ഘടനകൾ പരിണമിക്കുന്നത്‌ ജീവികളുടെ പരിണാമത്തിനു സമാന്തരമായി, പോസിറ്റീവോ നെഗറ്റീവോ ആയ തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളിലൂടെയാണ്‌.

അമിനോആസിഡുകളുടെ ചങ്ങലയാണു പ്രോട്ടീൻ എന്നറിയാമല്ലോ. വ്യത്യസ്ത ജീവിവർഗങ്ങളിൽ സമാനമായ ജൈവപ്രവർത്തനങ്ങൾ നിർവ്വഹിക്കുന്ന പ്രോട്ടീനുകളിൽ ഓരോ പ്രത്യേക സ്ഥാനങ്ങളിലും ഒരേ അമിനോആസിഡ്‌ തന്നെ നിലനിർത്തുന്നതിന്റെയും മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തുന്നതിന്റെയും പാറ്റേണുകൾ പഠിച്ചാൽ, ജൈവപ്രവർത്തനങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനും ത്വരിതപ്പെടുത്തുന്നതിനുമുള്ള പ്രകൃതിയുടെ മാർഗ്ഗങ്ങളെക്കുറിച്ച്‌ സൂചനകൾ ലഭിക്കും. ഈ പാറ്റേണുകൾ പഠിക്കാൻ ഒരു മാർഗം വ്യത്യസ്ത ജീവിവർഗങ്ങളിൽ നിന്നും വേർതിരിച്ചെടുത്ത പ്രോട്ടീനുകളെ അവയുടെ അമിനോ ആസിഡുകളുടെ ക്രമമനുസരിച്ച്‌, ഒരുമിച്ച്‌ align ചെയ്യുന്നതായിരിക്കും. ഇതിനെ Sequence alignment എന്നു പറയും. തിമിംഗലം, ലൂപിൻ എന്ന സസ്യം എന്നിങ്ങനെ തികച്ചും വ്യത്യസ്തങ്ങളായ രണ്ടു ജീവികളിൽ നിന്നും വേർത്തിരിച്ചെടുത്ത മയോഗ്ലോബിൻ എന്ന, ഓക്സിജൻ സംഭരിക്കുന്ന പ്രോട്ടീനിന്റെ ഘടനകൾ താരതമ്യം ചെയ്യുന്നതു നോക്കൂ.

ഈ ചിത്രത്തിൽ അക്കങ്ങൾ കാണുന്നത്‌ അമിനോആസിഡുകളുടെ സ്ഥാനത്തെയും ഇംഗ്ലീഷ്‌ അക്ഷരങ്ങൾ വ്യത്യസ്ത അമിനോ ആസിഡുകളെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഇതിൽ ഒരേപോലെയുള്ള (conserve ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന) അമിനോ ആസിഡുകൾ 25% മാത്രമാണ്‌ (കളറിൽ കൊടുത്തിരിക്കുന്നത്‌). ഇനി, മാറ്റങ്ങൾ കാണുന്നതിൽ തന്നെ സമാന-രാസസ്വഭാവമുള്ള അമിനോആസിഡുകളാണ് ഒരേ സ്ഥാനത്തു വരുന്നത്. പ്രോട്ടീനിന്റെ ഫംഗ്‌ഷനുമായി നേരിട്ടു ബന്ധമുള്ള അമിനോ ആസിഡുകൾ മാറിയിട്ടില്ല എന്നു കാണാം. ഉദാ: position 100-ലുള്ള Histidine.

ഇൻസുലിൻ

A,B,C എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു ചങ്ങലകളുള്ള പ്രോഇൻസുലിൻ ആയാണ് ഇൻസുലിൻ ശരീരത്തിൽ നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത്. പിന്നീട് സി ചെയിൻ മുറിഞ്ഞുപോയി A,B ചെയിനുകൾ തമ്മിൽ Disulfide ബോണ്ടുകൾ(ചിത്രത്തിൽ മഞ്ഞനിറത്തിൽ കാണുന്നത്‌) ഉണ്ടാകുന്നു. ഇതിൽ C ചെയിന്, ഇൻസുലിന്റെ ജൈവപ്രവർത്തനത്തിൽ പങ്കില്ല. ഇനി, വ്യത്യസ്ത ജീവികളിൽ നിന്നുള്ള ഇൻസുലിലിന്റെ ഘടന താരതമ്യം ചെയ്താൽ ഏറ്റവും വ്യത്യാസം കാണുക ഇൻസുലിന്റെ ഫംഗ്‌ഷനുമായി ബന്ധമില്ലാത്ത C ചെയിനിലായിരിക്കും. ഫംഗ്‌ഷൻ നിർവ്വഹിക്കുന്ന A,B ചെയിനുകൾ ഏകദേശം ഒരേപോലെയാണെന്നു കാണാം.

സമീപകാലത്ത്‌ ഇൻസുലിനുള്ള മനുഷ്യജീൻ ക്ലോൺ ചെയ്യുന്നതു വരെ ഡയബീറ്റീസ്‌ രോഗികൾക്ക്‌ Porcine insulin നൽകിയിരുന്നതിന്റെ കാരണം ഈ ചെയിൻ നോക്കിയാൽ മനസ്സിലാകും. ഓരോ മരുന്നും മനുഷ്യരിൽ പരീക്ഷിക്കുന്നതിനും മാർക്കെറ്റിലെത്തുന്നതിനും മുൻപ്‌ ക്ലിനിക്കൽ ട്രയലുകളുടെ ഭാഗമായി എലി, മുയൽ, ഗിനി പന്നി തുടങ്ങിയ ജീവികളിൽ പരീക്ഷിക്കുന്നത്‌ ഈ ജീവിവർഗങ്ങൾക്ക്‌ മനുഷ്യനുമായുള്ള പരിണാമപരമായ സാമ്യങ്ങളെ മുൻനിർത്തിയാണ്‌.

സൈറ്റോക്രോം സി

104 അമിനോആസിഡുകളുടെ ഒറ്റച്ചങ്ങലയാണു സൈറ്റോക്രോം സി എന്ന പ്രോട്ടീൻ. ഓക്സിജന്റെ സാനിധ്യമുള്ള ഇടങ്ങളിൽ നിലനിൽക്കുവാനും വളരുവാനും കഴിവുള്ള എല്ലാ ജീവികളിലും (Aerobic organism) കണ്ടുവരുന്ന ഈ പ്രോട്ടീൻ ഊര്‍ജ്ജ സംശ്ലേഷണത്തിൽ(mitochondrial electron transport) സുപ്രധാന പങ്കു വഹിക്കുന്നു. ഓൿസിജൻ ട്രാൻസ്‌പോർട്ടുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എല്ലാ പ്രോട്ടീനിലുമെന്നതു പോലെ ഇതിലും ഒരു ഹീം യൂണിറ്റ്‌ ഉണ്ട്‌. വ്യത്യസ്ത ജീവി വർഗങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള സൈറ്റോക്രോം പ്രോട്ടീനുകളിലെ അമിനോ ആസിഡുകളുടെ പ്രാഥമികഘടന നിരയായി എഴുതിയിരിക്കുന്നതു നോക്കൂ.

ഈ സ്വീകൻസുകളെല്ലാം തമ്മിൽ അസാധാരണമായ സാമ്യം കാണാം. പ്രത്യേകിച്ചും ചില വിശേഷസ്ഥാനങ്ങളിൽ. ഉദാഹരണത്തിന്‌ position 10ൽ ഉള്ള Phenylalanine, position 30ൽ ഉള്ള Proline, position 80ൽ ഉള്ള Methionine. പരിണാമം വഴി ജീവികളുടെ ജീനുകളിലും അതുവഴി സ്വഭാവം, രൂപം എന്നിവയിലെല്ലാം വളരെ മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോഴും, ഒരു പ്രോട്ടീനിന്റെ ഫംഗ്‌ഷനുമായി നേരിട്ടു ബന്ധമുള്ള അമിനോആസിഡുകളിൽ മാറ്റം വന്നാൽ ആ ജീവിവർഗത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പു തന്നെ അപകടത്തിലാകും എന്നതിനാൽ ഈ സ്ഥാനങ്ങളിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരാതെ പ്രകൃതി സംരക്ഷിക്കുന്നു. ഇനി മാറ്റങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്ന സ്ഥാനങ്ങളിൽ പോലും സമാന രാസസ്വഭാവമുള്ള അമിനോആസിഡുകൾ ആണ്‌ പകരം വരുന്നത്‌. ഉദാഹരണത്തിന്‌ position 98ൽ leucine, isoleucine, valine എന്നീ lipophilic ആയ അമിനോആസിഡുകൾ മാത്രമേ വരുന്നുള്ളൂ. അതുപോലെ, ഹീം യൂണിറ്റിലെ ഇരുമ്പുമായി നേരിട്ട്‌ ബോണ്ട്‌ ഉള്ള position 18-ലെ Histidine എല്ലാ ജീവികളിലും സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതായി കാണാം.

വിവിധ ജീവജാലങ്ങളിൽ പ്രോട്ടീനിന്റെ ധർമ്മവും ഘടനയുമായി നേരിട്ടുബന്ധമുള്ള അമിനോആസിഡുകൾ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുമ്പോൾ പ്രാധാന്യം കുറഞ്ഞ മറ്റു സ്ഥാനങ്ങളിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുന്നതു കാണാം. ഇതിൽ മനുഷ്യന്റെയും ചിമ്പാൻസിയുടെയും സീക്വൻസുകൾ ഒരേപോലെയാണെന്നതു ശ്രദ്ധിക്കുക. അതു പോലെ macaque, spider എന്നീ കുരങ്ങുവർഗ്ഗങ്ങളുടെ സീക്വൻസ്‌ മനുഷ്യൻ/ചിമ്പാൻസി സീക്വൻസുമായി വളരെ സാമ്യമുള്ളതും ശ്രദ്ധിക്കുക. ഇത്‌ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്‌, താരതമ്യേന സമീപകാലത്ത്‌ ഉണ്ടായ പരിണാമപരമായ വ്യതിയാനങ്ങളാണ്‌.

ഇനി കുതിരയിലും ട്യൂണ എന്ന മത്സ്യത്തിലുമുള്ള സൈറ്റോക്രോം സി Backbone alignment ചെയ്തിരിക്കുന്നത്‌ ശ്രദ്ധിക്കുക.

ചിത്രത്തിൽ പച്ച നിറത്തിൽ കാണുന്നത് കുതിരയുടെ സൈറ്റോക്രോം സി പ്രോട്ടീനും ചുവപ്പ് നിറത്തിൽ കാണൂന്നത് ട്യൂണയിലെ അതേ പ്രോ‍ട്ടീനും. രണ്ട് ചിത്രങ്ങളും വ്യത്യസ്ത ആംഗിളിൽ നിന്നുള്ളത്. പ്രോട്ടീനിലെ അമിനോആസിഡുകൾ അടുക്കിയിരിക്കുന്ന ക്രമം (പ്രാഥമിക ഘടന)യിൽ മാത്രമല്ല secondary, tertiary ഘടനയിൽ പോലുമുള്ള സാമ്യം ഇവിടെ വ്യക്തമാണ്‌.

പരിണാമവൃക്ഷത്തിന്റെ ചിത്രം.

വിവിധ ജീവിവർഗങ്ങളിലെ പ്രോട്ടീനുകളുടെ പ്രാഥമികഘടനയിലുള്ള വ്യത്യാസം കണക്കിലെടുത്താണ്‌ ഈ ചിത്രം രൂപപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്‌. Morphological Data ഉപയോഗിച്ച്‌ പരിണാമജീവശാസ്ത്രകാരൻമാർ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുള്ള പരിണാമവൃക്ഷത്തിന്റെ ചിത്രവുമായുള്ള സാമ്യം ഇവിടെ ശ്രദ്ധേയമാണ്‌.

കുറിപ്പ്:

ആദ്യത്തെ ചിത്രത്തിൽ 1mbd എന്നത് തിമിംഗലത്തിന്റെ മയോഗ്ലോബിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന PDB Code ആണ്. 2gdm എന്നത് ലൂപിൻ എന്ന സസ്യത്തിലെ സമാനമായ പ്രോട്ടീനിന്റേതും. ഈ പോസ്റ്റ് തയ്യാറാക്കുന്നതിന് BioEdit, Swiss PDB Viewer, RasMol തുടങ്ങിയ പ്രോഗ്രാമുകൾ ആണ് ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്. സൌജന്യമായി ലഭിക്കുന്ന ഈ പ്രോഗ്രാമുകൾ ഉപയോഗിച്ച് സമാനമായ പഠനങ്ങൾ ആർക്കും നടത്താവുന്നതാണ്. പ്രോട്ടീനുകളുടെ ക്രിസ്റ്റൽ ഡാറ്റ Protein Data Bank-ൽ നിന്നും ലഭിക്കുന്നതാണ്. അവസാനത്തെ രണ്ടു ചിത്രങ്ങൾ ക്ലിക്കിയാൽ വലുതായി കാണാം.

Ref: Schwartz and Dayhoff, Science, 1978, 199, 395

പോളിംഗ് ബൂത്തില്‍ ചെല്ലുമ്പോള്‍...

2009-04-14T07:49:00.000-07:00

ഈ തെരഞ്ഞെടുപ്പുകാലത്ത് പലവിധ വിവാദങ്ങളിലായി മാധ്യമങ്ങള്‍ മുക്കിക്കളഞ്ഞ ചില സുപ്രധാന രാഷ്ട്രീയ വിഷയങ്ങള്‍, സ്വയം ഓര്‍ക്കാനും ഉറപ്പുവരുത്താനും :

കമ്പോളമല്ല, ഗവണ്‍മെന്റാണ് രാജ്യം ഭരിക്കേണ്ടതെന്ന് പ്രഖാപിക്കാന്‍.

ഭീകരതയ്ക്ക് വിത്തുവിതയ്ക്കുന്ന വര്‍ഗ്ഗീയതയെ ചെറുക്കാന്‍.

ഇന്ത്യന്‍ പൊതുമേഖല ശക്തിപ്പെടുത്താന്‍.

60% ജനങ്ങള്‍ ഉപജീവനമാര്‍ഗ്ഗം തേടുന്ന കാര്‍ഷിക മേഖലയില്‍ ചെലവാക്കുന്ന തുകയുടെ പകുതി സര്‍ക്കാര്‍ സബ്സിഡിനല്‍കുമെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കാന്‍.

വിദ്യാഭ്യാസം, ആരോഗ്യം, ഗതാഗതം, ജലം എന്നീ മേഖലകള്‍ സര്‍ക്കാര്‍ മേല്‍നോട്ടത്തിലും ഉടമസ്ഥതയിലും സംരക്ഷിക്കാന്‍.

പി.എഫ്. പലിശ നിരക്ക് 13% ആയി ഉയര്‍ത്തുകയും പി.എഫ് തുക സ്വകാര്യ കമ്പനികള്‍വഴി ഓഹരികമ്പോളത്തിന് കൈമാറാനുള്ള യു.പി.എ. സര്‍ക്കാരിന്റെ തീരുമാനം പിന്‍വലിക്കുകയും ചെയ്യുമെന്ന് ഉറപ്പിക്കാന്‍.

പെന്‍ഷന്‍ സ്വകാര്യവല്‍ക്കരണബില്‍ , ബാങ്കിംഗ് ബില്‍ , ഇന്‍ഷൂറന്‍സ് വിദേശ നിക്ഷേപ പരിധി ഉയര്‍ത്താനുള്ള ബില്‍ , എന്നിവ പിന്‍വലിക്കാന്‍.

സര്‍ക്കാര്‍ അര്‍ദ്ധസര്‍ക്കാര്‍-സംസ്ഥാനസര്‍ക്കാര്‍ മേഖലകളിലും പൊതു മേഖലയിലും കഴിഞ്ഞ 15 വര്‍ഷമായി കാര്യമായി റിക്രൂട്ട്മെന്റ് നടക്കാത്തതുമൂലം ഒഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന 50 ലക്ഷം വേക്കന്‍സികളില്‍ ഉടന്‍ നിയമനം നടത്തുമെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്താന്‍.

ഇന്ത്യയുടെ പരമാധികാരവും സ്വാതന്ത്ര്യവും സാമ്പത്തിക മുന്‍ഗണനകളും തകര്‍ക്കുന്ന അന്താരാഷ്ട്ര കരാറുകളില്‍ നിന്ന് പിന്മാറുമെന്നും പാര്‍ലമെന്റിന്റെ അനുമതിയില്ലാതെ അത്തരം കരാറുകളില്‍ ഇനി ഏര്‍പ്പെടില്ലന്നും ഉറപ്പുവരുത്താന്‍.

തൊഴില്‍ സുരക്ഷ ഉറപ്പുവരുത്താന്‍, പണിമുടക്കാനും വിലപേശാനും തൊഴിലാളികള്‍ക്കുള്ള അവകാശം സംരക്ഷിക്കാന്‍.

ഭൂപരിഷ്കരണം നടപ്പാക്കുവാനും സെസുകള്‍ക്കുവേണ്ടി അന്യായമായി കര്‍ഷകരുടെ ഭൂമി ഏറ്റെടുക്കില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്താന്‍.

കോര്‍പ്പറേറ്റ് നികുതി 50 ശതമാനമായി ഉയര്‍ത്താനും ഓഹരി കമ്പോളത്തിലെ ഇടപാടുകള്‍ക്ക് നികുതി ചുമത്താനുനുമുള്ള രാഷ്ട്രീയ ഇച്ഛാശക്തി കാട്ടാന്‍.

സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ നിന്ന് പിരിച്ചെടുക്കുന്ന കേന്ദ്രനികുതി വരുമാനം അതത് സംസ്ഥാനങ്ങള്‍ക്കുതന്നെ നല്‍കുമെന്ന് ഉറപ്പുനല്‍കാന്‍.

നമ്മുടെ വോട്ടുകള്‍ ഇടതുപക്ഷത്തിന്‌ എന്ന് ഉറപ്പാക്കൂ, പുതിയൊരു ഇന്ത്യയ്ക്കായി...

*Modified from PAG Bulletin പോസ്റ്റര്‍ ഡിസൈന്‍ : പരാജിതന്‍

☭ ഇങ്ക്വിലാബ് സിന്ദാബാദ് ☭

2009-04-01T20:11:00.000-07:00

മഞ്ഞുകാലം-ഫോട്ടോപോസ്റ്റ്

2009-01-19T16:37:00.000-08:00

If Winter comes, can Spring be far behind? എന്ന പ്രതീക്ഷയുടെ വാചകം എഴുതിയത് ഷെല്ലിയായിരുന്നു. ഷെല്ലി ഇംഗ്ലണ്ടിൽ ജനിച്ചതു നന്നായി. മെയിനിലായിരുന്നെങ്കിൽ ഈ കവിത എഴുതപ്പെടില്ലായിരുന്നു...:)

ഈയാഴ്ച ഇവിടെ തണുപ്പ് -27 ഡിഗ്രി സെൽ‌ഷ്യസ് വരെ പോയി. ഇന്നലെ സാധാരണയിലും കഠിനമായ മഞ്ഞുവീഴ്ച ഉണ്ടായതുകൊണ്ട് ഇന്ന് തണുപ്പ് കുറവുണ്ട്...-15 ഡിഗ്രി സെൽ‌ഷ്യസ്.
കുറച്ച് തണുത്ത ചിത്രങ്ങൾ...

കടങ്കഥകളെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മകൾ...

2009-01-05T22:06:00.000-08:00

2000 നവംബർ 27, തിങ്കളാഴ്ച. എം.ജി.യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയിൽ അഡ്മിഷൻ കിട്ടി, ക്ലാസു തുടങ്ങുന്ന ദിവസം, രണ്ട്‌ വലിയ ബാഗുകളുമൊക്കെയായി ഞാൻ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയ്ക്കു മുന്നിൽ ബസിറങ്ങി. സമയം രാവിലെ ഏഴു മണി. ഒരു മനുഷ്യനുമില്ല പരിസരത്തെങ്ങും. ഗേറ്റു കടന്ന് ആദ്യം കണ്ട വഴിയെ നടന്നു. കുറെ ദൂരം നടന്ന് ഇനിയെങ്ങോട്ടു പോകും എന്ന സംശയത്തിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ നീണ്ട കൈകളുള്ള, ആജാനുബാഹുവായ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ എതിരെ വന്നു.

ഹോസ്റ്റലിലേക്കുള്ള വഴി ചോദിച്ചു.
ഈ കാണുന്ന വഴിയെ പോയാൽ ഒരു ചെമ്മൺപാത കാണും. നേരെ പോകുക, ഹോസ്റ്റൽ നീ കണ്ടിരിക്കും.
(ഈ മറുപടിയിൽ നിങ്ങൾക്കെന്തെങ്കിലും പ്രത്യേകത തോന്നിയോ? എനിക്കു തോന്നി. സാധാരണ ഏതൊരാൾ വഴി പറഞ്ഞു തന്നാലും ഉണ്ടാവാനിടയുള്ള ചെറിയ സംശയങ്ങൾക്കു പോലും ഇവിടെ സാധ്യതയില്ലായിരുന്നു...അതും ഏറ്റവും ചുരുങ്ങിയ വാക്കുകളിൽ)

വിനോദ്‌ എന്നും അങ്ങനെയായിരുന്നു, ഏറ്റവും ചുരുങ്ങിയ വാക്കുകളിൽ, ഏറ്റവും കൃത്യമായി...

ഹോസ്റ്റൽ ഞാൻ കണ്ടു. രണ്ടു വർഷത്തിലേറെ അവിടെ താമസിച്ചു. ഹോസ്റ്റലിലേക്കെത്താൻ എനിക്ക്‌ വഴി കാണിച്ച വിനോദ്‌ തന്നെ അവിടെ വെച്ച്‌ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ പുതിയ വഴികൾ തെളിച്ചു. എന്റെ ജീവിതത്തെ ഇത്രയേറെ മാറ്റിമറിച്ച മറ്റൊരു കാലഘട്ടമില്ല. ഒരുപാട്‌ സിനിമകൾ കണ്ടതും സരമാഗോ, മാർക്ക്വേസ്‌ എന്നിവരെ വായിച്ചതും അവിടെ വെച്ചായിരുന്നു.

ഈണത്തിൽ ചൊല്ലാൻ കഴിയുന്ന, വൃത്തമുള്ളവയായിരുന്നു അന്നൊക്കെ എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം നല്ല കവിതകൾ. 'മാമ്പഴ'മായിരുന്നു മലയാളകവിതയുടെ അവസാന വാക്ക്‌. ആദ്യകാലത്ത്‌ വിനോദടക്കമുള്ളവർ വൃത്തമില്ലാതെ കവിതകളെഴുതുന്നത്‌ വൃത്തത്തിലെഴുതാൻ കഴിവില്ലാഞ്ഞിട്ടാണെന്നാണു ഞാൻ കരുതിയിരുന്നത്‌. രാത്രികാലങ്ങളിൽ സാധാരണ ഉണ്ടാവാറുള്ള സംഘചർച്ചകൾക്കിടയിലാണ്‌ ഒരു വിഷയം തന്നാൽ വൃത്തത്തിൽ കവിത എഴുതാമോ എന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചത്‌. ഉടനെ എഴുതാമെന്നു മറുപടി.ഞാൻ കൊടുത്ത വിഷയം 'മൂത്രം' എന്നതായിരുന്നു.അരമണിക്കൂറിനുള്ളിൽ, കേകയിൽ, ദ്വിതീയാക്ഷരപ്രാസമൊക്കെ ഒപ്പിച്ച്‌ ഒരു 'മൂത്രക്കവിത' റെഡി. ഞാൻ തോറ്റു. അങ്ങനെ ഞാൻ വൃത്തമില്ലാത്ത കവിതകൾ വായിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇന്നാകട്ടെ, എനിക്ക്‌ വൃത്തമുള്ള കവിതകൾ ആസ്വദിക്കാൻ സാധിക്കുന്നില്ല.

(വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം ഞാൻ ബ്ലോഗ്‌ തുടങ്ങിയതും, ടെറൻസ്‌ മാലിക്കിനെക്കുറിച്ച്‌ ഞാനെഴുതിയ ഒരു ലേഖനം വിനോദിനു വായിക്കാനായിട്ടാണ്‌. തീർച്ചയായും ഞാനാദ്യം വായിച്ച മലയാളം ബ്ലോഗും ലാപുട തന്നെ.)

ഇത്രയൊക്കെ പറയാൻ കാരണം, വിനോദിന്റെ ആദ്യ കവിതാസമാഹാരം 'നിലവിളിയെക്കുറിച്ചുള്ള കടങ്കഥകൾ' പുറത്തിറങ്ങുന്നു എന്നതിന്റെ സന്തോഷമാണ്‌.

ആകെയുള്ള ഒരു വിഷമം ഗോപീകൃഷ്ണനും പിപിയാറും അൻവർ അലിയും ലതീഷും സനലും വെള്ളെഴുത്തും വിഷ്ണുമാഷും ഒക്കെ പങ്കെടുക്കുന്ന, സങ്കുചിതമനസ്കനായ മണികണ്ഠൻ എഴുതിയ സനലിന്റെ പരോൾ എന്ന സിനിമ കാണിക്കുന്ന ഒരു ചടങ്ങിൽ പങ്കെടുക്കാൻ സാധിക്കുന്നില്ലല്ലോ എന്നതുമാത്രം.

ഈ പുസ്തകം പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നത്‌ ബ്ലോഗിലൂടെ പരസ്പരം പരിചയപ്പെട്ട ചിലർ ചേർന്ന് രൂപം നൽകിയ ബുക്ക്‌ റിപ്പബ്ലിക്‌ എന്ന സംഘമാണ്‌. അതെ, മലയാളം ബ്ലോഗുകൾ സമൂഹത്തിൽ ഇടപെടാൻ തുടങ്ങുകയാണ്‌...

സാധ്യമാകുന്നവരെല്ലാം പ്രസാധന ചടങ്ങിൽ പങ്കെടുക്കുവാനും പരിപാടികൾ ഗംഭീര വിജയമാക്കാനുമുള്ള ഒരു ക്ഷണം കൂടിയാണ്‌ ഈ കുറിപ്പ്‌.

പുസ്തകം ഇവിടെ നിന്നും വാങ്ങാം.

ആസ്വാദനക്കുറിപ്പുകള്‍
വായനയുടെ പരോളുകള്‍ -ജി.പി.രാമചന്ദ്രന്‍
വെയില്‍ നേരെ വീഴ്ത്താനുള്ള ശ്രമങ്ങള്‍ -The Prophet Of Frivolity
വാക്കുപൊഴിയുമ്പോള്‍ ബാക്കിയാവുന്നത് - ഹരിതകത്തില്‍ പ്രമോദ്
‍കവിത പറക്കുന്ന ദൂരങ്ങള്‍ - വെള്ളെഴുത്ത്
ലാപുട സൂചിപ്പിക്കുന്നത് - വിശാഖ് ശങ്കര്‍
വിരസതക്ക് വിശക്കുമ്പോള്‍ - സനാതനന്‍

വാര്‍ത്തകള്‍
ബ്ളോഗിലെ കൂട്ടായ്മ പുസ്തക പ്രസാധന രംഗത്തേക്കും -ദേശാഭിമാനി
ബുക്ക് റിപ്പബ്ലിക് - ഒരു സമാന്തര പുസ്തക പ്രസാധന-വിതരണ സം‌രംഭം - നാട്ടുപച്ചയില്‍ ദേവദാസ്

ബന്ധപ്പെട്ട് മറ്റു ബ്ലോഗ് പോസ്റ്റുകള്‍
റിപ്പബ്ലിക്കുകള്‍ ഉണ്ടാവുന്നത് -വെള്ളെഴുത്ത്
ബുക്ക് റിപ്പബ്ലിക്കേഷന്‍ -ഹരിയണ്ണന്‍
ബ്ലോഗ് കൂട്ടായ്മക്ക് ഭാവുകങ്ങള്‍ -മൂര്‍ത്തി
നെറ്റിൽനിന്നും പുറംലോകത്തേയ്ക്ക് ‘ലാപുട’ -ഭൂമിപുത്രി
വാക്കുകളുടെ പെരുങ്കല്ലുകള്‍ -ദസ്തക്കിര്‍
ലാപുടയുടെ പുസ്തകം സിമി
പുസ്തകം - പ്രകാശനം ലാപുട

മലയാളസിനിമകൾ സംരക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതില്ലേ?

2008-08-10T08:44:00.000-07:00

36 മില്ല്യൺ വരുന്ന ഒരു ജനത ഉപയോഗിക്കുന്ന, നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ ചരിത്രമുള്ള ഒരു ഭാഷ എന്ന നിലയിൽ ലോകസാംസ്കാരികചരിത്രത്തിൽ മലയാളത്തിന്റെ സ്ഥാനമെന്താണ്‌? മലയാളത്തിലുണ്ടായ സാംസ്‌കാരികസൃഷ്‌ടികൾ മറ്റ്‌ ജനതകളിൽ എത്തിപ്പെടുന്നതിൽ എത്രകണ്ട്‌ വിജയിച്ചിട്ടുണ്ട്‌? കലാമൂല്യമുള്ള സൃഷ്ടികളെ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള കലാസ്വാദകസമൂഹത്തിനു ലഭ്യമാക്കുന്നതിൽ നമ്മുടെ സമൂഹം എന്തു ചെയ്തു? അച്ചടിക്കപ്പെട്ട ഒരു സാഹിത്യസൃഷ്‌ടിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഭൗതികമായ നാശം സാധാരണസാഹചര്യങ്ങളിൽ പരിഗണിക്കപ്പെടേണ്ട വിഷയമല്ല എങ്കിലും സിനിമ പോലെ ഒരു കലാരൂപത്തിന്റെ കാര്യം വ്യത്യസ്ഥമാണല്ലോ. നമ്മുടെ മികച്ച സിനിമകൾക്ക്‌ എന്ത്‌ സംഭവിച്ചു എന്ന അന്വേഷണത്തോടൊപ്പം ഇവയെ ഇന്നുള്ള പ്രേക്ഷകനു ലഭ്യമാക്കാനുള്ള ചില പരിശ്രമങ്ങളെ പരിചയപ്പെടുത്തുക കൂടിയാണ്‌ ഈ കുറിപ്പിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം.

അടൂർ, അരവിന്ദൻ, ജോൺ എബ്രഹാം, ബക്കർ തുടങ്ങിയവരുടെ വരവോടെ എഴുപതുകളുടെ തുടക്കം മുതലായിരുന്നു മലയാള സിനിമയിൽ ഗുണപരമായ മാറ്റം അനുഭവവേദ്യമായത്‌. എന്നാൽ ഈ 'ആദ്യകാല' സിനിമകളുടെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥയെന്താണ്‌? പവിത്രന്റെ 'യാരോ ഒരാൾ' എന്ന സിനിമയുടെ നെഗറ്റീവ്‌ പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെട്ടുവെന്ന് പവിത്രന്റെ സുഹൃത്തുകൂടിയായ പി.എൻ.ഗോപീകൃഷ്‌ണൻ അടുത്തിടെ പറഞ്ഞിരുന്നു. കാൻ ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവലിലെ പ്രശസ്തമായ Camera De'Or പുരസ്കാരം ലഭിച്ച 'പിറവി'യുടെ പ്രിന്റും പൂർണ്ണമായും നശിച്ചുവെന്ന് 'പിറവി'യുടെ ഛായാഗ്രാഹകൻ കൂടിയായ ശ്രീ.സണ്ണി ജോസഫ്‌ പറഞ്ഞതോർക്കുന്നു. അടൂർ, ഷാജി.എൻ.കരുൺ തുടങ്ങിയവരുടെ സിനിമകൾ ചില ഫെസ്റ്റിവലുകളിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതൊഴിച്ചാൽ, കലാമൂല്യമുള്ള മലയാളസിനിമകൾ സാധാരണ പ്രേക്ഷകരിലേക്ക്‌ എത്തുന്നുണ്ടോ? നിഴൽക്കുത്ത്‌, വാനപ്രസ്ഥം എന്നീ ചിത്രങ്ങൾ മുൻപു തന്നെ ആമസോണിൽ ലഭ്യമായിരുന്നു. അടുത്തിടെ അടൂരിന്റെ 'എലിപ്പത്തായം' SecondrunDVD പുറത്തിറക്കിയിരുന്നു. ഇവയൊഴിച്ചാൽ മറ്റ്‌ നല്ല മലയാളസിനിമകളൊന്നും കേരളത്തിനു പുറത്ത്‌ മാത്രമല്ല മിക്കവാറും കേരളത്തിലും ലഭ്യമല്ലാത്ത അവസ്ഥയായിരുന്നു നാളിതുവരെ.

ടൊരന്റ്‌ തുടങ്ങിയ P2P സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ വരവോടെ സ്ഥിതി കുറച്ചൊക്കെ മാറിയിരുന്നു. അടൂരിന്റെ കൊടിയേറ്റം, വിധേയൻ, അരവിന്ദന്റെ വാസ്തുഹാര, ഒരിടത്ത്‌, കുമ്മാട്ടി, ചിദംബരം, പി.ടി.കുഞ്ഞുമുഹമ്മദിന്റെ ഗർഷോം, ടി.വി.ചന്ദ്രന്റെ ചില ചിത്രങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ പരിമിതമായ ക്വാളിറ്റിയോടെയാണെങ്കിലും ടൊറന്റിൽ ലഭ്യമാണ്‌. ഒരു സിനിമയുടെ DVD ഇറങ്ങുന്നതോടെ അത്‌ ടൊറന്റിൽ ലഭ്യമാകുന്ന സ്ഥിതിയിൽ സിനിമകളുടെ DVD പുറത്തിറക്കാൻ സംവിധായകർ/നിർമ്മാതാക്കൾ മടിക്കുന്ന അവസ്ഥയുമുണ്ട്‌.

ജോണിനെപറ്റി പറയുമ്പോൾ നമ്മുടെ സാംസ്കാരികനായകന്മാർക്ക്‌ നൂറു നാവാണ്‌. കേരളത്തിൽ എന്തേ ഒരു ജോൺ Documentation ഇല്ലാതെ പോയി എന്ന് പ്രശസ്ത ഡോകുമെന്ററി സംവിധായകനായ ജോഷി ജോസഫ്‌ പരിതപിക്കുന്നതു കണ്ടു, അടുത്തിടെ ഒരു മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പിൽ...ജോണിന്റെ സിനിമകൾ ഇന്ന് എവിടെ ലഭ്യമാണ്‌? എന്തേ അവയെക്കുറിച്ച്‌ ആരും ആകുലരാകുന്നില്ല? ലോകത്ത്‌ മറ്റെവിടെയും ഈയൊരവസ്ഥ ഇല്ലെന്നു തോന്നുന്നു. അറുപതോളം രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള, മുപ്പത്തഞ്ചോളം-എസ്കിമോകളുടെ ഭാഷയായ Inuktitut അടക്കം-ഭാഷകളിലെ സിനിമകൾ എനിക്ക്‌ കാണാനവസരം കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്‌. ഫെസ്റ്റിവൽ സർക്ക്യൂട്ടുകളിൽ പോലും അത്ര പ്രശസ്തനല്ലാത്ത ജുറാജ്‌ ജാകുബിസ്‌കോ അടക്കമുള്ളവരുടെ സിനിമകൾ പോലും അൽപം കാശുമുടക്കിയാൽ ലഭ്യമാണ്‌. ഇതുവരെ ഞാൻ തെരഞ്ഞതിൽ കിട്ടാതിരുന്നത്‌ Jules Dassin-ന്റെ He who must die മാത്രമാണ്‌. 25 വർഷം കേരളത്തിൽ ജീവിച്ചിട്ടും എണ്ണപ്പെട്ട ചില മലയാളസിനിമകൾ കാണാൻ എനിക്കവസരം കിട്ടിയില്ല. ഈ വിഷയത്തെക്കുറിച്ച്‌ ചില സംവിധായകരോടു ആശയവിനിമയം നടത്തിയപ്പോൾ 'ഇതൊക്കെ ഇനി ആരു കാണും' എന്നൊരു ആശങ്കയായിരുന്നു മറുപടി. ജോൺ എബ്രഹാമിന്റെ ഒരു സിനിമയെക്കുറിച്ച്‌ IMDbയിൽ ഞാനെഴുതിയ ഒരു ചെറിയ കമന്റു വായിച്ച്‌ ഒരു അമേരിക്കൻ എഴുത്തുകാരനടക്കം ചിലർ എനിക്ക്‌ ഇ-മെയിലയച്ചിരുന്നു, ജോണിന്റെ സിനിമകളുടെ DVD ഇന്ത്യയിൽ ലഭ്യമാണോ എന്നു ചോദിച്ചുകൊണ്ട്‌. നല്ല മലയാളസിനിമകൾ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹം ഒരുപാടുപേർ ചില സിനിമാ-ചർച്ചാഗ്രൂപ്പുകളിൽ പ്രകടിപിച്ചതോർക്കുന്നു. സബ്‌ടൈറ്റിൽ ഇല്ലെങ്കിലും മോശം പ്രിന്റാണെങ്കിലും ഒന്നു കണ്ടാൽ മതിയായിരുന്നു ചിലർക്ക്‌.കേരളത്തിൽ മാത്രമല്ല, ബംഗാൾ ഒഴികെ മറ്റ്‌ ഇന്ത്യൻ ഭാഷകളിലും ഏറെക്കുറെ ഇതുതന്നെയാണു സ്ഥിതി. ചില തല്ലിപ്പൊളി പടങ്ങൾക്ക്‌ അവാർഡു കൊടുക്കുന്നതല്ലാതെ നമ്മുടെ ചലചിത്ര അക്കാദമിയും സർക്കാരും എന്തു നടപടികളാണ്‌ ഈ വിഷയത്തിൽ സ്വീകരിച്ചിട്ടുള്ളത്‌?

ഈയൊരവസ്ഥയിലാണ്‌ 'സിനിമായ' പോലെ ഒരു സംരംഭത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം കൂടുതൽ പ്രസക്തമാകുന്നത്‌.

സിനിമായ (http://www.zinemaya.com/)

ബോസ്റ്റൺ കേന്ദ്രമാക്കി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഏതാനും മലയാളികൾ രൂപം കൊടുത്ത Movie Downloading Service ആണ്‌ സിനിമായ. മലയാളത്തിൽ നിന്നും മറ്റ്‌ ഇന്ത്യൻ ഭാഷകളിൽ നിന്നുമുള്ള Independent/ഡോകുമെന്ററി/സമാന്തര സിനിമകൾക്കാണ്‌ സിനിമായ പ്രാമുഖ്യം കൊടുക്കുന്നത്‌. ജബ്ബാർ പട്ടേലിന്റെ സംവിധാനത്തിൽ മമ്മൂട്ടി അംബേദ്‌കറെ അവതരിപ്പിച്ച Dr.Babasaheb Ambedkar, കേതൻ മേത്തയുടെ Mirch masala, കെ.പി ശശിയുടെ 'ഇലയും മുള്ളും', രാജീവ്‌നാഥിന്റെ 'ജനനി', ശരത്തിന്റെ 'ശീലാബതി', ശശി പറവൂരിന്റെ 'നോട്ടം' തുടങ്ങിയ ഫീച്ചറുകളും ഒ.വി.വിജയന്റെ പ്രശസ്തമായ ചെറുകഥയെ ആസ്പദമാക്കി നിർമ്മിച്ച 'കടൽത്തീരത്ത്‌' അടക്കമുള്ള ചില ഷോർട്ട്‌ ഫിലിമുകളും, കേരളത്തിൽ സമീപകാലത്ത്‌ പ്രസക്തമായ ബദൽ നിരീക്ഷണങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ച ഇടത്‌/പരിസ്ഥിതി ആക്ടിവിസ്റ്റായ പൊക്കുടനെക്കുറിച്ചുള്ള ഡോക്യുമെന്ററിയായ 'കണ്ടൽ പൊക്കുടൻ' തുടങ്ങിയ ഡോക്യുമെന്ററികളും നിലവിൽ സിനിമായയിൽ ലഭ്യമാണ്‌. അടൂർ, അരവിന്ദൻ, ജോൺ എബ്രഹാം തുടങ്ങിയവരുടെ സിനിമകളും ലഭ്യമാക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ നടക്കുന്നു.

മൈക്രൊസോഫ്റ്റിന്റെ വിൻഡോസ്‌ അടിസ്ഥാനമാക്കി പ്രവർത്തിക്കുന്ന, ഡൗൺലോഡ്‌ ചെയ്ത ഫയലുകൾക്ക്‌ viewer license നൽകുന്ന രീതിയിലാണ്‌ സിനിമായ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്‌. അതിനാൽ ഒരു കമ്പ്യൂട്ടറിൽ നിന്നും മറ്റൊരു കമ്പ്യൂട്ടറിലേക്കു മാറ്റിയാൽ ലൈസൻസ്‌ പ്രവർത്തിക്കില്ല. പൈറസി തടയുന്നതിൽ DVDയേക്കാൾ ഫലപ്രദമാണ്‌ ഈ രീതി. $ 0.49 മുതലാണ്‌ സിനിമകൾ റെന്റ്‌ ചെയ്യാനുള്ള വാടക. റെന്റ്‌ ചെയ്യുന്ന ഫയലുകളുടെ ലൈസൻസ്‌ ഒരാഴ്ച കഴിയുമ്പോൾ deactivated ആകും. ഡൊൺലോഡ്‌ ചെയ്യുന്ന സിനിമകൾ കേബിൾ ഉപയോഗിച്ച്‌ ടി.വിയിലും കാണാം. ഒരു സിനിമ തിയറ്ററിൽ റിലിസു ചെയ്താൽ ക്യാമറ പ്രിന്റുകളും ടെലിവിഷനിൽ സംപ്രേക്ഷണം ചെയ്താൽ അത്‌ റെക്കോർഡ്‌ ചെയ്ത്‌ ടൊറന്റിലും ലഭ്യമാകുന്ന ഇക്കാലത്ത്‌ ബദൽ സിനിമാപ്രവർത്തകർക്ക്‌ തങ്ങളുടെ സൃഷ്ടി ലോകം മുഴുവനും എത്തിക്കാനും അതുവഴി മുടക്കുമുതൽ തിരികെലഭിക്കാനുമുള്ള താരതമ്യേന സുരക്ഷിതമായ വഴിയാണ്‌ ഇത്തരം സംരംഭങ്ങൾ.

വായനാശീലമുള്ള ഒരു തൊഴിലാളിയുടെ ചോദ്യങ്ങൾ

2008-07-23T20:56:00.000-07:00

ഏഴു കവാടങ്ങളുള്ള തീബ്‌സ്‌ ആരാണു നിർമ്മിച്ചത്‌?
പുസ്തകങ്ങളിൽ നിങ്ങൾ രാജാക്കന്മാരുടെ പേരുകൾ കാണും.
കല്ലുകൾ ചുമന്നത്‌ രാജാക്കന്മാരായിരുന്നോ?
ഒരുപാട്‌ തവണ തകർക്കപ്പെട്ട ബാബിലോൺ, ഓരോ തവണയും പണിതുയർത്തിയത്‌ ആരായിരുന്നു?
സുവർണ്ണതിളക്കമുള്ള ലിമയുടെ പണിക്കാർ
ഏതു തരം വീടുകളിലായിരുന്നു ജീവിച്ചിരുന്നത്‌?
ചൈനയിലെ വന്മതിൽ പണി തീർന്നയന്ന്
കൽപണിക്കാർ എങ്ങോട്ടാണു പോയത്‌?മഹത്തായ റോമ,
വിജയകമാനങ്ങൾ കൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ആരായിരുന്നു അവ പണിതുയർത്തിയത്‌?
സീസർ ആരുടെ മുന്നിലാണ്‌ വിജയശ്രീലാളിതനായത്‌?
പാട്ടുകളിൽ പ്രകീർത്തിക്കപ്പെട്ട ബൈസാന്റിയത്തിൽ,
എല്ലാ അന്തേവാസികൾക്കും കൊട്ടാരങ്ങളുണ്ടായിരുന്നോ?
കഥകളിൽ മാത്രമാണെങ്കിലും, അറ്റ്‌ലാന്റിസിനെ കടൽ വിഴുങ്ങിയ
അന്നും മുങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നവർ അടിമകളെ ശകാരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

യുവാവായ അലൿസാണ്ടർ ഇന്ത്യ കീഴടക്കി.
അയാൾ തനിച്ചായിരുന്നോ?
സീസർ ഗ്വോളുകളെ പരാജയപ്പെടുത്തി.
ഒരു കുശിനിക്കാരൻ പോലും കൂടെയില്ലായിരുന്നോ?
തന്റെ അർമ്മദ താണു പോയപ്പോൾ സ്പെയിനിലെ ഫിലിപ്പ്‌ വിതുമ്പി.
അയാൾ മാത്രമേ കരയാനുണ്ടായിരുന്നുള്ളോ?
ഫ്രെഡറിക്‌ രണ്ടാമൻ ഏഴുവർഷങ്ങളുടെ യുദ്ധം ജയിച്ചു. കൂടെ ആരൊക്കെ ജയിച്ചു?

ഓരോ താളും ഓരോ വിജയം.
വിജയികൾക്ക്‌ അത്താഴമൊരുക്കിയത്‌ ആരായിരുന്നു?
ഓരോ പത്തുവർഷങ്ങളിലും ഒരു മഹാൻ?
ആരായിരുന്നു ബില്ലടച്ചത്‌?

ഒരുപാട്‌ റിപ്പോർട്ടുകൾ.
ഒരുപാട്‌ ചോദ്യങ്ങൾ.

ബ്രെഹ്‌ത്തിന്റെ പ്രശസ്തമായ Questions From a Worker Who Reads എന്ന കവിതയുടെ സ്വതന്ത്രപരിഭാഷ.

അപ്പോള്‍ നമുക്ക് ദശാവതാരത്തിന്റെ പ്രിന്റുകള്‍ കത്തിക്കാം..!

2008-07-01T22:15:00.000-07:00

ഡിസ്‌ക്ലൈമര്‍: ഈ ലേഖനത്തില്‍ സിനിമയുടെ കഥ ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്നുണ്ട്‌; സിനിമ കാണാത്തവര്‍ സ്വന്തം റിസ്കില്‍ വായിക്കുക.

കമലഹാസന്‍ ശ്രീനിവാസനെപ്പോലെയാണ്‌. രണ്ടുപേരും നിരീശ്വരവാദികള്‍ എന്നതുമാത്രമല്ല, കഥയും തിരക്കഥയും സംഭാഷണവുമെല്ലാം വേണ്ടുവോളം എഴുതും, പക്ഷെ, ആശയപരമായി ചീറ്റിപോകില്ല എന്ന് ഉറപ്പുണ്ടെങ്കിലേ സിനിമ സംവിധാനം ചെയ്യൂ. തമിഴ്‌സിനിമയില്‍ പ്രവൃത്തിപരിചയമുള്ള ഒരു സുഹൃത്തു പറഞ്ഞത്‌ കമലിന്റെ രചനാരീതി ഹോളിവുഡ്‌ സ്റ്റെയിലിലാണെന്നാണ്‌; അതായത്‌ ടൈറ്റിലില്‍ തിരക്കഥ സ്പീല്‍ബെര്‍ഗ്‌, ലൂക്കാസ്‌ എന്നൊക്കെ മാത്രം കാണുമെങ്കിലും എഴുതുന്നത്‌ സ്ക്രിപ്റ്റ്‌ എഴുത്തുകാരുടെ ഒരു പടയായിരിക്കും. സിനിമയെ ഒരു ബിസിനസായി കൊണ്ടുപോകുമ്പോള്‍ ഇതുപോലെ കൂട്ടായ ശ്രമങ്ങള്‍ വലിയ വിജയമായിരിക്കും എന്നാണ്‌ ഹോളിവുഡിന്റെയും മറ്റ്‌ സ്റ്റുഡിയോ കേന്ദ്രീകൃത സിനിമകളുടെയും സാമ്പത്തികചരിത്രം പറയുന്നത്‌.

ഇതിപ്പോള്‍ പറയാന്‍ കാരണം കമലഹാസന്‍ അധ്യക്ഷനായുള്ള പുതിയ വാണിജ്യസംരംഭം 'ദശാവതാരം' കണ്ടുതീര്‍ത്തു. കണ്ടുതീര്‍ത്തു എന്നു പറയാന്‍ കാരണം രണ്ടുദിവസം കൊണ്ടാണ്‌ മൂന്നുമണിക്കൂറിലധികമുള്ള ഈ ചിത്രം കണ്ടുതീര്‍ത്തത്‌. (ഡൗണ്‍ലോഡ്‌ ചെയ്ത്‌ കാണുമ്പോള്‍ ഇങ്ങനെ പല സൗകര്യങ്ങളുമുണ്ട്‌).

മുഴുവന്‍ സിനിമയുടെ അഞ്ചുശതമാനം മാത്രം ദൈര്‍ഘ്യം വരുന്ന പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ തമിഴ്‌നാട്ടില്‍ നടക്കുന്ന ചില സംഭവങ്ങളിലൂടെയാണ്‌ ചിത്രം തുടങ്ങുന്നത്‌. ശേഷം വരുന്ന ഭാഗമെല്ലാം 2006-ലെ സുനാമിക്ക്‌ മുന്‍പുള്ള ഏതാനും ദിവസങ്ങളിലായുള്ള ഓട്ടമത്സരമാണ്‌. ഇതിനെയെല്ലാം ബന്ധിപ്പിക്കുന്നതാകട്ടെ കയോസ്‌ തിയറിയിലെ 'ബട്ടര്‍ഫ്ലൈ എഫക്ട്‌' എന്ന ഒരു ആശയവും.

ഇനി 'ബട്ടര്‍ഫ്ലൈ എഫക്ട്‌' എന്നോ കയോസ്‌ തിയറിയെപറ്റിയോ കേട്ടിട്ടില്ലാത്തവര്‍ ഒന്നു ഞെട്ടുക; ഇതെന്തോ വലിയ സംഭവമാണെന്നു കരുതുക. അത്രയൊക്കെയേ സിനിമയെടുത്തവരും ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ളൂ. നിസ്സാരമെന്നു കരുതുന്ന ഒരു ചെറിയ സംഭവം ഒരു ഡൈനാമിക്‌ സിസ്റ്റത്തില്‍ ഗുരുതരമായ മാറ്റങ്ങള്‍ക്കോ സംഭവങ്ങള്‍ക്കോ കാരണമായേക്കാം എന്നതാണ്‌ ബട്ടര്‍ഫ്ലൈ എഫക്ടിനു സാധ്യമായ ഏറ്റവും ലളിതമായ വിശദീകരണം. ഇത്‌ ഈ സിനിമയില്‍ എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കുന്നു എന്നാണെങ്കില്‍, പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ശൈവരും വൈഷ്ണവരും തമ്മില്‍ സംഘട്ടനങ്ങള്‍ നടന്നിരുന്ന ഒരു ദേശത്ത്‌ അധികാരം കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന ശൈവര്‍ ഒരു വിഷ്ണുവിഗ്രഹത്തെയും രംഗരാജ നമ്പി എന്ന വൈഷ്ണവനേയും കടലിലെറിയുന്നു. അന്ന് സമുദ്രാന്തര്‍ഭാഗത്തുണ്ടായ ചെറിയ അനക്കങ്ങള്‍ പിന്നീട്‌ എട്ട്‌ നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ക്ക്‌ ശേഷം 2006 ഡിസംബര്‍ 26-ലെ സുനാമിയില്‍ കലാശിക്കുന്നു. അതിന്‌ ഏതാനും ദിവസങ്ങള്‍ക്ക്‌ മുന്‍പ്‌ അമേരിക്കയിലെ ഒരു ലാബില്‍ നിന്ന് ഇന്ത്യയിലെത്തിയ, മാരകവൈറസുകള്‍ ഈ സുനാമി തിരകളില്‍ നിര്‍വീര്യമാകുകയും അങ്ങനെ ലക്ഷക്കണക്കിനു മരണങ്ങള്‍ ഒഴിവാകുകയും ചെയ്യുന്നു.

പിന്നെ കയോസ്‌ തിയറിക്കൊക്കെ മറ്റൊരു സൗകര്യം കൂടിയുണ്ട്‌; ഒരുവിധപ്പെട്ട എല്ലാ തമിഴ്‌-ഹിന്ദി മസാലകള്‍ക്കും അങ്ങേയറ്റം രജനീകാന്തിന്റെ സിനിമയ്ക്കു വരെ ഈ തിയറി വേണമെങ്കില്‍ ഉപയോഗിക്കാം. ഏതായാലും സിനിമ തുടങ്ങുമ്പോള്‍ തന്നെ കമല്‍ 'ബട്ടര്‍ഫ്ലൈ എഫക്ട്‌'ഒക്കെ സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്‌. പിന്നെ ഇടയ്ക്കൊക്കെ ഒരു കമ്പ്യൂട്ടര്‍ പൂമ്പാറ്റയെ കാണിയ്ക്കുന്നുമുണ്ട്‌. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞുതരാതെ ഇതൊന്നും മനസ്സിലാക്കാന്‍ പ്രേക്ഷകനു മൂളയില്ലല്ലോ! പണ്ട്‌ സൈക്കോ എന്ന ചിത്രത്തില്‍ ഹിച്‌കോക്കും ചെയ്തിരുന്നു ഇതുപോലൊന്ന്; കഥയും ക്ലൈമാക്സുമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ്‌ മന്ദബുദ്ധിയായ പ്രേക്ഷകനു വേണ്ടി സൈക്കോളജിസ്റ്റിനെക്കൊണ്ടൊരു വിശദീകരണം.

ചിത്രത്തിന്റെ ആരംഭത്തില്‍ അമേരിക്കയിലെ ഗവേഷണശാല കാണിക്കുമ്പോഴൊക്കെ മണ്ടത്തരങ്ങളുടെ ഘോഷയാത്രയാണ്‌. തമിഴ്‌സിനിമയാകുമ്പോള്‍ ഗവേഷകരും ഗൈഡും എല്ലാം തമിഴര്‍ തന്നെയാകണമല്ലോ; മാത്രമല്ല വിദേശികളായ മേലധികാരികളുള്ള കോണ്‍ഫറന്‍സില്‍ കമലിനു തമിഴ്‌ പറയുകയുമാകാം. ഏതായാലും ജോര്‍ജ്ജ്‌ ബുഷ്‌ തമിഴ്‌ പറയുന്നില്ല...ഭാഗ്യം ! ഇവിടെ അതിഗൗരവമുള്ള ഒരു ജൈവായുധ ഗവേഷകരെല്ലാം തമിഴരാണ്‌. എന്നാല്‍ സുരക്ഷാപ്രാധാന്യമുള്ള ഒരു ഗവേഷണത്തിലും വിദേശികളെ അടുപ്പിക്കില്ല എന്നത്‌ അമേരിക്കന്‍ യാഥാര്‍ത്ഥ്യം. ഇവിടെ ജൈവായുധ ഗവേഷണം നടത്തുക മാത്രമല്ല അത്‌ കൂളായി തീവ്രവാദികള്‍ക്ക്‌ മറിച്ചു വില്‍ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; പകരം തീവ്രവാദി കാശുകൊടുക്കുന്നതാകട്ടെ മില്ല്യണ്‍ കണക്കിന്റെ ഡോളര്‍ ബില്ലുകള്‍ ഒരു സ്യൂട്ട്‌കേസിലും..പിന്നെ ഒരു കോമഡി സിനിമയില്‍ ഇത്തരം രംഗങ്ങള്‍ തെരയുന്നതില്‍ വലിയ കാര്യമില്ലെന്നു തോന്നുന്നു. ഏതായാലും ഓട്ടവും പാട്ടും ഡാന്‍സും തമാശയും അടിപിടിയും പോലെയുള്ള കൊമേഴ്‌സ്യല്‍ ചേരുവകള്‍ക്ക്‌ പുറമെ മതനിഷേധം, നിരീശ്വരവാദം, കേരളീയരൊഴികെയുള്ള തെക്കേ ഇന്ത്യക്കാര്‍ക്കിടയില്‍ സാധാരണകണ്ടുവരുന്ന language fanaticism, ദളിത്‌ ആക്ടിവിസം, തീവ്രവാദം, പരിസ്ഥിതി രാഷ്ട്രീയം, പുനര്‍ജന്മം തുടങ്ങിയ ആശയങ്ങളും കമല്‍ ഒരു മജീഷ്യനെപോലെ കൂടു തുറന്നു വിടുന്നുണ്ട്‌.

ഇതിനിടയിലും ചില വിശദാംശങ്ങളില്‍ അതീവശ്രദ്ധ ചെലുത്തിയിരിക്കുന്നതായും കാണാം. ജപ്പാന്‍കാരനായ അഭ്യാസിയുടെ (കമല്‍ തന്നെ) ശരീരഭാഷയും, വില്ലനായ ക്രിസ്റ്റ്യന്‍ ഫ്ലെച്ചറുടെ(കമല്‍ തന്നെ) ഉച്ചാരണവും ഉദാഹരണം. സൂചിപ്പിക്കാനുള്ള മറ്റൊരു കാര്യം സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റിന്റേതാണ്‌; 15 വയസ്സില്‍ താഴെയുള്ള കുട്ടികള്‍ ഒരു കാരണവശാലും കാണാന്‍ പാടില്ലാത്ത വയലന്‍സ്‌ നിറഞ്ഞ രംഗങ്ങളുള്ള ഈ ചിത്രത്തിനു ക്ലീന്‍ U സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ്‌...! ഇനി ഒരു A തന്നെ കിട്ടിയാലും ആര്‌ വക വെക്കാന്‍...അന്യന്‍, വേട്ടയാട്‌ വിളയാട്‌ തുടങ്ങി അതികഠിനമായ വയലന്‍സ്‌ ഉള്ള സിനിമകള്‍ കുട്ടികളുമായി വന്ന് കണ്ടുപോകുന്നവരെ ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട്‌. ആ കുട്ടികളുടെയൊക്കെ മാനസികാവസ്ഥ എന്തായിരിക്കുമോ? ഈ സിനിമകളുടെയൊക്കെ അക്രമരംഗങ്ങള്‍ ചിലപ്പോഴൊക്കെ ടിവിയിലും കാണാനിടയായിട്ടുണ്ട്‌. സിനിമ സെന്‍സറിങ്ങിനോടുള്ള നമ്മുടെ മനോഭാവം മാറേണ്ടതുണ്ട്‌...സെന്‍സറിംഗ്‌ മാനദണ്ഡങ്ങളും.

ഏതായാലും നമ്മളൊക്കെ അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ ചെയ്യുന്ന നിസ്സാരപ്രവൃത്തികളാണ്‌ നമ്മുടെയും പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ തന്നെയും ഭാവി നിര്‍ണയിക്കുന്നതെന്ന മനോഹരമായ ആശയം ഈ സിനിമ മുന്നോട്ടു വെയ്ക്കുന്നുണ്ട്‌. സുനാമി പോലുള്ള ദുരന്തങ്ങള്‍ ദൈവകോപമല്ല, മറിച്ച്‌ നമ്മുടെയൊക്കെ ചില പ്രവൃത്തികള്‍ കാരണം ആകാം എന്ന ആശയം ഇങ്ങനെ വളച്ചുകെട്ടിയാണെങ്കിലും, ദൈവവിശ്വാസം ആഴത്തില്‍ വേരോടിയിട്ടുള്ള സമൂഹത്തോടു പറയാന്‍ സാധാരണ ധൈര്യം പോര. നിരീശ്വരത്വവും മതനിരാസവും ഇത്ര കൃത്യമായി അവതരിപ്പിച്ച ഒരു സിനിമയും സമീപകാലത്തൊന്നും കണ്ടിട്ടില്ല. പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ സംഭവങ്ങള്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്ന രംഗങ്ങളില്‍ കമലഹാസന്റെ ഒരു സംഭാഷണം ഉദാഹരണം: "പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ട്‌, യേശുവും അള്ളായും ഇന്ത്യയെ അവരുടെ രാഷ്ട്രീയപ്രദേശങ്ങളാക്കി കരുതി തുടങ്ങിയിരുന്നില്ല. അതിനാല്‍ ശിവനും വിഷ്ണുവിനും കലഹിക്കാനും കളിക്കാനും മറ്റ്‌ ദൈവങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അതിനാല്‍ അവര്‍ അവരുടെ അരാധകരെ ഉപയോഗിച്ച്‌ ഒളിയുദ്ധങ്ങള്‍ നടത്തിപ്പോന്നു".

ദശാവതാരത്തില്‍ അന്തിക്രിസ്തുവിന്റെ അടയാളവുമായി കമലഹാസന്‍

ഹൈന്ദവമതം എന്ന വികാരം ഉണ്ടാക്കി മറ്റ്‌ മതക്കാരോടു ശത്രുതയുണ്ടാക്കി അധികാരം ലക്ഷ്യം വെക്കുന്ന സംഘപരിവാര്‍ രാഷ്ട്രീയത്തോട്‌ ചായ്‌വുള്ള മധ്യവര്‍ഗത്തോട്‌ ഹിന്ദുക്കള്‍ തമ്മില്‍ കലഹിച്ചിരുന്ന ഒരു ചരിത്രം ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നത്‌ ആര്‍ക്കാണു കൊള്ളുക എന്ന് കമലിനു നല്ല ബോധ്യമുണ്ടാവണം. അതുമാത്രമല്ല, സിനിമയിലുടനീളം മതങ്ങളെ പരിഹസിക്കാനായി കമല്‍ സിംബോളിസം ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്‌. വിനാശകാരിയായ വൈറസിനെ നിര്‍വീര്യമാക്കി ലോകത്തെ രക്ഷിക്കാന്‍ പുറപ്പെടുന്ന കമലിന്‌ നെറ്റിയില്‍ മുറിവേല്‍ക്കുന്നു. സുഹൃത്ത്‌ അത്‌ ഡ്രെസ്‌ ചെയ്യുമ്പോള്‍ അന്തിക്രിസ്തുവിന്റേത്‌ എന്നു വ്യാഖ്യാനിക്കാവുന്ന ഒരു ചിഹ്നമാണ്‌ പിന്നീട്‌ കമലിന്റെ നെറ്റിയില്‍...! ദശാവതാരം എന്ന പേരു തന്നെ ഡയരക്ടായി വിഷ്ണുവിന്റെ പത്ത്‌ അവതാരങ്ങളെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നു. കമലിന്റെ അവതാരങ്ങളില്‍ നായകനും വില്ലനും വൃദ്ധയും അഴിമതിക്കാരനും കോമാളിയുമെല്ലാമുണ്ട്‌..സൂചനകള്‍ കൃത്യമാണല്ലോ..! അവസാനഭാഗത്ത്‌ തന്റെ നിരീശ്വരത്വം തുറന്നുപറയുന്നുണ്ട്‌ കമല്‍. ലോകത്തില്‍ ഭൂരിഭാഗം പേരും യുക്തിഭദ്രമായ ചിന്താശേഷി കൈവരിക്കും വരെ നിരീശ്വരത്വത്തെപ്രതി കലഹങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകും, അതിനാല്‍ അതുവരെ പൊതുനന്മയായിരിക്കും തന്റെ മതമെന്ന്...

ഒരു ദൈവം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ നന്നായിരുന്നു എന്ന്...

അപ്പോള്‍ എങ്ങനെ...ദശാവതാരത്തിന്റെ പ്രിന്റുകള്‍ കത്തിക്കുകയല്ലേ...?

പ്രിയനന്ദനനും എം.ജി.വിജയിനും അഭിനന്ദനങ്ങള്‍

2008-06-10T07:11:00.001-07:00

പുലിജന്മം എന്ന ചിത്രത്തിന് ദേശീയ അവാര്‍ഡ് ലഭിച്ചു എന്ന വാര്‍ത്തയോളം സന്തോഷമുള്ള മറ്റൊരു വര്‍ത്തമാനം അടുത്തകാലത്തൊന്നും കേട്ടിട്ടില്ല.

നിര്‍മ്മാണത്തിലിരിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ വളരെ ആകാംക്ഷയുണര്‍ത്തിയിരുന്നു ഈ ചിത്രം. പിന്നീട് റിലീസായപ്പോള്‍ ഇതു കാണാനായി മാത്രം ബാംഗ്ലൂരില്‍ നിന്നും കേരളത്തില്‍ പോയെങ്കിലും നടന്നില്ല. ചുരുക്കം ചില പ്രദര്‍ശനങ്ങള്‍ മാത്രമേ തിയറ്ററുകളില്‍ നടത്തിയുള്ളൂ എന്നാണറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞത്. വിതരണത്തിനാളില്ലായിരുന്നു. സംസ്ഥാന അവാര്‍ഡിനു പരിഗണിച്ചില്ലായിരുന്നു. ആ വര്‍ഷം ഗോവയില്‍ നടന്ന IFFI ഫെസ്റ്റിവലില്‍ പനോരമയില്‍ സെലക്ഷന്‍ കിട്ടാതെ മറ്റ് സിനിമാക്കാര്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു. അങ്ങനെ 'പുലിമറഞ്ഞ തൊണ്ടച്ചനെ' എല്ലാവരും കൂടി ഒതുക്കി. രണ്ടു വര്‍ഷത്തിനു ശേഷം 'പുലിജന്മം' വീണ്ടും ശ്രദ്ധയിലേക്ക്. ഇത്തവണ പെട്ടിയില്‍ നിന്നും പുറത്തു വരുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാം. അതോ 'പിറവി' പോലെ ഇതും നമുക്ക് നഷ്ടപ്പടുമോ? അടുത്തകാലത്ത് കിട്ടിയ വിവരങ്ങള്‍ അനുസരിച്ച് ഈ ചിത്രം ടിവിയില്‍ സം‌പ്രേക്ഷണം ചെയ്യാനൂം ഇന്റര്‍നെറ്റില്‍ റിലീസു ചെയ്യാനുമുള്ള ശ്രമങ്ങള്‍ നടക്കുന്നു.

സംവിധായകനും, നിര്‍മ്മാതാവിനും അഭിനന്ദനങ്ങള്‍

കൂടുതല്‍ വാര്‍ത്ത ഇവിടെ മാതൃഭൂമിയില്‍.

ബ്ലോഗ് വെളുപ്പിക്കുന്നു...!

2008-06-10T07:11:00.000-07:00

ആദ്യമുണ്ടായിരുന്ന്ന ടെമ്പ്ലേറ്റ് ലോഡ് ചെയ്യാന്‍ സമയമെടുക്കുന്നതിനാല്‍ ബ്ലോഗ് വെളുപ്പിക്കുന്ന കാര്യം എല്ലാവരെയും അറിയിക്കുന്നു.

പ്രക്ഷോഭങ്ങളോ, സമരങ്ങളോ എന്തെങ്കിലും ആചരണമോ ആഘോഷമോ ഈ തീരുമാനത്തെ സ്വാധീനിച്ചിട്ടില്ല എന്നും കൂട്ടിചേര്‍ക്കട്ടെ.വേണമെങ്കില്‍, അതെ വേണമെങ്കില്‍ മാത്രം, ചിലരെ വിമര്‍ശിച്ച് പോസ്റ്റെഴുതിയ ചന്ദ്രക്കാറന്റെ ബ്ലോഗ് ഫ്ലാഗ് ചെയ്ത് ബ്ലോക്ക് ചെയ്യാന്‍ ശ്രമിച്ച-ഇത് ഒരു സാധ്യതയാണ്- കുടിലരാഷ്ട്രീയത്തോടുള്ള പ്രതികരണമായി കണക്കാക്കാം.

സ്വകാര്യം

2008-04-20T11:05:00.000-07:00

എന്റെ മകളെ വിട്ട് വിദേശത്തേയ്ക്ക് വന്നിട്ട് എട്ടുമാസമാകുന്നു. ഇത്രയും കാലം അവളെന്നോട് സംസാരിച്ചിട്ടില്ല. അവളുടെ ചെവിയില്‍ ഇയര്‍‌ഫോണ്‍ വെച്ചാല്‍ അവളത് വെറുപ്പോടെ എടുത്ത് എറിഞ്ഞു കളയും. ഫോണിന്റെ റിസീവര്‍ വെച്ചാലും അല്പനേരം കേട്ടിട്ട് എറിഞ്ഞു കളയും. ഫോണിലൂടെ ഒന്നും പറയില്ല. എന്നാല്‍ ഫോണിന്റെ സ്പീക്കറിലൂടെ എന്റെ ശബ്ദം കേട്ടാല്‍ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ പറയും.

ഒറ്റയ്ക്ക് കേള്‍ക്കുന്നതെല്ലാം നിഷേധിച്ചുകൊണ്ട് താനൊറ്റയ്ക്കല്ല ജനിച്ചതെന്നും ഒറ്റയ്ക്കല്ല ജീവിക്കുന്നതെന്നും, ഒരാള്‍ മാത്രം കേള്‍ക്കുന്ന സ്വകാര്യമൊന്നും തനിക്ക് പറയാനില്ല എന്ന സത്യസന്ധതയും ഞാനിനി എന്റെ മകളില്‍ നിന്നു പഠിക്കട്ടെ...!

പേരില്‍ ജാതി ഉപയോഗിക്കുമ്പോള്‍ -2

2008-04-08T22:40:00.000-07:00

ഈ ബ്ലോഗിലെ കഴിഞ്ഞ പോസ്റ്റിലെ കമന്റുകളിലൂടെ ഉരുത്തിരിഞ്ഞ പുതിയ കാഴ്ചപ്പാടുകളെയും നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളെയും ഉള്‍പ്പെടുത്തി ജാതിയുടെയും പേരിന്റെയും രാഷ്ട്രീയം അല്‍പം കൂടി സമഗ്രമായ രീതിയില്‍ അപഗ്രഥിക്കേണ്ടതുണ്ട്‌ എന്ന ചിന്തയാണ്‌ ഈ പോസ്റ്റിനു കാരണം. എല്ലാ കമന്റുകളും അര്‍ഹിക്കുന്ന പ്രാധാന്യത്തോടെ പുനര്‍വിചിന്തനത്തിനു വിധേയമാക്കുക സാധിച്ചിട്ടില്ല എന്നതിനാല്‍ മുന്‍പോസ്റ്റും കമന്റുകളും വായിക്കുമല്ലോ.ഇതും പൂര്‍ണ്ണത അവകാശപ്പെടുന്ന ഒരു കുറിപ്പല്ല. തെറ്റുകളും വ്യക്തിപരമായ ചില ആശയങ്ങളോടുള്ള പിന്‍പറ്റലുകളും ഉണ്ടായേക്കാം. ഇനിയും തിരുത്താന്‍ ഞാന്‍ സന്നദ്ധനായിരിക്കും. ഇത്‌ ഈ വിഷയത്തില്‍ അവസാന പോസ്റ്റല്ല, ആകരുത്‌ എന്ന് ചുരുക്കം.

ഡിസ്‌ക്ലൈമര്‍: ഈ കുറിപ്പില്‍ താഴ്‌ന്നജാതിയെന്നോ മേല്‍ജാതിയെന്നോ ഉപയോഗിക്കുമ്പോള്‍ മലയാളികളുടെ പൊതുബോധത്തില്‍, പൊതു വ്യവഹാരങ്ങളില്‍ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്ന അര്‍ഥമാണ്‌ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്‌. ഒരു ജാതിയും മോശമെന്നോ മെച്ചമെന്നോ ഞാന്‍ കരുതുന്നില്ല. 'സോ കോള്‍ഡ്‌', ഇന്‍വര്‍ട്ടഡ്‌ കോമ തുടങ്ങിയ ജാമ്യങ്ങള്‍ എടുക്കുന്നില്ല എന്നു ചുരുക്കം.

ആദ്യമെ പറയേണ്ടത്‌ എം.ടിയെക്കുറിച്ചു തന്നെ. അദ്ദേഹം തന്റെ ജാതി പേരിലൂടെ പ്രകടമാക്കിയത്‌ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനസമ്മതിയെ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്നതായിരുന്നു കഴിഞ്ഞ പോസ്റ്റില്‍ ഞാനുയര്‍ത്തിയ സന്ദേഹം. ഇത്രയും കമന്റുകള്‍, എന്റെ തന്നെ സാമൂഹിക-വായനാ അനുഭവങ്ങള്‍ എന്നിവയെ മുന്‍നിര്‍ത്തി ഈ വിഷയത്തെക്കുറിച്ച്‌ അല്‍പം ആഴത്തില്‍ ചിന്തിക്കുമ്പോള്‍ ഇല്ല എന്നു തന്നെയാണ്‌ ഉത്തരം. കൂടാതെ രാജീവ്‌ ചേലനാട്ട്‌ പറഞ്ഞതു പോലെ എം.ടിയും ബഷീറുമെല്ലാം തികച്ചും മനുഷ്യസ്നേഹത്തിന്റെ പക്ഷത്തുനിന്നാണ്‌ രചന നടത്തിയതെന്ന്‌ തന്നെയാണ്‌ ഇവരുടെ രണ്ടു പേരുടെയും 95% കൃതികളും വായിച്ചിട്ടുള്ള എനിക്കും പറയാനുള്ളത്‌. ബാബുരാജിന്റെ ആദ്യകമന്റ്‌ സമീപകാലത്തു നടന്ന നാലുകെട്ട്‌ ആഘോഷങ്ങള്‍ കൃതിയെ എന്നതിലുപരി നായര്‍ സ്വത്വത്തെയാണ്‌ ആഘോഷിച്ചത്‌ എന്നു പറയുന്നു. അപ്പോള്‍ എം.ടിയെ വായിച്ചിട്ടുള്ളവരില്‍ ചിലരെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജാതിയെ പരിഗണിച്ചിരുന്നു എന്ന് സൂചന. എഴുത്തുകാരന്‍ സമൂഹത്തിന്റെ ധാര്‍മ്മികബോധത്തിന്റെ അടയാളമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നുവെങ്കില്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ചില അന്വേഷണങ്ങള്‍ക്ക്‌ പ്രസക്തിയുണ്ടെന്നായിരുന്നു ഞാന്‍ കരുതിയിരുന്നത്‌. മെര്‍കുഷ്യോയില്‍ സനാതനന്‍ പറഞ്ഞതു പോലെ ഇത്തരം അന്വേഷണങ്ങള്‍ വിഷലിപ്തമായ ചില അടിയൊഴുകുകളെ സഹായിക്കുമെന്നും വിഭാഗീയതയെ ശക്തിപ്പെടുത്തുമെന്നും ഞാനും കരുതുന്നു. ഇക്കാരണങ്ങളാല്‍ തന്നെ ഇത്തരം അന്വേഷണങ്ങള്‍ അതില്‍ തന്നെ പ്രതിലോമകരമാണെന്നും ഞാന്‍ തിരിച്ചറിയുന്നു. ഇനി ഭാവിയില്‍, പതിറ്റാണ്ടുകള്‍ക്ക്‌ ശേഷം ഇത്തരം ചില വാദങ്ങളുണ്ടാവുകയാണെങ്കില്‍ സമകാലികരായ നമ്മുടെ ചര്‍ച്ചകളും തീര്‍പ്പുകളും പ്രസ്തുത വാദങ്ങളെ റദ്ദ്‌ ചെയ്യും എന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാം.

എം.ടിയുടെ നായര്‍ വ്യക്തിത്വം കൂടുതല്‍ സ്വാധീനിച്ചത്‌ മലയാള സിനിമയെ ആണെന്ന് മെര്‍കുഷ്യോ നിരീക്ഷിക്കുന്നു. വള്ളുവനാടന്‍-നായര്‍ ചുറ്റുപാടുകളും ഭാഷയും മലയാളിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന രീതിയിലേക്ക്‌ ജനപ്രിയസിനിമയെ കൊണ്ടു പോയതില്‍ ലോഹിതദാസിനും പത്‌മരാജനുമൊപ്പം എം.ടിയ്ക്കും കൂട്ടുത്തരവാദിത്വമുണ്ടെന്ന് ഞാനും കരുതുന്നു. എന്നിരിക്കിലും 'തിങ്കളാഴ്ച നല്ല ദിവസം' എന്ന സിനിമയില്‍ പത്മരാജന്‍ ചെയ്തതു പോലെ-താഴ്‌ന്ന ജാതിക്കാരന്‍ അനുഭവിക്കുന്ന എല്ലാ നിന്ദനങ്ങളും അവന്‍ അര്‍ഹിക്കുന്നു എന്ന മട്ടിലുള്ള തികച്ചും പ്രതിലോമകരമായ തീര്‍പ്പുകള്‍ എം.ടിയില്‍ നിന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ല എന്നതും ശ്രദ്ധേയം.

മാരീചന്‍ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയതു പോലെ, ജാതി സംബന്ധമായ എല്ലാ ചര്‍ച്ചകളിലും ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ട നിശിതമായ ചരിത്രബോധത്തിന്റെ അഭാവമാണ്‌ പോസ്റ്റിന്റെ ഏറ്റവും പ്രകടമായ ന്യൂനത. കേരളത്തിലെ ജാതിവ്യവസ്ഥയുടെ ചരിത്രം അറിയാന്‍ സഹായിക്കുന്ന ഒരു പുസ്തകവും വായിച്ചിട്ടില്ല എന്ന് ആദ്യമേ പറയട്ടെ. ഒരു പുസ്തകവും കിട്ടാനുള്ള സാഹചര്യവുമല്ല ഇന്നെനിക്ക്‌. ബ്ലോഗില്‍ തന്നെയുള്ള ഒരു സുഹൃത്ത്‌ എനിക്കയച്ച ഒരു വ്യക്തിപര- ഇ മെയിലില്‍ പ്രതിപാദിച്ച കാര്യങ്ങള്‍ ഇവിടെ അവതരിപ്പിക്കുന്നതില്‍ പ്രസക്തിയുണ്ടെന്നു കരുതുന്നു...കത്ത്‌ ഇങ്ങനെയാണ്‌...

ഈ വിഷയത്തെ ചരിത്രപരമായി സമീപിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്നു കരുതുന്നു. നായര്‍ എന്ന സമൂഹത്തെ സവര്‍ണ്ണജാതിയായി പരിഗണിക്കുന്ന നിന്റെ എഴുത്ത്‌ സമീപകാല ചരിത്രത്തില്‍ മാത്രമേ ന്യായീകരിക്കപ്പെടുന്നുള്ളൂ. കഴിഞ്ഞ നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭത്തില്‍ നായര്‍ ഒരു സവര്‍ണ്ണജാതി ആയിരുന്നില്ല, പ്രത്യേകിച്ച്‌ തിരുവിതാംകൂറില്‍. നമ്പൂതിരിമാര്‍ പോലും തമിഴ്‌ ബ്രാഹ്മണര്‍ക്കു ശേഷം രണ്ടാം ക്ലാസ്‌ പൗരന്മാരായിരുന്നു. മലയാളി മെമ്മോറിയലടക്കമുള്ള സാമൂഹികവിമോചനത്തിനായുള്ള ഒരുപാട്‌ സമരങ്ങള്‍ക്ക്‌ ശേഷമാണ്‌ നായര്‍ സവര്‍ണ്ണജാതിയാകുന്നത്‌. (ഈ സമരത്തില്‍ അവര്‍ക്ക്‌ കിട്ടിയ സാംസ്കാരിക പിന്തുണ നായന്മാര്‍ക്ക്‌ ഒരു സുവര്‍ണ്ണ ഭൂതകാലം ഫിക്ഷനിലൂടെ നിര്‍മ്മിച്ചു നല്‍കിയ സി.വി രാമന്‍പിള്ളയുടെ എഴുത്തായിരുന്നു. ഓര്‍മ്മിക്കുക, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതികളിലെല്ലാം വ്യത്യസ്തമായ പ്രതിസന്ധികളില്‍ നിന്നും രാജാക്കന്മാരെ രക്ഷിച്ചിരുന്നത്‌ നായന്മാരായിരുന്നു.) അതിനാല്‍ സവര്‍ണ്ണരാീ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നതിനു മുന്‍പ്‌ നായന്മാര്‍ക്ക്‌ പേരില്‍ വാല്‌ ഉണ്ടായിരുന്നോ എന്ന് അറിയില്ല; ഉണ്ടെങ്കില്‍ തന്നെ അത്‌ സ്റ്റാറ്റസ്‌ എന്നതിലുപരി പേരിന്റെ ഒരു ഭാഗം മാത്രമായിരുന്നു.

നമ്മുടെ സമൂഹത്തില്‍ നടന്ന സാമൂഹ്യപരിഷ്കരണങ്ങളുടെയെല്ലാം പരിമിതി അതെല്ലാം പ്രസ്തുത ജാതിസമൂഹങ്ങളില്‍ ഒതുങ്ങി എന്നതായിരുന്നു. (ബംഗാളില്‍ പോലും പരിഷ്കരണങ്ങള്‍ ജാതിയുടെ മതില്‍ക്കെട്ടുകളെ ഭേദിച്ചില്ല.) ശ്രീനാരായണഗുരുവിന്റെ പരിഷ്കരണശ്രമങ്ങള്‍ ഈഴവസമൂഹത്തില്‍ മാത്രമൊതുങ്ങി. വി.ടി ഭട്ടതിരിപ്പാടിന്റേത്‌ നമ്പൂതിരി സമൂഹത്തിലും. ഈ ഒരു വീക്ഷണകോണില്‍ നിന്നു നോക്കിയാല്‍ വി.ടി എന്തുകൊണ്ട്‌ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാല്‌ എടുത്തുകളഞ്ഞില്ല എന്നു മനസ്സിലാകും. സമുദായത്തിലെ മാറ്റങ്ങള്‍ക്ക്‌ സമുദായത്തിലൊരാളായി നില്‍ക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇടപെടലുകള്‍ ബ്രാഹ്മിണ്‍/നമ്പൂതിരി എന്ന പദത്തിന്റെ സ്വഭാവിക അര്‍ത്‌ഥങ്ങളെയും വ്യവഹാരങ്ങളെയും തകര്‍ത്തുകളഞ്ഞു. അങ്ങനെ വി.ടി അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാലു മുറിച്ച്‌ കളയാതെ തന്നെ അതിന്റെ അര്‍ഥത്തെ നശിപ്പിച്ചു.പിന്നീടുവന്ന ദേശീയ/കമ്യൂണിസ്റ്റ്‌ മുന്നേറ്റങ്ങള്‍ സാംസ്കാരികരാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഭൂമികയില്‍ നിന്നും പതുക്കെ പുറത്തു കടന്നു. അങ്ങനെ കാലക്രമേണ ജാതി സ്റ്റാറ്റസ്‌ ആയി. സാമൂഹികചലനങ്ങളെ ലക്ഷ്യമാക്കി ആരംഭിച്ച NSS, SNDP തുടങ്ങിയ സംഘടനകള്‍ പോലും ജാതി-സ്വാര്‍ത്ഥതയുടെ പര്യായങ്ങളായി.
അതുകൊണ്ട്‌ എന്റെ സന്ദേഹങ്ങള്‍:
1. നായര്‍ എന്ന വാല്‌ ഒഴിവാക്കിയാല്‍ എം.ടിയ്ക്ക്‌ മതത്തില്‍ നിന്നും രക്ഷപെടാനാകുമോ?
2. ബാബറി മസ്ജിദിനു ശേഷം casteism, Religionism പോലെ അപകടകരമാണോ?
3. ആളുകള്‍ക്കെല്ലാം കാറുകള്‍ക്ക്‌ ഉള്ളതു പോലെ രജിസ്റ്റര്‍ നമ്പറുകള്‍ നല്‍കിയാല്‍ പരിഹാരമാകുമോ?
4. എങ്കില്‍ എന്താണു പരിഹാരം?

എനിക്കു തോന്നുന്ന ഒരേയൊരു പോംവഴി സംസ്കാരത്തെ കൂടുതല്‍ secularize ചെയ്യുക എന്നതാണ്‌. എങ്ങനെ എന്നത്‌ വലിയൊരു ചോദ്യം തന്നെ.അതുകൊണ്ട്‌ നിന്റെ ലേഖനത്തിലെ ചോദ്യങ്ങള്‍ ഭാവിയെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന രിതിയിലാകുകയായിരുന്നെങ്കില്‍ നന്നായിരുന്നു. നിര്‍ഭാഗ്യകരമെന്നു പറയട്ടെ, അത്‌ ഈയവസ്ഥയില്‍ ഭൂതകാലത്തോടുള്ള ചില വാഗ്വാദങ്ങള്‍ മാത്രമായി ചുരുങ്ങുന്നു. അങ്ങനെ നമ്മള്‍ വി.ടിയെ ഒരു ഭട്ടതിരിപ്പാടുമാത്രമായി തിരിച്ചറിയുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കര്‍മ്മങ്ങളുടെ മഹത്വവും തീക്ഷ്ണതയും വിസ്മരിക്കുന്നു.ഞാനുദ്ദേശിക്കുന്നത്‌, നിന്റെ ലേഖനത്തില്‍, ഏറ്റവും പുതിയ തലമുറയെ, വരും തലമുറയെ ജാതിവാലുകള്‍ അറുത്തുകളയാന്‍ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്ന ഒരു വാചകമുണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ കൂടുതല്‍ അര്‍ത്ഥപൂര്‍ണ്ണമായേനെ. കാരണം, പുതിയ തലമുറയില്‍, ഈ ജാതിപ്പേരുകള്‍ അവരുടെ സ്റ്റാറ്റസിന്റെ പ്രഖ്യാപനം മാത്രമാണ്‌.

(പരിഭാഷയില്‍ സാരമായ തകരാറുകള്‍ ഇല്ലെന്ന് കരുതുന്നു)

ഇനി പ്രസ്തുത പോസ്റ്റില്‍ കമന്റുകളിലൂടെ ഉയര്‍ന്നു വന്ന ആശയങ്ങള്‍ പരിശോധിക്കുമ്പോള്‍,പേരില്‍ ജാതിയുള്ളവരേക്കാള്‍ മനസ്സില്‍ ജാതി സൂക്ഷിക്കുന്നവരാണു കൂടുതല്‍ അപകടകാരികളെന്നാണ്‌ സ്വന്തം താത്പര്യപ്രകാരമല്ലെങ്കിലും പേരിനു വാലുള്ള രാധേയന്റെയും ഗുപ്തന്റെയും അഭിപ്രായം. അതായത്‌ ജാതിപ്പേര്‌ നിലനിര്‍ത്തുന്നതില്‍ പൊളിറ്റിക്കല്‍ മോട്ടിവേഷന്‍ ഉണ്ടാവണമെന്നില്ല എന്നര്‍ത്ഥം. പക്ഷെ, ഒരാള്‍ പൊളിറ്റിക്കല്‍ മോട്ടിവേഷന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നത്‌ എങ്ങനെ തിരിച്ചറിയും?മനസ്സില്‍ ജാതിയില്ലെങ്കിലും പേരിലുള്ളവര്‍ സാമൂഹികമായ ഈ പിന്‍പറ്റല്‍ അനുഭവിക്കുന്നവരാണെന്ന് നളന്‍ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. ജാതിപ്പേരുകള്‍ പ്രത്യക്ഷമായി തന്നെ ചില താരതമ്യങ്ങള്‍ കൊണ്ടുവരുന്നുവെന്നും നളന്‍ പറയുന്നു. പേരില്‍ നിന്നും ജാതി കളഞ്ഞാല്‍ മനസ്സില്‍ നിന്നും പോകുമെന്ന് ഉറപ്പില്ലെന്ന് മാരീചന്‍.(പേരില്‍ നിന്നും കളയേണ്ടതില്ല എന്ന വാദത്തിനായല്ല മാരീചന്‍ ഇതു പറയുന്നതെന്ന് ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നു.) എങ്കിലും കാലക്രമേണ ജാതി ചിന്ത അപ്രത്യക്ഷമാകാന്‍ അതു വഴി വെക്കുമെന്ന് ഉറപ്പ്‌.

മാരീചന്‍ തന്നെ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച മംഗളത്തിലെ കെ.ഇ. എന്‍ ലേഖനത്തിലെ ഒരു വാചകം:
“ചെരിപ്പിടാനെന്ന പോലെ പേരിടാനുള്ള അവകാശത്തിനു വേണ്ടിയും നിരന്തര സമരങ്ങള്‍ നടന്നിരുന്നെന്ന സത്യം അവഗണിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ്‌, 'ഒരു പേരിലെന്തിരിക്കുന്നു' എന്ന അലസവും അപകടകരവുമായ ചോദ്യം നിരുപദ്രവകരമായ ഒരു മുഖഭാവത്തോടെ നമ്മുടെ മുമ്പില്‍ വന്നുനില്‍ക്കുന്നത്‌.”

സാഹചര്യം കൊണ്ട്‌ പേരിന്റെ വാലില്‍ കിടക്കുന്ന ജാതിപ്പേരില്‍ രാഷ്ട്രീയം കാണാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത്‌ ഉപരിപ്ലവമാണെന്നും ഗുപ്തന്‌ അഭിപ്രായമുണ്ട്‌. സ്വഭാവികവ്യവഹാരങ്ങളില്‍ എവിടെയാണു ജാതി ഏറ്റവും പ്രകടമാകുന്നത്‌ എന്ന അന്വേഷണത്തിന്‌ പേരില്‍, ചില അഡ്മിഷന്‍, ജോലി എന്നിവയോടനുബന്ധിച്ച്‌, ജാതിക്കോളം പൂരിപ്പിക്കാന്‍ എന്നൊക്കെയാകും ഉത്തരം. ജീവിതത്തില്‍ ഒരു ഘട്ടം കഴിഞ്ഞാല്‍, പിന്നെ ജാതിയറിയുക പേരില്‍ നിന്നു മാത്രമാകും. അതിനാല്‍ ജാതി പ്രകടമാകുന്ന ഏവും ഉപരിതലം എന്ന രീതിയില്‍ പേരുകള്‍ക്ക്‌ പ്രാധാന്യമുണ്ട്‌. പ്രായോഗികജീവിതത്തില്‍ ഒരുപാടു ചെയ്യാനുള്ളതിനെ മൂടിവെക്കാനുള്ള ഒരു പുതപ്പാണ്‌ ഈ പേരു ചിന്തയെന്നും ഗുപ്തപക്ഷം. അങ്ങനെയെങ്കില്‍ എല്ലാ ആശയസംവാദങ്ങള്‍ക്കും അത്രയല്ലേ അര്‍ത്ഥമുള്ളൂ എന്നു വരുന്നു. സ്വന്തം കടമകളും ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളും മൂടിവെക്കാന്‍... ആ ആശയത്തിലെ പ്രതിലോമകത വിശദീകരിക്കേണ്ടതില്ല എന്നു കരുതുന്നു.

ജാതിപ്പേര്‌ വെറുമൊരു പേരുമാത്രമായി കണ്ടാല്‍ പോരേ എന്ന് അനിയന്‍സും, തൊഴില്‍പരമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങള്‍ അവസാനിക്കുന്ന ഇക്കാലത്ത്‌ ജാതിയില്‍ കാര്യമുണ്ടോ എന്ന് പപ്പൂസും ചോദിക്കുന്നു. കേരളത്തിലെ ജനങ്ങളെല്ലാം സാത്വികന്‍മാരും ശുദ്ധന്മാരുമല്ല എന്നാണു മറുപടി.

ജാതി തിരിച്ചറിയുന്നത്‌ പേരിലൂടെയാണെങ്കിലും തലമുറകളിലേക്ക്‌ തുടരുന്നത്‌ വിവാഹത്തിലൂടെയാണെന്ന നിരീക്ഷണവും ഉണ്ടായി. അത്‌ ആഴത്തില്‍ അപഗ്രഥനം അഹിക്കുന്ന വിഷയമായതിനാലും ഈ ചര്‍ച്ചയില്‍ ഒതുങ്ങില്ല എന്നതിനാലും ഇവിടെ പരാമര്‍ശിക്കുന്നില്ല. ചലചിത്രനടന്‍ തിലകന്റെ അനുഭവങ്ങള്‍ സൂചിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്‌ നന്ദയും, ഭൂമിപുത്രിയും ശ്രദ്ധേയമായ ആശയങ്ങള്‍ കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്തു.

സോഷ്യല്‍ ടെര്‍മിനോളജിയെസംബന്ധിച്ച്‌ ഗുപ്തനവതരിപ്പിച്ച മൂന്ന് concluding remarks-ല്‍ ഒന്നാമത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും പോയിന്റുകളോട്‌ യോജിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ, രണ്ടാമത്തെ പോയിന്റ്‌, ജാതിനാമങ്ങള്‍ സാമൂഹികാര്‍ത്ഥത്തില്‍ മാറ്റം വരുത്തിക്കൊണ്ട്‌ ഘടനാപരമായി നിലനിര്‍ത്താമെന്ന ആശയം, അതെങ്ങനെ എന്നു വ്യക്തമാകാത്തതിനാല്‍ അനുകൂലിക്കാനാകുന്നില്ല. സമാനമായ രീതിയില്‍, ഒരു സാംസ്കാരിക തിരിച്ചറിവായി ജാതിയെ കൊണ്ടുനടക്കുന്നവരെ വെറുതെ വിടണമെന്ന് രാജ്‌ വാദിക്കുന്നുണ്ട്‌. സാംസ്കാരിക തിരിച്ചറിവായി ജാതിയെ കൊണ്ടുനടക്കുന്നവരെ എങ്ങനെ തിരിച്ചറിയും എന്ന ന്യായമായ സംശയം ബാക്കിയാവുന്നു. അതൊഴിച്ചു നിര്‍ത്തിയാല്‍ ജാതി നാമങ്ങള്‍ പരിരക്ഷിക്കണമെന്നും തുടരണമെന്നും അഭിപ്രായപ്പെട്ടത്‌ ഇഞ്ചിപ്പെണ്ണ്‍ മാത്രമാണ്‌. സംസ്ക്കാരം സംരക്ഷിക്കാനെന്നതാണ്‌ ന്യായം. ഒരു പടി കൂടി കടന്ന് താഴ്‌ന്നജാതിക്കാരും അവരുടെ ജാതിപ്പേര്‌ ഉപയോഗിക്കണമെന്നും ഇഞ്ചി ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ഇഞ്ചിയോട്‌ ചില ചോദ്യങ്ങള്‍:
1. സംസ്കാരം എന്നത്‌ പേരിന്റെ വാലില്‍ മാത്രമാണോ?
2. ജാതിപ്പേര്‌ ഉപേക്ഷിച്ച അനേകരുണ്ട്‌. അവര്‍ക്കൊക്കെ സംസ്കാരം നഷ്ടപ്പെട്ടുവോ?3. താഴ്‌ന്നജാതിക്കാരുടെ ഏതു സംസ്കാരമാണ്‌ ഇഞ്ചിക്ക്‌ സംരക്ഷിക്കേണ്ടത്‌. അവരുടെ ഭൂതകാലത്തെ അനുഭവങ്ങള്‍ അറിഞ്ഞു തന്നെയാണൊ ഇതൊക്കെ പറയുന്നത്‌?

കേരളസമുഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പരിമിതമായ അറിവാണ്‌ ഇഞ്ചിയെ ഇതു പറയിപ്പിച്ചതെന്നു ഞാന്‍ കരുതുന്നു.

ജാതിപേര്‌ ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ ആരെയും നിര്‍ബന്ധിക്കാനാകില്ല. നിയമം മൂലം നിരോധിക്കാനുമാകില്ല. എന്നാല്‍ ഏതു ജാതി പേരും(ഏതു സര്‍നെയിമും) ആര്‍ക്കുമിടാമെന്ന ഒരവസ്ഥ വന്നാലോ? അങ്ങനെയൊരവസ്ഥയിലും ജാതിപേര്‌ അര്‍ഥരഹിതമാകുമെന്ന് കരുതാം. പക്ഷെ, അങ്ങനെയാകുമ്പോള്‍ സംവരണത്തിനുള്ള അര്‍ഹത തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങള്‍ പിന്നെയും സങ്കീര്‍ണ്ണമാകും. ഏതായാലും ഈ ഒരാശയം കൂടി ഇവിടെ ചിന്തയ്ക്കു സമര്‍പ്പിക്കുന്നു.

ഉപസംഹാരം: സമൂഹത്തിലെ സാധാരണ വ്യവഹാരങ്ങളില്‍ ജാതി പ്രത്യക്ഷത്തില്‍ പ്രകടമാകുന്നു എന്ന കാരണത്താല്‍ ജാതിപ്പേരുകള്‍ ഉപേക്ഷിക്കുന്നത്‌ സമത്വത്തിന്റെ പാതയില്‍ വളരാന്‍ സമൂഹത്തെ സഹായിക്കുമെന്നു തീര്‍ച്ച. ജാതി ആഴമുള്ള മുറിവാണ്‌. തൊലിപ്പുറമെയുള്ള മുറിവ്‌ ഉണക്കുന്നത്‌ കൂടുതല്‍ മണ്ണും ചെളിയും പറ്റി മുറിവ്‌ കൂടുതല്‍ ഭീകരമാകുന്നതിനെ മാത്രമെ തടയുകയുള്ളൂ. ആഴങ്ങളില്‍ മുറിവ്‌ ഭേദമാക്കാന്‍ വര്‍ഷങ്ങളെടുക്കും. അതിന്‌ വ്യക്തിപരമായ ശ്രമങ്ങളും വേണം. ഒരാളെങ്കിലും ഇതു വായിച്ച്‌ അടുത്ത തലമുറയില്‍ ജാതി പേര്‌ ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ തയ്യാറാകുമെങ്കില്‍ ഈ കുറിപ്പിന്റെ, ചര്‍ച്ചയുടെ ഉദ്ദേശ്യം സഫലമാകും...ഈ ചിന്തകള്‍ കൂടുതല്‍ ക്രിയാത്മകമായി നമുക്ക്‌ തുടരാം.

അനുബന്ധം: ജാതിയുടെ ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ച് വിക്കിപീഡിയ തികച്ചും തെറ്റായ അറിവുകളാണ് നല്‍കുന്നത്. നായര്‍ ജാതി ശൂദ്രജാതിയായിരുന്ന ഭൂതകാല യാഥാര്‍ത്ഥ്യം അതു മറച്ചു വെക്കുന്നു. പകരം നായരെ ക്ഷത്രിയനാക്കിയിരിക്കുന്നു. സാമൂതിരിപോലെ ഒരു ക്ഷത്രിയജാതിയെ നായരുമാക്കുന്നു. അധികാരം സംബന്ധിച്ച വിഷയങ്ങളില്‍ വിക്കിപീഡിയ പോലെ ജനാധിപത്യവത്കരിക്കപ്പെട്ട ഒരു വിജ്ഞാനശ്രോതസ്സിനെ മുഖവിലയ്ക്കെടുക്കാനാവില്ല എന്ന് നിഗമനം.

പേരില്‍ ജാതി ഉപയോഗിക്കുമ്പോള്‍ !

2008-04-05T14:54:00.000-07:00

രാജീവ് ചേലനാട്ടിന്റെ വായനയുടെ നാലുകെട്ടുകള്‍ എന്ന പോസ്റ്റിലിട്ട ഒരു കമന്റ് അല്പം കൂടി പറയേണ്ടതുണ്ടേന്നു തോന്നിയപ്പോള്‍ ഈ പോസ്റ്റ് രൂപം കൊണ്ടു.

എന്നെ എന്നും കുഴക്കിയിട്ടുള്ള ഒന്നാണ് എം.ടിയുടെ പേരിലെ ആ നായര്‍ എന്ന വാല്‍. കേരളത്തിലെ തകഴി-കാരൂര്‍-തലമുറയ്ക്കു വന്ന എഴുത്തുകാരില്‍ അധികം പേരും തങ്ങളുടെ ജാതി പേര് ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ല..എം.ടിയും കെ.ജി.ശങ്കരപ്പിള്ളയുമൊക്കെയല്ലാതെ. മുന്‍‌തലമുറയില്‍ പെടുത്താവുന്ന പി.കുഞ്ഞിരാമന്‍ നായര്‍, ജി.ശങ്കരക്കുറുപ്പ് തുടങ്ങിയവരെയും പരാമര്‍ശിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്നു കരുതുന്നു. കെ.ടി മുഹമ്മദും എന്‍.പി മുഹമ്മദും ‘മുസ്ലിം കാര്‍ഡ്’ കളിയ്ക്കാതിരുന്നതാണ് മാധ്യമങ്ങള്‍ക്ക് അനഭിമതരായതിന് ഒരു കാരണമെന്ന് മെര്‍കുഷ്യോ നിരീക്ഷിക്കുന്നു .ഇതേ ലോജിക് ഉപയോഗിച്ചാല്‍ എം.ടിയുടെ ജനപ്രീതിയ്ക്ക് ആ ജാതി പേര് എത്രകണ്ടു സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട് ?

ജാതിപേര് ഉപയോഗിച്ചതിന് ഇ.എം.എസിനെയും പി.ജി യെയും നായനാരെയും അച്യുതമേനോനെയും വിമര്‍ശിച്ചവരാണ് മലയാളികള്‍. എന്തു കൊണ്ടാണ് എം.ടി ഇത്തരത്തില്‍ വിമര്‍ശിക്കപ്പെടാതെ പോയത്? ഇ.എം.എസ് തന്റെ നമ്പൂതിരിപ്പാട് എന്ന വാല്‍ കളയാതിരുന്നത് നമ്പൂതിരിക്കും കമ്യൂണിസ്റ്റാകാം എന്ന സന്ദേശമായിരുന്നു എന്ന് ന്യായീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. എങ്കില്‍ തന്റെ ജാതി എല്ലാവരും അറിഞ്ഞ സ്ഥിതിയ്ക്ക് ആ വാല്‍ മുറിച്ചു കളയുകയായിരുന്നുവെങ്കില്‍‍ ഉദാത്തമായ മാതൃകയായേനെ.

‘ഉന്നതജാതിയിലെ’ ഒരു പെണ്‍‌കുട്ടിയെ പ്രണയിച്ചതിനെപറ്റിയും തനിക്ക് ഒരിക്കലും നമ്പൂതിരിയോ നായരോ ആകാന്‍ കഴിയാത്തതിനാല്‍ മതം തന്നെ മാറിയതിനെ പറ്റിയും ഒരിക്കല്‍ ചുള്ളിക്കാട്‌ പറയുന്നത് കേള്‍ക്കാനിടയായി.

വിക്കിയിലെ നായര്‍ ലേഖനം നായര്‍ എന്നത് ഒരു ഹിന്ദു ‘മേല്‍‌ജാതി’യാണെന്ന അറിവാണ് ബാഹ്യലോകത്തിന് നല്‍കുന്നത്. നാ‍യര്‍ എന്ന ഐഡന്റിറ്റി ഒരിക്കലും ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ശശി തരൂരിനെയും എ.കെ.ജിയെയും പോലുള്ളവരെ ‘മുഖചിത്ര’ത്തില്‍ തന്നെ ഉള്‍പ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ‘ആനന്ദി’നെയൊക്കെ നായരാക്കി ഉള്‍പെടുത്തി ഒരു വിക്കി ലേഖനം രണ്ട് വര്‍ഷം മുന്‍പ് കണ്ടിരുന്നു. ഇപ്പോള്‍ കാണാനില്ല. നായര്‍ എന്ന സമൂഹം ജപ്പാനിലെ സമുറായ് എന്ന യോദ്ധാക്കളോട് സാമ്യമുള്ളവരായി മറ്റൊരു വിക്കി ലേഖനം അവതരിപ്പിക്കുന്നു. :(

ഇന്ത്യയില്‍ മാത്രമല്ല കൊറിയയിലും ‘ജാതി’ ഉള്ളതായി ഒരിക്കല്‍ വിനോദ് പറഞ്ഞിരുന്നു. കിം എന്നത് അവിടെ ഒരു ‘ഉന്നത ജാതി’യാണത്രെ! അതെ, കിം കി ദുകിലൊക്കെയുള്ള ആ കിം. പക്ഷെ അവിടെ മറ്റൊരു സൌകര്യമുണ്ട്. എനിക്ക് കാശുണ്ടെങ്കില്‍ കിം എന്ന ജാതി പേര് വാങ്ങാം. (ആരാണോ അതിന്റെ വില്പനക്കാര്‍..) ഇപ്പോള്‍ കാശുകൊടുത്ത് കിം ആയവരോട് ഒറിജിനല്‍ ‘കിമ്മുകള്‍ക്ക്’ ആക്ഷേപമാണത്രെ.

ജാതി ചോദിച്ചാലെന്ത് എന്നു പുസ്തകമെഴുതിയത് നരേന്ദ്രപ്രസാദായിരുന്നു. (അത് ഞാന്‍ വായിച്ചിട്ടില്ല) ഇന്ത്യയിലെ ‘ഉന്നത ജാതികള്‍ക്ക്’ വെള്ളക്കാരുമായുള്ള സാദൃശ്യം സ്ഥാപിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന ചില ഗവേഷണങ്ങളും കാണാനിടയായി.

ഒരിക്കല്‍ പേരില്‍ ജാതി പ്രകടിപ്പിക്കാത്ത, പൂണൂലിടാത്ത ഒരു നമ്പൂതിരി സുഹൃത്തിനോട് (അവനെ നമ്പൂതിരി എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കാന്‍ പാടില്ലാത്തതാണ്; എങ്കിലും) അതിനെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ഉപയോഗമറിയില്ലാത്ത ആയുധങ്ങള്‍ കൊണ്ടുനടക്കുന്നത് അപകടമാണെന്നായിരുന്നു മറുപടി.

കുലമഹിമ, തറവാട്ടുമഹിമ എന്നൊക്കെയുള്ള pseudo-reality-കളില്‍ മലയാളികള്‍ക്ക് വലിയ വിശ്വാസമാണ്. നായര്‍, നമ്പൂതിരി എന്നിവര്‍ കൂടാതെ ക്രിസ്ത്യാനികള്‍ക്കിടയിലും പാരമ്പര്യം നല്ല മാര്‍കറ്റുള്ള സംഭവം തന്നെ. നമ്മുടെ matrimonial പരസ്യങ്ങള്‍ തെളിവ്. അല്ലെങ്കിലും പൂര്‍വികര്‍ ബ്രാഹ്മണരാണെന്നാണല്ലോ പല ക്രിസ്ത്യാനികളും ധരിച്ചിരിക്കുന്നത്....!
ക്രിസ്ത്യാനികള്‍ അധികമുള്ള എന്റെ കുടിയേറ്റഗ്രാമത്തില്‍ വീട്ടുപേര് പറഞ്ഞാണ് ആളുകള്‍ തമ്മിലറിയുക. എന്റെ വീട്ടുപേര് കേരളത്തിലെ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ കുടുംബനാമങ്ങളില്‍ ഏറെ പ്രശസ്തമായ ഒന്നായിരുന്നു. അതിന്റെ അഹങ്കാരത്തില്‍ പണ്ട് കഥകളൊക്കെ എഴുതിയിരുന്നപ്പോള്‍ എന്റെ കുടുംബപേര് ഞാനുപയോഗിക്കുമായിരുന്നു. (ആ കുടുംബത്തില്‍ പ്രശസ്തരായ ആരുമായും എനിക്ക് യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല; എന്റെ അച്ഛന്റെ മുന്‍‌തലമുറയിലെ ആരെയും എനിക്കറിയില്ല; എനിക്കൊരു പാരമ്പര്യവുമില്ല.) ആനന്ദ് ‘കണ്ണുകള്‍‍ തുറന്നു പിടിച്ച് മരിച്ചു പോകുന്നവരെ’ക്കുറിച്ചും ‘വശങ്ങളില്‍ നിന്നും വരുന്നവരെ’ക്കുറിച്ചും എഴുതിയത് വായിച്ചപ്പോളാണ് എന്റെ ദാരിദ്ര്യം എനിക്ക് ബോധ്യമായത്.

ജാതി പോലെ, മറ്റൊരു മനുഷ്യന് സ്വപ്രയത്നത്താല്‍ ആര്‍ജ്ജിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത എന്തെങ്കിലും ഐഡന്റിറ്റിയായി കൊണ്ടു നടക്കുന്നവരോട്‌ എനിക്കുള്ള വിപ്രതിപത്തിയായിരിക്കാം ഈ ചിന്തയ്ക്കു കാരണം. ജാതി പേരില്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് ഒരു ‘സര്‍നെയിം’ എന്നതില്‍ കവിഞ്ഞ് അര്‍ത്‍ഥങ്ങളുണ്ടെന്നു ഞാന്‍ കരുതുന്നു. മുകളില്‍ പേരെടുത്തു പറഞ്ഞ എല്ലാവരോടും എന്റെ ആദരവ് ഞാന്‍ ആവര്‍ത്തിക്കട്ടെ...

പേരുകളില്‍ നിന്ന് ജാതി സൂചിപ്പിക്കുന്നവ ഒഴിവാക്കുന്നത് സമൂഹത്തിലെ ജാതി വേര്‍തിരിവുകള്‍ അവസാനിപ്പിക്കുന്നതിനെ സഹായിക്കും എന്ന് ഞാന്‍ കരുതുന്നു.

രാഷ്‌ട്രീയം സ്വന്തം പേരില്‍ നിന്നു തുടങ്ങട്ടെ...!

ആദവും ഹവ്വയും: ചില ശാസ്ത്രചിന്തകള്‍

2008-03-29T15:35:00.000-07:00

ബൈബിളില്‍ പറയുന്ന ആദത്തിന്റെയും ഹവ്വയുടെയും കഥ ഏറെപേര്‍ക്കും അറിയാമെന്നു തോന്നുന്നു. അടുത്തിടെ ഉണ്ടായ ചില ശാസ്ത്രീയ കണ്ടെത്തലുകള്‍ ഇന്നുള്ള എല്ലാമനുഷ്യരുടെയും പൊതുവായ പൂര്‍വികരെക്കുറിച്ച്‌ ചില പുതിയ അറിവുകള്‍ നല്‍കുന്നുണ്ട്‌.
ഡിസ്ക്ലൈമര്‍: ഇത്‌ വളരെ വിശദമായ ഒരു ലേഖനമല്ല. കൂടുതല്‍ വായനയും പഠനവും നിങ്ങളില്‍ നിന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്ന ഒരു സൂചിക മാത്രമാണ്‌. മുഴുവന്‍ വായിക്കുന്നതിന്‌ മുന്‍പ്‌ യുക്തിവാദികളും മുഴുവന്‍ വായിച്ചതിനു ശേഷം വിശ്വാസികളും എന്നെ തല്ലരുത്‌.

മൈറ്റോകോണ്ട്രിയല്‍ ഡി.എന്‍.എ(mtDNA): എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളുടെയും മുഖ്യജനിതകവസ്തുവായ നൂക്ലിയര്‍ ഡി.എന്‍.എ-യെക്കുറിച്ച്‌ ഏറെപേര്‍ക്കും അറിയാമെന്നു കരുതുന്നു. ശരീരകോശങ്ങളിലെ പവര്‍ഹസുകളാണ്‌ മൈറ്റൊകോണ്ട്രിയ. തീര്‍ത്തും ആശ്ചര്യകരമെന്നു തോന്നിയേക്കാമെങ്കിലും മൈറ്റോകോണ്ട്രിയക്ക്‌ അവയുടെ സ്വന്തം ഡി.എന്‍.എ ഉണ്ട്‌, മാത്രമല്ല അവ നൂക്ലിയര്‍ ഡി.എന്‍.എയില്‍ നിന്നും തികച്ചും വ്യത്യസ്തവുമാണ്‌. mtDNAയില്‍ ഏകദേശം 16,000 base pairs ഉണ്ട്‌. മനുഷ്യരിലെ mtDNAയുടെ മുഴുവന്‍ സീക്വന്‍സ്‌ ഇവിടെ കാണാം. മിക്കകോശങ്ങളിലും mtDNAയുടെ 500 മുതല്‍ 1000 വരെ കോപ്പികള്‍ ഉണ്ടെന്നതിനാല്‍ ഫോസിലുകളിലും മറ്റും ഇവയെ കണ്ടെത്തുന്നതും വേര്‍തിരിച്ചെടുക്കുന്നതും വളരെ ശ്രമകരമല്ല. മറ്റൊരു പ്രകടമായ വ്യത്യാസം mtDNA പ്രൊകാര്യോട്ടുകളുടെ ഡി.എന്‍.എ പോലെ വൃത്താകൃതിയിലാണ്‌ എന്നതാണ്‌.

നൂക്ലിയര്‍ ഡി.എന്‍.എ മാതാവില്‍ നിന്നും പിതാവില്‍ നിന്നും തുല്യ അളവില്‍ സന്താനത്തിനു ലഭിക്കുമ്പോള്‍ mtDNA മാതാവില്‍ നിന്നും മാത്രമാണ്‌ ലഭിക്കുന്നത്‌. അതായത്‌ നമ്മിലുള്ള മുഴുവന്‍ mtDNAയും അമ്മയില്‍ നിന്നും കിട്ടിയതാണ്‌.

അതിനാല്‍-

ലൈംഗിക പുനരുത്‌പാദനം കാരണം mtDNAയില്‍ മാറ്റമൊന്നും വരുന്നില്ല.

കോശവിഭജനത്തില്‍ സംഭവിക്കുന്ന മ്യൂട്ടേഷന്‍ മാത്രമാണ്‌ മാറ്റങ്ങള്‍ക്കുള്ള സാധ്യത.mtDNAയിലെ Control region-ല്‍ വരുന്ന മ്യൂട്ടേഷനുകള്‍ ഈ ഭാഗം പ്രത്യേകിച്ച്‌ ഒരു പ്രോട്ടീനും കോഡ്‌ ചെയ്യാത്തതിനാല്‍ തിരുത്തപ്പെടുന്നില്ല.

പിന്നീട്‌ അണ്ഡമായി തീരുന്ന female germline കോശങ്ങളിലെ മ്യൂട്ടേഷനുകള്‍ മാത്രമേ സന്താനത്തിലേക്ക്‌ പകര്‍ത്തപ്പെടുന്നുള്ളൂ.

ഓക്സ്‌ഫോഡിലെ Institute od molecular medicine-ലെ ശാസ്ത്രജ്ഞനായ ബ്രയാന്‍ സൈക്‌സ്‌ ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എല്ലാ ഗവേഷണങ്ങളെയും ക്രോഡീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. ഫോസിലുകളില്‍ നിന്നും mtDNA വേര്‍തിരിച്ചെടുക്കാനും പോളിമെറേസ്‌ ചെയിന്‍ റിയാക്ഷന്‍ വഴി സീക്വന്‍സുകളെ amplify ചെയ്യാനുമുള്ള ഒരു മാര്‍ഗം അദ്ദേഹം രൂപപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. Control regionലെ മ്യൂട്ടേഷനുകള്‍ പാലിയെന്റോളജിയില്‍ ലഭ്യമായ സ്കെയിലുകളുമായി താരതമ്യം ചെയ്ത്‌ ശരാശരി 10,000 വര്‍ഷത്തില്‍ ഒരു മ്യൂട്ടേഷന്‍ എന്നൊരു നിഗമനത്തിലെത്തി. ഏഷ്യയിലും യൂറോപ്പിലും മിഡില്‍ ഈസ്റ്റിലുമുള്ള വ്യത്യസ്ത ജനസംഖ്യാ ഗ്രൂപ്പുകളില്‍ നിന്നുമുള്ള നൂറുകണക്കിനു വ്യക്തികളില്‍ നിന്നും ശേഖരിച്ച ഡാറ്റ നെറ്റ്‌വര്‍ക്ക്‌ അനാലിസിസിനു വിധേയമാക്കിയപ്പോള്‍ ആകെ ഏഴ്‌ ജെനിറ്റിക്‌ ക്ലസ്റ്ററുകള്‍ ആണ്‌ കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞത്‌. ഈ ക്ലസ്റ്ററുകള്‍ ഓരോന്നും രൂപം കൊണ്ടത്‌ 10,000 മുതല്‍ 45,000 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഇടയിലായിരുന്നു. അതായത്‌ 45,000 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക്‌ പുറകിലേക്ക്‌ വംശവൃക്ഷം (Phylogenetic tree) രൂപപെടുത്തിയെടുക്കുമ്പോള്‍ ഈ ഏഴു ശാഖകളും ഒരു വ്യക്തിയില്‍ കൂടിചേരുന്നതായി കാണാം. ഈ വ്യക്തിക്ക്‌ സൈക്‌സ്‌ നല്‍കിയ പേരാണ്‌ Mitochondrial Eve. ഈ ഹവ്വ ഏകദേശം 1,30,000 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക്‌ മുന്‍പ്‌ കിഴക്കന്‍ ആഫ്രിക്കയില്‍ ജീവിച്ചിരുന്നതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

തെറ്റിദ്ധാരണകള്‍ ഇല്ലാതിരിക്കാനായി ചില വസ്തുതകള്‍ കൂടി കൂട്ടി ചേര്‍ക്കുന്നു.

Mitochondrial Eve-ന്‌ ബൈബിളിലെ ഹവ്വയുമായി ഒരു ബന്ധവുമില്ല.

Mitochondrial Eve നമ്മുടെ Common ancestor അല്ല, Most recent common ancestor ആണ്‌. അതായത്‌ Mitochondrial Eve ആദിമാതാവല്ല. അവര്‍ ജീവിച്ചിരുന്ന സമൂഹത്തില്‍ മറ്റ്‌ സ്ത്രീകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവര്‍ക്ക്‌ മുന്‍തലമുറകളും. മറ്റാരുടെയും offsprings കാലത്തെ അതിജീവിച്ചില്ല എന്നു മാത്രം.

Mitochondrial Eve ഒരു 'തിയറി' അല്ല, Mathematical fact ആണ്‌.

Y Chromosomal Adam: Y-ക്രോമസോമുകള്‍ പിതാക്കന്മാരില്‍ നിന്നും ആണ്‍മക്കളിലേക്ക്‌ മാത്രം പകര്‍ത്തപ്പെടുന്നതായി നമുക്കറിയാം. Y-ക്രോമസോമുകളെ കേന്ദ്രീകരിച്ച്‌ സമാനമായ ഒരു പഠനം സമാനമായ റിസല്‍ട്ടുകളാണ്‌ നല്‍കുന്നത്‌. ഇന്നുള്ള എല്ലാമനുഷ്യരുടെയും most recent common ancestor ആയ പുരുഷന്‍(Y Chromosomal Adam) ഏകദേശം 40,000 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക്‌ മുന്‍പ്‌ കിഴക്കന്‍ ആഫ്രിക്കയില്‍ ജീവിച്ചിരുന്നതായി പഠനങ്ങള്‍ കാണിക്കുന്നു. അതായത്‌ Mitochondrial Eve ജീവിച്ചതിന്‌ ഒരു ലക്ഷം വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക്‌ ശേഷം. (അവര്‍ തമ്മില്‍ കണ്ടിരിക്കാന്‍ സാധ്യതയൊന്നുമില്ല.)

Cavalli-Sforzaയുടെ ഗവേഷണ സംഘം അല്‍പം കൂടി വിശദമായി മനുഷ്യരുടെ പാരമ്പര്യത്തെക്കുറിച്ച്‌ പഠിക്കുകയുണ്ടായി. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള 51 ജനസംഖ്യാ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ പ്രതിനിധികളായി 938 വ്യക്തികളില്‍ നടത്തിയ പഠനം വ്യക്തിഗത പാരമ്പര്യത്തെയും ജനസംഖ്യാഘടനയെയും കുറിച്ച്‌ പുതിയ ഉള്‍കാഴ്ചകള്‍ നല്‍കുന്നു. 2008 ഫെബ്രുവരിയിലെ സയന്‍സ്‌ ജേര്‍ണലില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച(Science, 2008, 319, 1100) പ്രസ്തുത പഠനവും മേല്‍പറഞ്ഞ കണ്ടെത്തലുകളെ പിന്‍താങ്ങുന്നു.

കൂടുതല്‍ വായനക്ക്‌

ബ്രയാന്‍ സൈക്‌സിന്റെ Seven Daughters of Eve എന്ന പുസ്തകത്തില്‍ അദ്ദേഹം ഉപയോഗിച്ച മെത്തഡോളജിയും കണ്ടെത്തലുകളും ഫിക്ഷന്‍ ചേര്‍ത്ത്‌ രസകരമായി അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.

റിചാര്‍ഡ്‌ ഡോക്കിന്‍സിന്റെ River out of Eden, The Ancestors Tale.

References:

Science, 1997, 278, 804-805

Nature,2004, 431, 562

EMBO reports, 2008, VOL 9,NO 2, 127

നടുകഷ്ണം: DNA replication പഠിക്കുമ്പോളറിയാം, കോശവിഭജനത്തില്‍ നമ്മുടെ DNA യിലെ ഓരോ strand-കളും രണ്ടായി പിരിയുന്നു. അമ്മകോശത്തിലെ ഓരോ സ്ട്രാന്‍ഡുകളും കേടുപാടുകലില്ലാതെ പുതിയ കോശങ്ങളില്‍ നിലനില്‍ക്കുന്നു. അതായത്‌ നിങ്ങളിലിന്നുള്ള DNAയിലെ ചില സ്ട്രാന്‍ഡുകള്‍ ആയിരക്കണക്കിനു വര്‍ഷം മുന്‍പ്‌ രൂപം കൊണ്ടതാകാം. അന്ന് അതിന്റെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു complimentary strand ഇന്ന് ആഫ്രിക്കയിലോ അമേരിക്കയിലോ ജപ്പാനിലോ ഉള്ള ഏതെങ്കിലും വ്യക്തിയിലാകാം....
ജീനുകള്‍ തരുന്ന സന്ദേശം വ്യക്തമാണ്‌.
നമ്മളെല്ലാം സഹോദരീസഹോദരന്മാരാണ്‌, കുറഞ്ഞപക്ഷം കസിന്‍സെങ്കിലുമാണ്‌.

ഒരു നൊബേല്‍ ശാസ്ത്രജ്ഞനുമായി കൂടിക്കാഴ്‌ച

2008-03-14T14:57:00.000-07:00

1995-ലെ രസതന്ത്രത്തിനുള്ള നൊബേല്‍ സമ്മാനം നേടിയ പ്രശസ്ത പരിസ്ഥിതി ശാസ്ത്രജ്ഞനായ ഡോ.ഫ്രാങ്ക്‌ ഷേര്‍വുഡ്‌ റൗളണ്ട്‌ ഇന്നലെ ഞാന്‍ പഠിക്കുന്ന സ്കൂളില്‍ വന്നപ്പോള്‍ കാണാനും സംസാരിക്കാനും അവസരമുണ്ടായി. ക്ലോറോ-ഫ്ലൂറോ കാര്‍ബണുകള്‍ അന്തരീക്ഷത്തിലെ ഓസോണ്‍ പാളികളെ നശിപ്പിക്കുമെന്ന കണ്ടെത്തലിനാണ്‌ അദ്ദേഹത്തിന്‌ നൊബേല്‍ സമ്മാനം കിട്ടിയത്‌. നമ്മളൊക്കെ സ്കൂളില്‍ പാഠപുസ്തകങ്ങളില്‍ പഠിച്ചതും മനുഷ്യരാശിയുടെ നിലനില്‍പ്പിനെ പ്രത്യക്ഷത്തില്‍ തന്നെ സഹായിക്കുന്നതുമായ ഒരു വലിയ കണ്ടെത്തല്‍.

യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ്‌ ഷിക്കാഗോയില്‍ carbon-14 ഡേറ്റിംഗ്‌ കണ്ടെത്തിയതിന്‌ നൊബേല്‍ സമ്മാനം നേടിയ പ്രൊഫ.ലിബിയുടെ കീഴിലായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഡോക്ടറല്‍ ഗവേഷണം. അവിടെ അതിപ്രശസ്തരായ ഡോ.ഫെര്‍മി, ഡോ.ഹരോള്‍ഡ്‌ യുറെ, ഡോ.ഹെന്‍റി ടോബെ, ഡോ.മരിയ മയര്‍ എന്നിവരെല്ലാം അദ്ദേഹത്തിന്റെ അധ്യാപകരായിരുന്നു...എല്ലാവരും നൊബേല്‍ സമ്മാനം നേടിയവര്‍.റേഡിയോ കെമിസ്റ്റ്രിയിലായിരുന്നു ആദ്യകാലത്ത്‌ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗവേഷണം. അമേരിക്കയുടെ അണുശക്തി ഗവേഷണത്തിന്റെ ചരിത്രത്തില്‍ അദ്ദേഹത്തിന്‌ പ്രമുഖ സ്ഥാനമുണ്ട്‌.
എഴുപതുകളിലാണ്‌ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗവേഷണം പാരിസ്ഥിതിക-രസതന്ത്രത്തിലേക്ക്‌ തിരിയുന്നത്‌.

ഇത്രയും പ്രശസ്തനായ ഒരു വ്യക്തി നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ ഒരു സ്ഥാപനത്തിലേക്കു വരുന്ന കാരം ഞാനാലോചിച്ചു പോയി..
താലപ്പൊലി, പൊട്ടു തൊടല്‍, പൂമാലയിടല്‍, സ്വാഗതപ്രസംഗം, ബൊക്കെ...വിദ്യാര്‍ത്‌ഥികള്‍ക്കൊന്ന്‌ ശരിക്കു കാണാന്‍ കൂടി കിട്ടില്ല.
ഇവിടെ ഇതൊന്നുമുണ്ടായില്ല. ലാബിലെ ഒരു ഇടവേളയില്‍ ഞാന്‍ ഇഞ്ചിയുടെ യാഹൂ പോസ്റ്റും കമന്റുകളും വായിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ ആറടിയിലധികം ഉയരമുള്ള ഒരു മനുഷ്യന്‍ സ്യൂട്ടൊക്കെയിട്ട്‌ എന്റെ ഗൈഡിന്റെ കൂടെ പെട്ടെന്ന് കയറി വന്നു. പിന്നെ അവര്‍ പുറത്തു പോയി വരാന്തയില്‍ നിന്ന് എന്തൊക്കെയോ സംസാരിക്കുന്നതും കണ്ടു.

ഉച്ചയ്ക്ക്‌ ഒന്നരയ്ക്കായിരുന്നു വിദ്യാര്‍ത്‌ഥികള്‍ക്ക്‌ പ്രൊഫസര്‍മാര്‍ക്കും അദ്ദേഹവുമായി കൂടിക്കാഴ്ചയ്ക്കുള്ള സമയം. ഒന്നരയ്ക്കു മുന്‍പേ ഞങ്ങള്‍ മൂന്നുപേര്‍ കോണ്‍ഫറസ്‌ മുറിയില്‍ അവിടെ കിട്ടിയ സാന്‍ഡ്വിച്ചും എടുത്ത്‌ (ഇവിടെ വിദ്യാര്‍ത്‌ഥികള്‍ ക്ലാസ്സിലിരുന്നും ഭക്ഷണം കഴിക്കും) ഏറ്റവും പുറകിലെ വരിയില്‍ സുരക്ഷിത സ്ഥാനം നോക്കി ഇരിപ്പായി. ഒന്നരയായിട്ടും മുറിയിലാകെ ഞങ്ങള്‍ മൂന്നു വിദ്യാര്‍ഥികളും നാലു പ്രൊഫസര്‍മാരും ഒരു പോസ്റ്റ്‌ ഡോകും മാത്രം. പ്രൊഫ.റൗളണ്ട്‌ മുറിയിലേക്കു വന്നതും ഞങ്ങളിരിക്കുന്ന വരിയുടെ തൊട്ടുമുന്നില്‍ ഒരു കസേര തിരിച്ചിട്ട്‌ ഞങ്ങള്‍ക്കഭിമുഖമായി ഇരുന്നു. പിന്നെ ഒരു മണിക്കൂര്‍ കൊച്ചു വര്‍ത്തമാനം. എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാല്‍ ഓഫായി പോകുമോ എന്നു പേടിച്ച്‌ കുറെ നേരം ഞാനൊന്നും മിണ്ടിയില്ല. (മൗനം അറിവില്ലാത്തവര്‍ക്കും ഭൂഷണം). പിന്നെ എനിക്ക്‌ കെമിസ്ട്രിയില്‍ സംശയമൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു...:)

ഒടുവില്‍ മറ്റുള്ളവരൊക്കെ എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കുന്നത്‌ സമയം കളയാനാണെന്നു തോന്നിയപ്പോള്‍ ഞാനെന്റെ ആയുധമെടുത്തു. രാഷ്ട്രീയം...

പാരിസ്ഥിതിക പ്രശ്നങ്ങളെക്കുറിച്ച്‌ ജനങ്ങളെ ബോധവത്‌കരിക്കേണ്ടതും ഭരണകൂടത്തെ Environment friendly ആയ തീരുമാനങ്ങളെടുക്കാന്‍ സമ്മര്‍ദ്ദം ചെലുത്തേണ്ടതും അകാദമിക്‌ സമൂഹത്തിന്റെ ബാധ്യതയാണെന്ന് പ്രൊഫസര്‍ കരുതുന്നുണ്ടോ? താങ്കളുടെ പ്രശസ്തിയും അറിവും ഉപയോഗിച്ച്‌ താങ്കള്‍ക്ക്‌ ഇക്കാര്യത്തില്‍ കൂടുതല്‍ ചെയ്യാന്‍ കഴിയുമെന്നും ഞാന്‍ കരുതുന്നു.

ഇതിന്‌ പ്രൊഫസര്‍ പറഞ്ഞ മറുപടി - അതിന്‌ നമുക്കിത്‌ പറയാനുള്ള അറിവും അതോറിറ്റിയുമുണ്ടെന്ന്‌ അവര്‍ മനസ്സിലാക്കേണ്ടെ...:) അവരുടെ വിചാരം അവര്‍ക്കെല്ലാമറിയാമെന്നും അവര്‍ ദൈവത്തിന്റെ അടുത്ത ആള്‍ക്കാരാണെന്നുമാണല്ലോ.

പിന്നീട്‌ ഞാന്‍ കേരളത്തിലെ കരിമണല്‍ വിഷയത്തെക്കുറിച്ചും പാരിസ്ഥിതിക പ്രശ്നങ്ങള്‍ മുന്‍നിര്‍ത്തിയും അണുശക്തി ഉത്‌പാദനത്തിലെ സുരക്ഷാ പ്രശ്നങ്ങള്‍ കണക്കിലെടുത്തും അതുപയോഗിക്കാത്തതും ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. (നമ്മുടെ നാട്ടിലെല്ലാവര്‍ക്കും ഭയങ്കര പരിസ്ഥിതി ബോധമാണെന്നും പ്രകൃതി സ്നേഹമാണെന്നും ഈ അമേരിക്കക്കാര്‍ ചുമ്മാ കരുതട്ടെ...:))

അപ്പോള്‍ ചിരിച്ചു കൊണ്ട്‌ അത്‌ ലോകത്ത്‌ മറ്റൊരിടത്തും നടക്കില്ല, പ്രത്യേകിച്ച്‌ അമേരിക്കയില്‍ എന്നു പറഞ്ഞു. അണുശക്തി ഉത്‌പാദനത്തിന്റെ ദോഷവശങ്ങള്‍ പരിഹരിക്കുന്നതു വരെ അതുപയോഗിക്കാത്തതാകും ബുദ്ധി എന്നും കൂട്ടി ചേര്‍ത്തു.(അണുശക്തി ഉത്‌പാദനത്തിലെ സുരക്ഷാപ്രശ്നങ്ങള്‍ എന്ന പോയിന്റ്‌ മുന്‍ചര്‍ച്ചയുടെ സ്വഭാവം നോക്കി ഞാനൊരു തുണ്ടിട്ടതായിരുന്നു...:)
നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ ആരാണ്‌ ഈ വിഷയം ചിന്തിച്ചിട്ടുള്ളത്‌)